RSS

Category Archives: කෙටි කතා

145. පොරොන්දුව Licked!

145. පොරොන්දුව Licked!


මේ ඔබ මේ බ්ලොග් අඩවියෙන් කියවන තුන්වෙනි පෝල් ජෙනිංස් කතාව.


මතක ඇති ඔබට


හොර ඇල්ලීම Exposer


එතකොට…


ඈක්කා!!!!!!! A Mouthful!


ඒ එක්කම, ඔබ ‘ඈක්කා!!!!!!!’ කතාව කියවලා අප්පිරියා හිතුන කෙනෙක් නම්, කරුණාකරලා, මේ කතාව කියවන එක මෙතනින්ම නවත්තන්න. ඒක මතක නැතිනම්, ගිහින් කියවලාම එන්න. ඒ කොහොම වෙතත් ඔබ මේ කතාව කෑම කන ගමන් කියවීම නම් මම අනුමත කරන්නෙම නැති බව කියන්නම ඕනෙ.


◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙

cartoon 001_2
පොරොන්දුව – Licked!


හෙට ඩැඩීගේ කේන්තිය ටිකාක් නිවුනාම මම ඇත්තම කියන්නයි ඉන්නේ. එයා මුලින්ම හිනාවෙයි. ඊට පස්සෙ අඬයි. ඊට පස්සෙ මගේ බෙල්ලත් මිරිකයි. ඒත් කමක් නෑ. එයා මේ විඳින විඳවිල්ලෙන් එයාව මුදවන්නම ඕනෙ.


මම ඩැඩීට ආදරෙයි.


ඩැඩී මාත් එක්ක මාලු බාන්න යන්න එනවා. සමහර සීතල දවස්වල
රෑට ගිණි මැළේ ඉස්සරහ ඉඳගෙන අපි දෙන්නා ආම් රෙස්ලිං කරනවා. එයා (ඔය කොයි තාත්තත් කරන) ප්‍රවෘත්ති බැලිල්ලත් අල්ලලා දාලා, මාත් එක්ක ස්ක්‍රැබ්ල් ගහන්නත් එනවා. මට එක එක විදියේ ළණු දෙනවා. එයාගේ මම දකින හොඳම ලක්ෂණය තමයි හැම විටම දෙන පොරොන්දු රකිනවා.


නමුත් ඩැඩීගේ හදන්න බැරි වැරදි දෙකක් තියෙනවා.


එකක් මැස්සො සම්බන්ධව.


එයාට මැස්සො පේන්න බෑ. කාමරේ මැස්සෙක් හිටියොත් ඩැඩීට ඌව ඉවරයක් කරලා දානකල් ඉන්න බෑ. එයා ඒකට ඔය මෝර්ටීන් ස්ප්‍රේ වගේ දේවල් පාවිච්චි කරන්නෙත් නෑ අර කෙහෙල්මල් ඕසෝන් ස්ථරය හන්දා. ඒ හන්ද එයා මැස්සො පස්සෙ පන්නනවා අර මැස්සො අල්ලන ෆ්ලයි ස්වොටර් එක අරගෙන. එයා ගේ පුරාම දුවනවා ඕක වන වන පිස්සු හැදිලා වගේ. මැස්සාව තලලා චප්පම කරලම තමයි එයා පස්ස බලන්නෙ. සමහර වෙලාවට ෆ්ලයි ස්වොටර් එකේ ඇලිච්ච මැස්සො තවම නලියනවා..


ඩැඩීට මාරම එල්ලයක් තියෙන්නේ. එයාගේ ඉලක්කේ වරදින්නේ කලාතුරකින්. ඩැඩීගේ පරණ ෆ්ලයි ස්වොටර් එක ගන්නම දෙයක් නැතුව ගියාම මම එයාගේ උපන් දිනේට අලුත්ම කහපාට නියම භාණ්ඩයක් අරන් දුන්නා. හැබැයි ඒක වැඩි කාලයක් කහපාටට තිබුනේ නෑ. වැඩි දවසක් යන්න කලින් ඒකත් මැසි අතුණු බහන් වලින් වැහිලා ගියා.


චප්ප කරපු මැස්සෙක්ගේ ඇතුලේ මොන තරම් පාට වර්ග තියෙනවද කියලා විශ්වාස කරන්නත් අමාරුයි. වැඩියෙම තියෙන්නේ කලු දුඹුරු තමයි, ඒවා මත රතු විසිරිලා තියෙනවා අතරින් පතර නිල් පැල්ලම් එක්ක. උන්ගේ ත‍ටු එලියට අල්ලලා බැලුවාම දියමන්ති වගේ දිළිසෙනවා. නමුත් ඔය පිහා‍ටු හැලෙනවා උගෙ අතුණු බහන් වලින්
හරියට ස්වොටර් එකට ඇලවිලා තිබුනේ නැතිනම්.


මැස්සෝ පස්සේ පන්නන එක ඩැඩීගේ පළවෙනි වැ‍රැද්ද.


දෙවෙනි එක තමයි කෑම මේසේ සිරිත්-විරිත්, ඒ කියන්නේ ටේබල් මැනර්ස්. එයාට පුදුම පිස්සුවක් තියෙන්නේ සිරිත්-විරිත් ගැන – විශේෂයෙන්ම කෑම මේසේ සිරිත්-විරිත් ගැන.


අනික එයාට ප්‍රශ්ණෙ තියෙන්නෙම මගේ සිරිත්-විරිත් එක්ක.


“ඇන්ඩෲ,” එයා කියනවා.


“මේසේ උඩ වැලමිටි තියාගන්න එපා.”


“කටේ කෑම පුරවාගෙන කතා කරන්න එපා.”


“ඇඟිලි ලෙවකන්න එපා.”


“කෝපි එකේ කුකීස් ඔබලා කන්න එපා.”


හැම කෑම වේලක්ම ඔන්න ඔයාකාරයි.


එයාට තියෙන්නේ මැසි පිස්සුවෙත් හොඳ එකයි, මැනර්ස් පිස්සුවෙත් හොඳ එකයි.


හොඳයි, කතාවට ආපහු ආවොත්. ඔන්න දවසක් ඩැඩී අර්තාපල් සුද්ද කරනවා රෑ කෑමට. මම මේසේ යට ඉඳගෙන මීට සතියකට විතර කලින් මේසේ යටට රෝල් වෙලා ගිය සත පනහක් හොයනවා. මමී, ඩැඩීත් එක්ක කතා කර කර ගෝවා ගෙඩියක් හීනියට කපනවා. ඒ දෙන්නා දන්නේ නෑ මම මේසේ යට ඉන්න බව. ඩැඩීගේ ලොක්කා මිස්ටර් ස්පින්ක්ස් රෑ කෑමට එන නිසා මේක වැදගත් කෑම වේලක්. ඕවගේ කවුරු හරි කෑමට එනවානම් සිරිත් විරිත් ගැන තොර ‍තෝංචියක් නැතුව දේසනා කරන එක ඩැඩීගේ පුරුද්දක්.


“අනේ මේ ඔයා ඔය කෑම වෙලාවට ඇන්ඩෲගේ වැරදි හොයන එක නවත්තන්නකෝ අප්පා,”මමී කියනවා.


“කවුද වැරදි හොයන්නේ?”


“කවුද තමයි,” මමී කියනවා.”ඔයා කොච්චරවත් අරක කරන්න එපා, මේක කරන්න එපා කියනකොට කොල්ලට හීනමානයක් ඇතිවෙනවනේ.”


හීනමානයක් ගැන මම අහලා නෑ. ඒක ඔය කුරුලෑ, අලුහම් වගේ බයානක දෙයක් කියලා මම හිතා ගන්නවා.


“ඔන්න අද නම් කෑම වේල ඉවරවෙනකල්ම ඇන්ඩෘට මොකූත්ම කියන්නෙපා හරිද?”


“එහෙම කොහොමද?,” ඩැඩී විරුද්ධ වෙනවා.


“උත්සාහ කරලා බලන්න,” මමී කියනවා. “මට පොරොන්දු වෙන්න අද කොල්ලත් එක්ක කේන්ති අරගෙන කෑගහන්නේ නෑය කියලා.”


ඩැඩී මමී දිහා ගොඩාක් වෙලා බලාගෙන ඉන්නවා.


“හරි,” ඩැඩී කියනවා. “එහෙනම් ඔන්න ඔට්‍ටුයි. මම එයාගේ මැනර්ස් ගැන කිසි දෙයක් කියන්නේ නෑ. හැබැයි ඔයා කියන්නෙත් නෑ. මට හොඳ නැති දේ ඔයාට හොඳ වෙන්න බෑනේ.”


“එහෙනම් ඔන්න ඔට්‍ටුයි. ඈ,” දෙන්නා අතට අත දීලා එකිනෙකාට පොරොන්දු වෙනවා.


සත පනහ හොයා ගන්න මම, ඇඟිලි තුඩුවලින් ඇවිදගෙන කුස්සියෙන් පිටවෙනවා..


රෑ කෑමට ඉස්සෙල්ලා සත පනහ වියදම් කරන්න මම ටවුම පැත්තට යනවා.


ඩැඩී පොරොන්දු වෙලා තියෙන්නේ මට කෑ ගහන්නේ නෑ කියලා. මේ වගේ අවස්තාවක් ආයේ එන්නේ නෑ. ඩැඩීගේ ඔට්‍ටුව බිඳින්න මම මොනවද කරන්නේ?


ඒක එච්චර අමාරු වෙන එකක් නෑ. සුප් එක ‘සොරෝස්’ ගාලා සද්දෙට බොන්න ඕනේ. ඒක එයාට පේන්න බැරි වැඩක්. එතකොට පොරොන්දුව අමතක වෙලා එයා මට බනින්න පටන් ගනී. සමහර විට කෑ ගහයි. මට හොඳටම විශ්වාසයි එයාට මට කෑගහන්නේ නැතුව කෑම වේලක්ම පහුවෙනකල් ඉන්න බෑ කියලා.


“මාර ආතල් එකක් ගන්න පුලුවන් වැඩක් වෙන්න යන්නේ.” මම මටම කියාගන්නවා.


◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙


එදා රෑ මමී කෑම මේසෙට අලුත් රෙද්දකුත් දානවා. ගෙදර තියෙන හොඳම හැඳි ගෑරුප්පු සෙට් එක මේසෙන් තියනවා. මට වෙනදට අල්ලන්නවත් නොදෙන සෙට් එකේ පිඟනුත් එක්ක. අත්පිස්නාවල් තියන්නේ අර වළලු ඇතුලට දාලා. මේ හැම දෙයින්ම කියවෙන්නේ මේක ඉතාම වැදගත් කෑම වේලක් බවට බවයි. අපි සාමාන්‍යයෙන් රෙදි අත්පිස්නාවල් පාවිච්චි කරන්නේ නෑ.


මිස්ට ස්පින්ක්ස් එන්නෙත් ඉස්තරම්ම ඇඳුම් කට්ටලයක් ඇඳගෙන, රත්තරන් රාමුවක් තියෙන කණ්නාඩි කුට්ටමක් දාගෙන. කෝච්චරවත් ‍රැවුමක් මූණේ තියෙනවා. මිනිහා ළමයින්ට වැඩිය කැමති නැතුව ඇති කියලා මට හිතෙනවා. ඔය ළමයින්ට අකමැති වැඩිහිටියෝ කවුද කියලා කියන්න පුලුවන් දැක්කම. එයාලා හිනාවෙන්නේ කටින් විතරයි, ඇස් වලින් නෙවෙයි.


කොහොමින් කොහොමින් හරි අපි හැමෝම කෑමට ඉඳගන්නවා. මම මගේ රහස් ආයුධය මේසේ යට හංගනවා. මට හොඳටම විශ්වාසයි ඒක පාවිච්චි නොකරත් මට ඩැඩීව පරද්දන්න පුලුවන් කියලා. නමුත් හැම දෙයක්ම අසාර්ථක වුනොත් ගන්න ඒක සූදානමින් තියෙනවා.


පළමු වටය සුප් සහ පාන්. මම මහ හඬින් ‘සුරුස් – සුරුස්’ හඬ නගමින් සුප් එක බොනවා. කිසි කෙනෙක් කිසි දෙයක් කියන්නේ නෑ. මම ‘සුරුස්’ සද්දේ දිගත් හඬත් වැඩි කරනවා. දැන් හරියට අර බාත් ටබ් එකේ ප්ලග් එක ගැලෙව්වාම එන සද්දේ වගේ ඇහෙන්නේ. ඩැඩී උගුර පාදනවා, නමුත් මොකුත් කියන්නේ නෑ.


මේ වැඩේ අසාර්ථක නිසා මම වෙනත් උපක්‍රමයක් හොයා ගන්නවා. මම සුප් එකේ පාන් කෑල්ලක් පොඟවනවා. ඉන් පස්සේ උඩ බලාගෙන කට ඇරගෙන පෙඟුනු පාන් කෑල්ල උඩ ඉඳන් කටට අතාරිනවා. පාන් කෑල්ල කටට වැටෙන කොට හව් ගාලා හපන්නේ කෑලි ටිකක් එලියට ඉහිරෙන විදියට.


මම ඊලඟ පාර ඊටත් වඩා ලොකු පාන් කෑල්ලක් සුප් එකේ පොඟවනවා. මේ පාර පාන් කෑල්ල කටෙන් අහකට වැටෙන්නේ. ටිකක් මගේ ඇහැටත් යනවා. කවුරුවත් කිසි දෙයක් කියන්නේ නෑ. ඩැඩී මා දිහා බලනවා. මමීත් මා දිහා බලනවා. මිස්ටර් ස්පින්ක්ස් මා දිහා නොබලා ඉන්න උත්සාහ කරනවා. එයාලා කතා කරන්නේ ඩැඩීට ලැබෙන්න ඉඩ තියෙන උසස්වීමක් ගැනයි. මගේ කෑම දැකලා අප්පිරියාවක් ඇති නොවෙච්ච බව හඟවන්න හැම උත්සාහයක්ම එයාලා ගන්නවා.


ඊ ලඟ වටය කුකුල් මස්, මේ පාර නම් ඩැඩීගේ සීමාව පනින බව මම දන්නවා. එයා මොනවා හරි කියාවි. එයාට පේන්න බෑ මම ක‍ටු සූප්පු කරන එක. “ආ, ඔන්න මට කුකුලගේ කක්කා පැත්තම හම්බ වුනා,” මම මහා හයියෙන් කියනවා. ඩැඩී ඔරවලා බැලුවත් මොකුත් කියන්නේ නෑ.


මම ඇඟිලි වලින් ඔබමින් කටට කුකුල් මස් පුරවනවා. රෝස්ට් කරපු අර්තාපල් ගෙඩියක් අරන් දෙකට කඩන මම ඇඟිල්ල ඔබලා මාගරීන් තලියක් අරන් අර්තාපල් පලු උඩට හලනවා. මාගරීන් දියවෙලා හැම තැනම ගලනවා.


මම කවදාවත් දැකලා නෑ කිසි කෙනෙක් ඩැඩී මා දිහා බලන තරම් කේන්තියෙන් මා දිහා බලනවා. ඩැඩී රවනවා, ඔරවනවා, උගුර පාදනවා. නමුත් පරදින්නේ නෑ. මාරම චරිතයක් ඩැඩී! මම මොනවා කලත් ඩැඩී පොරොන්දුව කඩන්නේ නැති විදියයි.


මම කුකුල් ක‍ටුවක් අරන් ටකාස් ගාලා දෙකට කඩලා ඇට මිදුළු උරනවා. ක‍ටුව ඇහැට තියලා බැලුවාම මැද හිස් නිසා එහා පැත්ත පේනවා. මම තවත් සද්දෙට අනිත් කටුත් උරලා ඇට මිදුළු ගිලිනවා. ඩැඩීගේ මූණ රතුම රතුයි. නහයෙත් පුංචි නහර මතුවෙලා පේනවා. නමුත් ඩැඩී පරදින්නේ නෑ.


අන්තිම වටය බේක් කරපු ඇපල් සහ කස්ටර්ඩ්. මේ වටේදි නම් කොහොම හරි ඩැඩීව බිම දාන්න වෙනවා. දැන් මිස්ට ස්පින්ක්ස් තාත්තගේ උසස්වීම ගැන කතා කිරිල්ල නවත්තලා, දැන් කියවන්නේ විනය ගැන. සීමාවල් පැනවීමක් ගැන. ප්‍රමිතීන් පවත්වගෙන යාමක් ගැන. ඔන්න ඔය වගේ දේවල්. මම උරලා මැද සිදුර පාදාගත්ත කුකුල් ක‍ටුවක් ස්ට්‍රෝ එකක් හැටියට පාවිච්චි කරලා කස්ටර්ඩ් එක කුකුල් ක‍ටුව හරහා උරලා බොනවා.


ඩැඩී උගුර පාදනවා. මූන බීට් රූට් අලයක් වගේ රතුයි. “ඇන්ඩෲ,” ඩැඩී කියනවා.


“ඇයි ඩැඩී,?” මම කටේ කස්ටර්ඩ් පුරවාගෙන අහනවා.


“මොකුත් නෑ,” ඩැඩී මුමුණනවා.


ඩැඩී නම් මාරයි. මෙච්චර පීඩනයක් යටතෙත් පුපුර හැලෙන්නේ නැතුව ඉවසගෙන ඉන්න! තව එක දෙයක් ඉතුරු වෙලා තියෙන්නේ. මම මේසේ යටට අත දාලා මගේ රහස් ආයුධය – අන්තිම තුරුම්පුව – එලියට ගන්නවා.


◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙


මම කහ පාට ෆ්ලයි ස්වොටර් එක මේසේ උඩින් තියනවා මගේ පිහිය ලඟින්ම. සුදු පාට මේස රෙද්ද උඩ කැපිලා පේන ෆ්ලයි ස්වොටරය දිහා හැමෝම ඇස් ලොකු කරගෙන බලනවා ඉවරයක් නැතුව. නමුත් කිසි කෙනෙක් මොනවත් කියන්නේ නෑ.


මම ෆ්ලයි ස්වොටර් එක අතට අරගෙන අයිස් ක්‍රීම් කෝන් එකක් වගේ ලෙවකන්න ගන්නවා. ෆ්ලයි ස්වොටර් එකේ දුඹුරු පාටට ඇලවිලා තියෙන මැසි තලි ගැලවිලා දිවට ආ ගමන් මම ගිලලා දානවා. කර කර ගාලා හැපෙන වියළි කලු කෑලි ඊ ලඟට.


මිස්ට ස්පින්ක්ස් නැගිටලා කුස්සියට දුවනවා.


ඕර්ර්ර්ර්ර්ර්ර්ර්ර්ර්ක්, ඕර්ර්ර්ර්ර්ර්ර්ර්ර්ර්ක් !


ඊ ලඟ ඇහෙන්නේ එයා කුස්සියේ සින්ක් එකට වමනේ දාන හඬ.


ඩැඩී නැගිටිනවා. එයාගේ ඉවසීමේ සීමාව පැනලා.


“ආආආආආආආආආආආආර්ග්හ්ක්!”
ඩැඩී කෑගහනවා.


ඩැඩී මා දිහාට පනින්නේ මාව අල්ලා ගන්න කොටියෙක් වගේ අත් දෙක දික් කරගෙන.


විදුලි වේගෙන් පු‍ටුව පස්සට ඇදලා නැගිටින මම පැනලා දුවනවා පණ බේරාගන්න. මම කෙලින්ම නතර වෙන්නේ මගේ කාමරේ. මම කාමරේ දොර දඩාස් ගාලා වහලා අගුල දානවා. ඩැඩී කෑ ගහනවා, දොරට පයින් ගහනවා. මම සද්ද නැතුව ඉන්නවා.


හෙට එයාගේ කේන්තිය ටිකාක් නිවුනාම මම ඇත්තම කියන්නයි ඉන්නේ.


මම එයාට කියනවා මම ඊයේ ටවුමට හිහින් සත පනහකට අලුත් ෆ්ලයි ස්වොටර් එකක් ගත්ත බව. මම එයාට කියනවා මම ඒකේ මුද්දරප්පලම් කෑලි චොකලට් හේසල් නට් පේස්ට් එක්ක අනලා අතුල්ලලා තිබ්බ බව.


මම කියන්න හදන්නේ මම ඇත්තෙන්ම මැරිච්ච මැස්සෝ කීයටවත් කන්නේ නැති බව…මේ නොවැලැක්විය හැකි කරුණකට ඇර.

 

Picture of fly swatter from peacefulwife.com

Picture of fly swatter from peacefulwife.com

 


◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙ ◙


මට හිතුනා මේකට තව කෑල්ලක් එකතු කරන්න.


මිස්ටර් ස්පින්ක්ස් ගෙදර ගියාම එයාගේ බිරිඳ ජේන් අහනවා මෙහෙම.


ජේන් ස්පින්ක්ස්: ඩෙවිඩ්. මොකද අනේ ඔය ඔයාගේ හැටි? මොකද වුනේ?


ඩේවිඩ් ස්පින්ක්ස්:……………………………………………..


මිස්ටර් ස්පින්ක්ස් මොනවා කියන්න ඇද්ද? 😀


Simulblogged @ මගේ ඩෙනිම for Blogger Lovers.

 

ටැග: , , , ,

133. බෝම්බයද? ඔබද? BEAT THE BOMB! අවසන් කොටස.

133. බෝම්බයද? ඔබද? BEAT THE BOMB! අවසන් කොටස.

ඩැනී හිනාව නතර කරලා මා දිහා ඔරවාගෙන බලා ඉන්නේ මට පිස්සුද කියලා වෙන්න ඕනෙ.

(මේ කතාවේ අගක් මුල තේරෙන්නේ නැතිනම්, මෙතනින් යන්න මුල් කොටසට.)

“මොකක්? ඩැනී අහනවා.

මම අතින් කියනවා ඩැනීට කට වහගන්න කියලා.

“ස්තුතියි මාර්වි,” මම කියනවා. මේ තෑගි මුදල ඔබ අතට පත් කරන්නේ කොහොමද කියන එක, අපි ඉදිරි දින කීපය ඇතුලත ඔබ අපට ලබා දීපු ලිපිනයට දැනුම් දෙනවා.

“ක්‍රිස්,” මාර්වි කියනවා. “ඔයා අද මගේ මමීගෙයි, මගෙයි සිත් මේ තරම් සතු‍ටු කලාට ඔයාට කොහොම ස්තුති කරන්නද මන්දා.”

“සුළු දෙයක් මාර්වි,” කියන මම රිසීවරය තියනවා.

“උඹට පිස්සුද බං? ඩැනී කෑගහනවා. “උඹට මඤ්ඤංද?”

“මාර්වින්ගේ තාත්තා නෑ.”

“ඉතිං?”

“ඉතිං උන්ට ඇත්තෙන්ම සල්ලි ඕනෙ.”

“ඉතිං උඹ ගොනා වගේ පොරොන්දු වුනා ඩොලර් පන්සීයක් උන්ට දෙන්න?”

මම ඔලුව වනලා අනුමත කරනවා.

“අම්මා ගහයි කී බෝඩ් එකෙන්,” කියන ඩැනී ඔලුව දෙපැත්තට වනන්නේ කට ඇද කරගෙන. “යකෝ, උඹත් කරන්නේ මහ…”

“මාර්වියගේ අම්මා අඬනවා ඩැනී. මාර්වින් කියනවා ඒ දෙන්නා පුදුම සටනක්ලු දෙන්නෙ ජීවිතේ ගැට ගහ ගන්න. ඉතිං මම කොහොමද බං කටක් ඇරලා කියන්නේ, අපි විහිලුවක් කලේ , ඕවා ගනං ගන්න එපා කියලා? මට බෑ බං ඩැනී එහෙම කරන්න.”

“ඉතිං හරකෝ උඹ හදන්නේ කරපු පොඩි විහිලුව පොඩ්ඩක් ගැස්සිලා ගිහිල්ලා චාටර් වෙලා, උඹට දුක හිතුන නිසා, ඒ මිනිස්සුන්ට ඩොලර් පන්සීයක් යවන්නද?”

“මේක පොඩි විහිළුවක් නෙවෙයි මචං. මේක අපි ඉල්ලගෙන කාපු, මහා පරිමානේ, මෙගා චාටර් එකක්.”

“මම කියන්නද වැඩක් ඕකට?”

“කියපං බලන්න.”

“අපි මොකුත් නොකර, සද්ද නොකර ඉම්මු, එතකොට ඕකට නිදහසට කරුණු කියන්න ඕනෙත් නෑ. අපියි ගින්න දුන්නෙ කියලා මාට්‍ටු වෙන්නේත් නෑ.”

“හරි, උන් රේඩියෝ ස්ටේෂන් එකට කතා කරල ඇහුවොත්?”

“අවුලක් නෑනේ බං. උන් මේ ගැන මෙලෝ දෙයක් දන්නෙත් නෑනේ. මාර්වියට තේරෙයි කවුරු හරි ඌට අණ්ඩරයක් දීපු බව.”

“ඒ වුනාට ඒක මහ පජාත වැඩක් බං. නිකං හිතපං ඌට මොනවා හිතෙයිද කියලා. ඒක නිකං මේ තමන් ලණුවක් ගිල්ලා කියලා දැනගත්තට වඩා අප්සෙට් වැඩක්නේ බං. අනික ඒ මිනිස්සු විඳලා තියෙන කරදර මදිවට! අපිට මේ සල්ලි යවන්න වෙනවා.”

“උඹ කොහොමද මේ සල්ලි හොයන්නේ කියලා මට කියහං බලන්න. බැංකුවක් බිඳලා?”

“නෑ. අපි කාර් හෝදමු. ලෝන් වල තණකොළ කපමු. අපේ දෙන්නගෙම පොකට් මනි දාමු, ඊට පස්සෙ ඒ සල්ලි වැඩිම පොළියක් දෙන බැංකුවක දාමු. එතකොට ඔය ගාන හොයන එක අපිට මහා ගේමක් වෙන එකක් නෑ.”

“අපිට?” ඩැනී අහනවා.

“ඇයි මොකද?”

“උඹනේ කෝල් එක දුන්නේ.”

“උඹ ඒකට සප් එක දුන්නේ නැද්ද?”

“උඹේනේ ඔය ගොං අයිඩියා එක.”

“උඹට තිබුනනේ මාව නවත්තන්න.”

ඩැනියා උගේම ඔලුවට අත්දෙකෙන්ම චටාස් පටාස් ගාලා පාරවල් කීපයක් ගහගෙන අත් දෙකෙන්ම ඔලුවබදා ගන්නවා.

“උඹ කියන්නේ ඇන්ඩි, අපිට කාර් කීයක් හෝදන්න වෙයි කියලද ඔය ගාන හොයන්න?”

DSC_0133upload

මම ඒකට උත්තරයක් දෙන්න කලින් ෆෝන් එක වදිනවා මහා හඬින්. අපි දෙන්නම තිගැස්සෙනවා.

“හෙලෝ.”

“මට ඇන්ඩි ග්‍රි‍ෆිත්ස්ට කතා කරන්න පුලුවන්ද?”

“කතා කරනවා.”

“හෙලෝ ඇන්ඩි, මම ක්‍රිස් රොබින්ස් BBB FM එකෙන්.”

මගේ බඩ එක පාරටම හිරි වැටිලා යනවා වගේ මට දැනෙනවා. වැඩේ ගස් වගේ. මේකා කොහොමද දැනගත්තේ මම ඒකා වගේ පෙනී ඉඳලා වංචාවක් කලා කියලා? මාර්වින් ආපහු කෝල් එකක් අරන් චෙක් කරන්න ඇති මේක ඇත්තක්ද බොරුවක්ද කියලා. බොරුවක් බව දැනගත්ත ගමන් මාව සැක කරන්න ඇති.

“කවුද බං ඒ ගමන ඔය?” ඩැනී අහන්නේ මගෙන්. මම රිසීවරය අතින් වහගන්නවා.

“ක්‍රිස් රොබින්ස් බං. බුවා සීන් එක දැනගෙන වගේ. දැන් මං මොකක්ද කියන්නේ?”

“කතා කරපං. පොරට ඒක ඔප්පු කරන්න බෑනේ.”

“ඇන්ඩි, ” ක්‍රිස් අහනවා. “ඔයා අහගෙනද ඉන්නේ?”

“ඔව් ඔව්. මේ අහගෙන ඉන්නේ.”

“මම හිතුවා සද්දයක් නැති වෙනකොට ඩිස්කනෙක්ට් වුනාවත්ද කියලා.”

“නෑ. මට මේ පුදුම හිතුනා, ඒකයි. ඉතින් ක්‍රිස් මගෙන් මොනවද කෙරෙන්න ඕනේ?”

“ම්ම්ම්… මම මේ දැන් කුසපත් ඇදලා ඔයාගේ නම ‍තෝරාගත්තා ‘බෝම්බයයි-ඔබයි’ ක්‍රීඩා කරන්න. නමුත් ඔයා අකමැතිනම්…”

“පිස්සු කතා කරනවද ක්‍රිස්?” මට කෑ ගැස්සෙනවා. “මම අකමැති වෙන්නෙ මොකෝ? “

මේක නම් හීනයක් වගේ. මෙහෙම දෙයක් වෙන්න පුලුවන් සම්භාවිතාවය කීයද? මිලියනයකට එකක්? හපොයි වෙන්න බෑ. සමහරවිට ට්‍රිලියනයකට එකක් වගේ…

“හොඳයි ඇන්ඩි, එහෙනම් සූදානමින් ඉන්න. අපි තව මොහොතකින් ඔයාගේ කටහඬ ගුවනට මුසු කරනවා. ඊට කලින් අපේ අනුග්‍රාහක භවතුන්ගේ ප්‍රචාරක දැන්වීම් කීපයකුත්, ඉන් පස්සේ අපේ BBB FM තේමා වාදනයත් ඔයාට ඇහේවි. තේමා වාදනයට පස්සේ අපි තරඟය පටන් ගන්නවා… ම්ම්ම්… ඒක නෙවෙයි ඇන්ඩි තව පොඩි දෙයක් තියෙනවා.”

“ඕව්?”

“ඔයාගේ රේඩියෝ එක ඕෆ් කරන්න. මොකද අපි තප්පර 10ක ප්‍රමාදයක් ඇතිව විකාශනය කරගෙන යන නිසා රේඩියෝ එකදාලා තිබ්බොත් ඒක තරමක් පැටලිලි සහගත වෙන්න පුලුවන්.”

“හරි.”

ටෙලිෆෝන් රිසීවරය තුලින් මට ඇහෙන ‘චීපීස් – කාපට් පිරිසිදු කිරීමේ අග තැන්පත් විශේෂඥයෝ’ දැන්වීමේ, පුදුමාකාර සමීප බවක්, හුරුපුරුදු බවක් මට දැනෙන්නේ. මේ මොහොතේ ඩැනියා මා ලඟම හිටියේ නැති නම්, මම අනිවා සැක කරන්නේ ඌ මාව අන්දන්න හදනවා කියලා.

ඔන්න සුපර් මාකට් දැන්වීමට පස්සේ BBB FM තේමා වාදනය. වල්ගාතරු, සමග උල්කාපාත නැවතත්…”BBB FM, Taking you back to the sixties and seventies.. ටැං ටිං ‍ටුං ටිංගලිං ලිං”

ක්‍රිස් රොබින්ස්ගේ හඬ.

“සුභ සන්ධ්‍යාවක්. මේ ඔබේ ප්‍රියතම චැනලය BBB FM. මම ක්‍රිස් රොබින්ස්. මේ පැයේ, ‘බෝම්බයද- ඔබද’ තරඟ කිරීමට දුරකථනය ඔස්සේ අප සමඟ එකතු වෙලා ඉන්නවා, ඇන්ඩි ග්‍රි‍ෆිත්ස් . ඉතින් කොහොමද ඇන්ඩි?”

“හොඳින් ඉන්නවා.”

“අහන්නත් සතු‍ටුයි, අද හවස මොනවත් විශේෂ දෙයක් කලාද ඇන්ඩි?”

කොහොමද මම මේ යකාට කිව්වොත්, අද හවස මම බුවා වගේ රඟපාලා ෆෝන් එකෙන් එකෙකුට බෝම්බයද ඔබද ලණුවක් ගිල්ලවලයි මේ ඉන්නේ කියලා. පට්ට අයිඩියා එක, නමුත් මට මේ සල්ලි ඕනෙ කරනවා මේ මොහොතේ.

“එහෙමට දෙයක් කලේ නෑ.”

“නියමයි, නියමයි! ලෑස්තිද බෝම්බයයි-ඔබයි ක්‍රීඩා කරන්න?”

“මම ලෑස්තියි.”

“හොඳයි එහෙනම් – ඇන්ඩි දන්නවනේ තරඟයේ නීති රීති, නේද?”

“ඔව් මම දන්නවා,”

මම එහෙම කිව්වත් ක්‍රිස් නීති රීති නැවත මතක් කරනවා.

“හොඳයි එහෙනම් මෙන්න අපි ටයිමරය ඔන් කරනවා.”

ටික් ටික්…ටික් ටික්…

“ඩොලර් විස්සයි,” අභ්‍යාවකාශයෙන් එන හඬ කියනවා.

ටික් ටික්…ටික් ටික්…ටික් ටික්…ටික් ටික්…

මට හිතෙනවා විස්සෙන් සෑහීමකට පත්වෙලා ටයිමරේ නවත්තන්න කියන්න. මේ බෝම්බ විශ්වාස කරන්න බෑ. සමහර වෙලාවට ‍ෆියුස් එක හරිම කොටයි. ඩෝං ගාලා පුපුරනවා.

“ඩොලර් විසි පහයි.”

ටික් ටික්…ටික් ටික්…ටික් ටික්…ටික් ටික්…

“ඩොලර් එකසිය හතලිස් අටයි.”

දැන් නම් මට මේක නවත්තන්නම ඕනෙ. නමුත් කට ඇරියට වචන පිටවෙන්නේ නෑ. මාව ගල් ගැහිලා. අනේ මට තව…

“ඩොලර් දෙසිය අනූවයි”

ටික් ටික්…ටික් ටික්…ටික් ටික්…ටික් ටික්…

“ඩොලර් හාරසිය හැට හයයි.”

දැන් නම් ‘ටික්-ටික්’ සද්දේ මගේ කන් බිහිරි කරවන තරම් . දැන් කොයි වෙලාවේ හරි බෝම්බේ පුපුරනවා. මගේ කෑලි කාමරේ පුරාම විසිරිලා යාවි. ඒත් මම ගොලුවෙලා.

“ඩොලර් පන්සිය දෙකයි.”

මට තවත් ඉන්න බෑ.

“නවත්තන්ඩෝ.” මම කෑගහන්නේ යටි ගිරියෙන්.

“ඇන්ඩි?”

“ඔව්?”

“ඔයා දන්නවද ඔයා දැන් කරපු දේ?”

“ඔව්,” මම කියන්නේ හීනෙන් වගේ.

“ඇන්ඩි ඔයා ඩොලර් පන්සිය දෙකක් දිනුවා. මොකක්ද ඔයාට කියන්න තියෙන්නේ ඒ ගැන?”

මම ආයෙම ගොලු වෙලා.

ඩැනියා උඩ පනිනවා.

“කීයක්ද (ඩැනියා ගුවනේ) මචං (ඩැනියා බිම)?

“කීයක්ද (ඩැනියා ගුවනේ) මචං (ඩැනියා බිම)?

“කීයක්ද (ඩැනියා ගුවනේ) මචං (ඩැනියා බිම)?

“කීයක්ද (ඩැනියා ගුවනේ) මචං (ඩැනියා බිම)?

“ඩොලර් පන්සිය දෙකයි.” මම කියනවා.

ඩැනියා හූ කියමින් උඩ පනිනවා.

“දාපං පහාක්! දාපං පහාක්” ඩැනියගෙයි මගේයි අත්ලවල්, අපේ හිස් වලට උඩ අවකාසෙදි ‘චටාස්’ හඬින් එකට ගැටෙනවා.

“ඒක නෙවෙයි ඇන්ඩි,” ක්‍රිස් කියනවා. “ඔයා මොනවද කරන්න යන්නේ මේ මුදලින්?”

එවරස්ට් කන්ද තරම් උස මාර්ස් චොක්ලට් බාර් කන්දක් මගේ ඇස් ඉදිරිපිට මැවිලා, ටිකකින් මතුවෙන දැවැන්ද සීඩී කුලුනකටත්, පපුවට දෝයි දෝයි ගාලා වදින සබ් වූෆර් එකක් තියෙන, කං අඩි පැලෙන චැනල් 5.1 සරවුන්ඩ් සවුන්ඩ් සිස්ටම් එකක හඬ සමගත් මුසු වෙනවා. ඩිහ්හ්-ඩිග්ග්, ඩිහ්හ්-ඩිග්ග්, ට්ෂ්-ට්ෂ්, ඩිහ්හ්-ඩිග්ග්, ඩිහ්හ්…ඒ දර්ශනය මැකී ගිහින් මතුවෙන්නේ ඇස් නිලංකාර කරමින් දැල්වෙන, නිවෙන, පාට පාට එලි, මල් වෙඩි සමග, ආර්කේඩ් එකේ ගත කරන සති අන්තයක්.

ඒත් ඒ එක්කම මට මතක් වෙනවා…

මාර්වින්වයි අම්මවයි.

“මට ඒක හරියට කියන්න බෑ, ක්‍රිස්,” මම කියනවා. “සමහරවිට මම ඒක මගේ යාලුවෙකුට දෙන්නත් ඉඩ තියෙනවා.”

ඩැනී ඇහිබැම උඩ දානවා.

“ඒක ඔයාගේ කැමැත්තක් ඇන්ඩි.” ක්‍රිස් කියනවා. “එහෙනම් අපේ උණුසුම් සුභ පැතුම්! අපිට ඔයා ගැන තව විස්තර ටිකක් අවශ්‍ය කරන නිසා තව පොඩ්ඩක් වෙලා අපිත් එක්ක රැඳිලා ඉන්න. එතෙක් ඔබේ රසාස්වාදයට සඳහාම අපි ඔබට ගීතයක් ඉදිරිපත් කරනවා. ඇන්ඩි, ටොම් ජෝන්ස්ට කැමතිද?

මට ටොම් ජෝන්ස් පේන්න බෑ. නමුත් ඩොලර් පන්සිය දෙකකට මම ඕනෙ දෙයක් කියන්න ලෑස්තියි අද.

“ටොම් ජෝන්ස්ට කැමතිද? කැමතිද නෙවෙයි මම පට්ට ලයික්! ටොම් ජෝන්ස් මගේ ෆේවරිට්”

“ඇත්තට? එහෙනම් මේ ඔබ වෙනුවෙන්මයි. ටොම් ජෝන්ස්, ඒ උපන් ගමේ නිල් තණ යාය ගැන ගයන්නට,” ක්‍රිස්ගෙ වචන ඇහෙන්නේදැනටම පටන් ගත්ත ටොම් ජෝන්ස්ගේ Green Green Grass of Home ගීතයේ ආරම්භයට උඩින්.

“මේ ඇන්ඩි ග්‍රි‍ෆිත්ස්ෆ්ගේ වගේම, ඔබේත්, ඔබේ මිතුරන්ගේත් සිහින සැබෑ කරන, BBB FM!

The old home town looks the same (උණුසුම් සුභ පැතුම්, ඇන්ඩි!”)

as I step down from the train,“(ස්තුතියි, ක්‍රිස්.”)

and there to meet me is my Mama and Papa.

Down the road I look and there runs Mary

Hair of gold and lips like cherries.

It’s good to touch the green, green grass of home.

Yes, they’ll all come to meet me, arms reaching, smiling sweetly.

It’s good to touch the green, green grass of home.

The old house is still standing

tho’ the paint is cracked and dry,

and there’s that old oak tree I used to play on.

Down the lane I walk with my sweet Mary,

Hair of gold and lips like cherries.

It’s good to touch the green, green grass of home.

Yes, they’ll all come to meet me,

arms reaching, smiling sweetly.

It’s good to touch the green, green grass of home…

Then I awake and look around me

At four gray walls that surround me

And I realize – yes – that I was only dreaming.

For there’s a guard and there’s a sad old padre

Arm in arm we’ll walk at daybreak.

Again I’ll touch the green, green grass of home.

Yes, they’ll all come to see me in the shade of that old oak tree

As they’ll lay me neath the green, greeeen gra…ss o…..f ho…me.

මට කැරකිල්ල වගේ. මම මේ ලෝකෙ ඉන්න ලොකුම වාසනාවන්තයද, නැතිනම් ලොකුම අවාසනාවන්තයද කියලා මම කල්පනා කරනවා.

හරි මම ටොම් ජෝන්ස්ට කැමතියි කියලා, ගල්-පැලෙන-පට්ට-පල්-බේගලයක් අතාරින්න වෙච්ච එකත් කමක් නෑ කියාපංකො. මේ මගේ නමින් ටොම් ජෝන්ස්ගේ සින්දුවක් දාපු එක නම් අන්තිම ශෝචනීයයි! මම කොහොමද හෙට ඉඳන් අනිත් උන්ට මූණ පෙන්නන්නෙ? ඇඬෙනවා තනි ඇහැට!

“උඹ ඒ සල්ලි මට දෙන්නද යන්නේ, මචං?” ඩැනී අහන්නේ කට කනේ තියාගෙන. උගේ කෙල කාපට් එකට බේරෙන්නෙ ඔන්න මෙන්න!

“පිස්සුද උඹට,” මම කියනවා. “කවුද එහෙම කතාවක් කිව්වේ?”

“ඇයි දැන් උඹනේ කිව්වේ, උඹ ඒ සල්ලි යාලුවෙකුට දෙන්න යනවා කියලා.”

“ඔව්, ඒ වුනාට ඒ උඹට නෙවෙයි.”

“එහෙනම් කාටද?”

“මාර්වින්ට.”

ඩැනියගේ කට ඇරිලා නිකට බිම ඇතිල්ලෙන්නම.

“අනේ ප්..පලයං බොරු නොකියා.”

“බොරු නෙවෙයි මචං. ඇත්ත.”

“ඒ ඔක්කොම සල්ලි?”

“නෑ. ඔක්කොම නෙවෙයි. අපි මාර්වින්ගේ ණය ගෙව්වට පස්සෙ, ඩොලර් දෙකක් ඉතුරු වෙනවා. උඹ කැමති නම් මම උඹට ඒකෙන් හරියටම බාගයක් දෙන්නම්.”

“තැංක් යූ මචං.” ඩැනියා කියන්නේ බිම බලාගෙන. “උඹ නම් නියම බොක්කක්.”

“අයියෝ, ඕවා නම් මොනවද මචං?. ඔහොමත් නැතිනම් මොනවටද අපේ යාලුකං?

නිමි.

Simulblogged @ මගේ ඩෙනිම for Blogger Lovers.

ඕස්ට්‍රේලියානු ලේඛක Andy Griffiths ලියූ, Just Joking කෙටි කතා එකතුවේ පළවූ BEAT THE BOMB කතාවේ සිංහලානුවාදයි.

 

ටැග: , ,

132.බෝම්බයද? ඔබද? BEAT THE BOMB!

132.බෝම්බයද? ඔබද? BEAT THE BOMB!

ඩැනියි මායි අද උදේ ඉඳන්, මහන්සි නොබලා, පුදුමාකාර කැපවීමකින් මේ සෙට් වෙන්නේ, ඉතිහාසයේ පජාතම විහිළුව කරන්නයි. ඇත්තෙන්ම මේ අදහස මට පහල කර දීමේ සම්පූර්ණ ගෞරවය හිමිවෙන්න ඕනෙ, අම්මට.

අම්මගේ වැඩේ රේඩියෝ එක අහන එක. කුස්සියේ තියෙන මේ රේඩියෝ එක හැම තිස්සෙම වැඩ. අම්මා මොකක් හරි කැත නැතුව අහගෙන ඉන්න පුලුවන් චැනල් එකක් අහනවනම් කමක් නෑ කියාපංකෝ. අම්මා අහන්නෙම අර ගෝල්ඩන් ඕල්ඩීස් , තව විදියකට කියනවානම් පැරණි රසාංග යන BBB FM චුරු චුරුව . B කියන්නේ බෝරිං මිසක් වෙන මොකක්ද? අනික මේ දුක් අඳෝනාවල්! . ඒවා කොච්චර කොච්චර අහං ඉන්න කම්මැලි ඇඬියාවල්ද කිව්වොත්, එයාලා මේ එක එක තරඟ තියලා, මිනිස්සුන්ට අල්ලස් දෙනවා ඒවා අහං ඉන්නවට.

මේ දවස්වල තියෙන ඔය වගේ තර‍ඟෙකට කියන්නේ ‘බෝම්බයද, ඔබද’ (Beat the Bomb!) කියලා. හැම පැයකට සැරයක් එයාලා ‍තෝරාගන්න අසන්නෙකුට කතා කරනවා ෆෝන් එකෙන්. ඒ එක්කම බෝම්බේ ටයිමර්එක ‘ටික්-ටික්’ ගාන්න පටන් ගන්නවා. වරින් වර, තප්පර කීපයකට සැරයක්. අර ටයිමර් එකේ ‘ටික්-ටික්’ හඬට උඩින් ඇහෙන කට හඬක් බලා ඉන්දැද්දි වැඩි වෙන මුදල් ප්‍රමාණයක් කියනවා.

“ටික් ටික් ටික්… ඩොලර් සීයයි, ටික් ටික් ටික් ටික්…ඩොලර් එකසිය පනස් පහයි…ටික් ටික් ටික් ටික්…ඩොලර් දෙසිය තුනයි…ටික් ටික්…” ඔන්න ඔය වගේ.

තරඟකාරයට තියෙන්නෙ බෝම්බෙ පුපුරන්න කලින් “නවත්තන්න” කියලා DJට කියන්න. එහෙම කියන්න කලින් බෝම්බේ පිපුරුනොත් මොකුත්ම නෑ. නමුත් ඊට කලින් ‘නවත්තන්න’ කිව්වොත් අර අන්තිමට කියපු ගාන දිනනවා.

බෝම්බේ තප්පර කීපයකින් පුපුරන්නත් පුලුවන්, විනාඩි බාගෙකින් පුපුරන්නත් පුලුවන්.

මේකෙන් බලන්නේ ටයිමර් එක වැඩි වෙලාවක් දුවන්න අරින්න තරම් ගටක් තියෙනවද කියන එකයි.හැබැයි මම නම් කවදාවත් කවුරුවත් ඩොලර් දෙතුන් සීයකට වඩා දිනනවා දැකලම නෑ. නමුත් ඒ ගාන වුනත් කොච්චර CD තොගයක්ද,කොච්චර චොක්ලට් තොගයක්ද! ආකේඩ් එකෙන් වීඩියෝ ගේමස් කීයක් ගන්න පුලුවන්ද!

තර‍ඟෙට සහභාගි වෙන්න නම් කරන්න තියෙන්නේ තමන්ගේ නමයි ටෙලිෆෝන් නොම්මරෙයි එක්ක BBB FM එකට ලියුමක් යවන එකයි. එයාලා ඒ ලියුම් කුසපත් ඇදලා තරඟකාරයෝ ‍තෝරනවා.

මමත් ලියුම් 15ක් විතර යවලා තියෙනවා. ඒ කියන්නේ මම දිනන්න තියෙන චාන්ස් එක 15 ගුණයකින් වැඩි කරගෙන තියෙන්නේ. වෙන කාටවත් ඔය මොළේ තිබ්බා කියලා මම හිතන්නේ නෑ.

දැන් ඔය කොයි මොහොතේ හරි කුසපත් ඇදිලා මාව තේරෙනකල් බකං නිලාගෙන ඉන්නේ නැතිව, ඩැනියි මායි පට්ට ආතල් එකක් ගන්නයි යන්නේ. අපි ඔය ස්ටේෂන් එකේ තේමා වාදනයයි, දැන්වීම් දෙක තුනකුයි, සින්දු දෙක තුනකුයි රෙකෝඩ් කරගත්තා. ට්‍රයි කරලා බැලුවාම මට ඔය ඩීජේගේ කට හඬත් සෑහෙන දුරට ගන්න පුලුවන්. අපි හදන්නේ අපේ පන්තියේ ඉන්න මාර්වින් බොන්වික්ට ෆෝන් කරලා ඒකා ‘බෝම්බයද, ඔබද’ තරඟයට තේරුනා කියලා අන්දන්න.

ඇයි අපි මේකට වෙන කවුරුවත් නැතුව මාර්වින්වම ‍තෝරාගත්තේ කියලා සරළව කිව්වොත්, ඌ තමයි අපේ බයිට් එක. පොර ෆුල්ම සිරා. ලණු කන්න දෙයියා. ඇත්තෙන්ම අපි ලණුව මුට කවන්න මහන්සි වෙන්න ඕනෙ නෑ. ඌම ඇවිත්ඉල්ලගෙන කනවා.

අපිත් ඉතින් මූව බයිට් කරන එකේ සීමාවක් නෑ.

අර KFC එකේ දෙන්නේ සේවාව අගයන්න කමෙන්ට් ෆෝම් එකක්. ඩැනියයි මායි ඔය ෆෝම් එක අරන් ලියනවා මෙහෙම කමෙන්ට්.

“KFC එකේ සර්විස් එක නම් අන්තිමයි, ගන්නම දෙයක් නෑ. මට කන්න ඕනෙ වුනේ වැව් මාලු. කැෂියර් කාරයා දුන්නේම නෑනේ වැව් මාලු. එයා කියනවනේ මෙහෙ ඇති වැව් මාලුවෙක් නෑ ඕයි, අපි චිකන් තමයි දෙන්නේ කෑවත් නැතත් කියලා. මට හෙන මල.

මීට

මාර්වින් බොන්වික්.

ප. ලි: ඇත්තටම දන්නේ නැති හන්දයි අහන්නේ KFC කියන අකුරු තුනේ තේරුම මොකක්දැ, ඈ?”

මෙහෙම ලියලා අපි ඒකෙ තියෙන සම්පූර්ණ නම, ලිපිනය, දුරකථන අංකය කියන හිස්තැන් ඔක්කොම මාර්වින්ගේ විස්තර වලින් පුරවනවා. අනේ අපිට අහන්න විදියක් නෑනේ ඒ කමෙන්ට් ගැන සාකච්චා කරන්න KFC බුවාලා මාර්වින්ටෆෝන් කලාම ඇතිවෙන දෙබස.

“හරි මචං, එහෙනං පට්ටාං ගම්මු,” ඩැනී කියනවා. වෙලාව 4.10යි.

“ඕකේ,” මම රිසීවරය උස්සලා අංක ඔබනවා.

ඩැනී බක බක ගාලා හිනාවෙනවා.

“ඒයි, කට වහගෙන හිටහංකෝ, බං, වැඩේ අල කරන්නේ නැතුව.” මම ඌට තරව‍ටු කරනවා.

ෆෝන් එක වදිනවා ඇහෙනවා.

“හෙලෝ?”

ගැහැණු කටහඬක්. මර්වින්ගේ අම්මා වෙන්න ඕනෙ.

“හෙලෝ! මම ක්‍රිස් රොබින්ස් කතා කරන්නේ BBB FM එකෙන්, ” මම කියන්නේ මගේ හොඳම FM DJ කටහඬින් . “මට පුලුවන්ද මාර්වින් බොන්වික් එක්ක පොඩ්ඩක් කතා කරන්න?”

“ඕ, පුලුවන්. කරුණාකරලා ඉන්න විනාඩියක්. මා…ර්වී…න්! කෝල් එකා…ක්! එයා විනාඩියෙන් ඒවි.මා…ර්වී…න්!”

“අනිවා, මාර්වින් කාරයා හෝම්වර්ක් කරනවා ඇති මේ වෙලාවෙත්.” මම රිසීවරය අතින් වහගෙන ඩැනීට කියනවා. ඔන්න මාවින් අන්තිමේදි ඇවිත් ෆෝන් එක ගන්නවා.

“හෙලෝ?”

“මාර්වින් බොන්වික්?”

“ඕ…ව්?

“මම ක්‍රිස් රොබින්ස්, BBB FM එකෙන්. ඉතින් කොහොමද මාර්වින් ජීවිතේ?”

“හොඳයි. වරදක් නෑ… නම මොකක්ද කිව්වේ?”

“ක්‍රිස් රොබින්ස්. ඔයාගේ නම කුසපත් ඇදීමෙන් තේරිලා තියෙනවා, මේ පැයේදි ‘බෝම්බයද, ඔබද’ ක්‍රීඩා කරන්න?”

“බොබ්..බෝම්බ.. මොකක්?”

“බෝම්බයද, ඔබද.”

“ඒ මොකක්ද ඒ?”

“ඒ BBB FM එක හැම පැයකටම වරක්, අපේ අසන්නන් වෙනුවෙන් තියන තරඟයක්. ඔයා අහලා ඇති. ඔයා ඒකට අයදුම් කරපු ලියුම මේ දැන් මගේ අතේ තියෙනවා, ඔයාගේ නමත් එක්ක.”

“මට මතක නෑ මම එහෙම ලිවුමක් එව්ව බවක් නම්.”

“එහෙනම් එකත් එකටම, ඔයාගේ හොඳම යාලුවෙක් ඔයා වෙනුවෙන් අපිට අයදුම් පතක් එවන්න ඇති. ඒකෙ ප්‍රශ්ණයක් නෑ? මාර්වින් කැමතිද BBB FM සමග වාසනාව උරගා බලන්න?”

“ඔව් කැමතියි.” මාර්වින් කියනවා.

“හොඳයි මාර්වින්, එහෙනම් සූදානමින් ඉන්න. අපි තව මොහොතකින් ඔයාගේ කටහඬ ගුවනට මුසු කරනවා. ඊට කලින් අපේ අනුග්‍රාහක භවතුන්ගේ ප්‍රචාරක දැන්වීම් කීපයකුත්, ඉන් පස්සේ අපේ BBB FM තේමා වාදනයත් ඔයාට ඇහේවි. තේමා වාදනයට පස්සේ අපි තරඟය පටන් ගන්නවා… ම්ම්ම්… ඒක නෙවෙයි මාර්වින්, තව පොඩි දෙයක් තියෙනවා.”

“ඕ…ව්?”

“ඔයාගේ රේඩියෝ එක ඕෆ් කරන්න. මොකද අපි තප්පර 10ක ප්‍රමාදයක් ඇතිව විකාශනය කරගෙන යන නිසා රේඩියෝ එකදාලා තිබ්බොත් ඒක තරමක් පැටලිලි සහගත වෙන්න පුලුවන්.”

“හරි.”

මම ඩැනීට අතින් කියනවා ටේප් රෙකෝඩරයේ PLAY බොත්තම ඔබන්න. ඩැනී බොත්තම ඔබලා ස්පීකරය ටෙලිෆෝන් රිසීවරය ආසන්නයට ගේනවා. මුලින්ම ‘චීපීස් – කාපට් පිරිසිදු කිරීමේ අග තැන්පත් විශේෂඥයෝ’ දැන්වීම.

“මම හිතන්නේ මචෝ පොර ලණුව ගිල්ලා,” මම ඩැනීගේ කනට කොඳුරනවා.

කාපට් දැන්වීමට පස්සේ, සුපර් මාකට් දැන්වීමක්. ඊ ලඟට BBB FM තේමා වාදනය.

අන්න ඒකෙ නම් නියම අභ්‍යාවකාශ ගතියක් තියෙන්නේ. හරියට වල්ගා තරුයි, උල්කාපාතයි කණ ලඟින් යනවා වගේ. “BBB FM, Taking you back to the sixties and seventies.. ටැං ටිං ‍ටුං ටිංගලිං ලිං” මේ මුලු චැනල් එකේම මට නම් අහගෙන ඉන්න පුලුවන් එකකට තියෙන්නේ ඔච්චරයි.

“සුභ සන්ධ්‍යාවක්,” මම පටන් ගන්නවා. මේ ඔබේ ප්‍රියතම චැනලය BBB FM. මම ක්‍රිස් රොබින්ස්. මේ පැයේ, ‘බෝම්බයද, ඔබද’ තරඟ කිරීමට දුරකථනය ඔස්සේ අප සමඟ එකතු වෙලා ඉන්නවා මාර්වින් බොන්වික්. ඉතින් කොහොමද

මාර්වී?”

“වරදක් නෑ.”

“බොහොම හොඳයි! මොනවද අද හවස කරන්න හිතාගෙන ඉන්නේ මාර්වි?”

“එහෙමට විශේෂ දෙයක් නෑ.”

“නියමයි! ලෑස්තිද බෝම්බයද ඔබද ක්‍රීඩා කරන්න?”

“ඔව්.”

“හොඳයි, ඔයා දන්නවනේ තරඟයේ නීති රීති, නේද මාර්වි?”

“නෑ,” මාර්වින් කියනවා.

නෙද්දකිං මැට්ටා!

“ඔන්න අපි මුලින්ම බෝම්බයේ ටයිමරය ඔන් කරනවා. එවෙලෙ ඉඳන් ඔයාට දිනන්න පුලුවන් මුදල් ප්‍රමාණය ඉහල යනවා. සල්ලි ඇති කියලා ඔයාට හිතෙන ඕනෙ වෙලාවක ඔයාට පුලුවන් ‘නවත්වන්න’ කියලා අපට කියන්න. එතකොට ඔයා, අපි අන්තිමට සඳහන් කරපු මුදල දිනනවා. නමුත් ඔයා බෝම්බය පුපුරනකල්ම ටයිමරයට දුවන්න ඉඩ දුන්නොත්, ඔයා පරාදයි. කිසිම දෙයක් ලැබෙන්නේ නෑ.”

“හරි, ප්‍රශ්නයක් නෑ.”

“හොඳයි එහෙනම් මෙන්න අපි ටයිමරය ඔන් කරනවා.”

ඩැනී ටේප් රෙකෝඩරයේ PLAY බොත්තම ඔබනවා.

ටික් ටික්…ටික් ටික්…ටික් ටික්…ටික් ටික්…ටික් ටික්…ටික් ටික්…

ඩැනී කාඩ්බෝඩ් බටයක් අරගෙන ඒකෙ එක කොණකට කට තියලා අනිත් කොණ ටෙලිෆෝන් රිසීවරේට තියලා “ඩොලර් සීයයි.” කියනවා. බටේ දිගේ එන ඩැනීගේ කටහඬ දෝංකාරෙත් එක්ක ඇහෙන්නේ අභ්‍යවකාශයේ ඉඳලා කතා කරනවා වගේ. අපේ විහිළුවල තියෙන ගතිය ඕකයි. අපි මේ පොඩි දේවල් ගැන පවා හිතනවා.

මාර්වින් සද්ද නැතිව ඉන්නවා.

ටික් ටික්…ටික් ටික්…

“ඩොලර් එකසිය හැට තුනයි,” ඩැනී කියනවා. මූත් මාර ආතල් එකක් ගන්න බව පේනවා ඒක කියලා.

ටික් ටික්…ටික් ටික්…

“ඩොලර් තුන්සිය පහළොවයි”

ටික් ටික්…ටික් ටික්…

ටෙලිෆෝනය නිහඬයි.

එක්කෝ මාර්වින්ට මාර ගටක් තියෙන්නේ, නැතිනම් මූ මාර කුණු ලෝබයෙක්!

මේ වෙනකොට හුඟාක් තරඟ කාරයෝ “නවත්තන්න” කියන වචනේ කියලා.

“ඩොලර් තුන්සිය අසූ තුනයි.”

ඩැනී මා දිහා බලනවා. මම උරහිස් හකුලනවා.

“ඩොලර් හාරසිය හතලිස් හතරයි.” ඩැනී කියනවා.

ටික් ටික්…ටික් ටික්…ටික් ටික්…ටික් ටික්…ටික් ටික්…ටික් ටික්…

“ඩොලර් පන්සීයයි.”

“නවත්තන්න.” මාර්වින් කියනවා.

මම ටේප් එක නවත්වන්න ඩැනීට සංඥා කරනවා.

“මාර්වින්?”

“ඔව්?”

“ඔයා දන්නවද ඔයා දැන් කරපු දේ?”

“ඇයි මම මොකුත්වැ‍රැද්දක් කලාද?”

“හඃ හඃ! වැ‍රැද්දක්? මාර්වින් ඔයා ඩොලර් පන්සීයක් දිනුවා. මොකක්ද ඔයාට කියන්න තියෙන්නේ ඒ ගැන?”

“ෂාහ්! නියමයිනේ! මාරයිනේ! මට මේක අදහගන්නත් බෑ. මමීඊඊඊඊඊඊඊ… මම ඩොලර් පන්සීයක් දිනුවා.”

මාර්වින්ගේ අම්මා සතුටින් කෑ ගහන හඬ මට පසුබිමින් ඇහෙනවා. කොච්චර සද්දෙද කිව්වොත් මම රිසීවරේ කනෙන් පොඩ්ඩක් ඈත් කරලා අල්ලාගන්නවා.

ඒ කෑ ගැහිල්ල ඩැනියාටත් ඇහිලා, ඌ බිම පෙරලි පෙරලි හිනා වෙනවා.

“ඒක නෙවෙයි මාර්වි,” මම කියනවා. “ඔයා මොනවද කරන්න යන්නේ මේ මුදලින්?”

“මම දන්නේ නෑ,”මාර්වින්ගේ කට හඬ සතුටින් පිරිලා.”මම දන්නේ නෑ. මම කවදාවත් මේ වගේ තෑග්ගක් දිනලා නෑ.”

“එහෙනම් අපේ උණුසුම් සුභ පැතුම් මාර්වින්. අපිට ඔයා ගැන තව විස්තර ටිකක් අවශ්‍ය කරන නිසා තව පොඩ්ඩක් වෙලා අපිත් එක්ක ‍රැඳිලා ඉන්න. එතෙක් ඔබේ රසාස්වාදයට සඳහාම අපි ඔබට ගීතයක් ඉදිරිපත් කරනවා. මෙන්න එල්ටන් ජෝන්, ක්‍රොකඩයිල් රොක් සමඟ. මේ මාර්වින් බොන්වික් වගේම, ඔබේත් සිහින සැබෑ කරන, BBB FM උණුසුම් සුභ පැතුම්, මාර්වින්!”

“බොහෝම, බොහෝම ස්තුතියි යාළු!”

ඩැනී එල්ටන් ජෝන්ගේ ක්‍රොකඩයිල් රොක් ගීතය වාදනය කරනවා

I remember when rock was young
Me and Suzie had so much fun
holding hands and skimming stones
Had an old gold Chevy and a place of my own
But the biggest kick I ever got…

…when Suzie wore her dresses tight
and the Crocodile Rocking was out of sight
na-na-na-na-na-na na-na-na-na-na na-na-na-na-na

එල්ටන් ජෝන්ගේ කඬ ක්‍රමයෙන් අඩුවෙලා නැතිව යනවා.

andyanddannyමම එතකොටම, “හියැක් හික් හූ…මෝඩයෝ, උඹ අහුවුනා නේද ලෙසටම? අපි උඹට ලණුවක් දුන්නේ මැට්ටෝ,” කියලා කියන්න කට අරිනකොටම මට ඇහෙනවා අමුතු හඬක් ටෙලිෆෝන් රිසීවරය හරහා. හරියට කවුරු හරි ඉකි ගගහ අඬනවා වගේ. මට ඒ එක්කම ඇහෙනවා මාර්වින්ගේ කට හඬ.

“අඬන්න එපා මමී. අඬන්න එපා. ඇයි මමී සතු‍ටු වෙන්න ඕනෙ වෙලාවේ අඬන්නේ?”

“මට හරිම සතු‍ටුයි, මාර්වින්,” අම්මා කියනවා ඇහෙනවා.

එහෙනම් එයා අඬන්නේ?

ඩැනියා දිව විකාගෙන බිම පෙරළෙමින් හිනාවෙනවා. මට බයයි මූට හිනාවෙලාම මොනවා හරි වෙයි කියලා.

“ෂ්ෂ්ෂ්ෂ්… කට වහගෙන ඉඳිංකෝ, පොඩ්ඩක්?”

“ඇයි, මොකෝ බං?”ඩැනියා හිනා අතරින් අහනවා.

“දන්නේ නෑ. පොඩ්ඩක් හිටිංකෝ මචං සද්දේ වහගෙන.”

ඩැනී මූණ ඇද කර ගන්නවා.

“මාර්වින්, ඔයා අහගෙනද ඉන්නේ?” මම රිසීවරයට කියනවා.

“ඔව් ඔව්, මමී පොඩ්ඩක් මේ අප්සෙට් වුනා ඒකයි?”

“ඔව් ඔව්, මට තේරුණා. ඩොලර් පන්සීයක් කියන්නේ සෑහෙන මුදලක්නේ.”

“ඔව්,” මාර්වින් කියනවා. “විශේෂයෙන්ම අපි වගේ අයට. ඇත්තෙන්ම ඩැඩී නැතිවුනාට පස්සෙ අපි පුදුම සටනක් ගෙනියන්නේ ජීවත් වෙන්න. මමී පණ යනකල් වැඩ කරලයි යන්තම් වේල පිරිමහගන්නෙත්. මේ සල්ලි ඇත්තෙන්ම අපිට ලොකුම, ලොකු දෙයක්. ඔයා ඇත්තටම දන්නේ නෑ ක්‍රිස්, අපිට ඒක කොයි තරම් ප්‍රයෝජනවත්ද කියලා, මේ වෙලාවේ.”

මාර්වින් කතාකරන වචනයක් පාසා මගේ හුලං බහිනවා වගේ මට තේරෙනවා. අපි කරපු කුජීත විහිළුව ගැන මට ඉවසන්න බැරි ලැජ්ජාවක් විතරයි ඉතුරු වෙලා තියෙන්නේ. ඒත් මම කොහොමද දන්නේ මාර්වින්ගේ තාත්තා නැතිවෙලා බව? ඒකා අපිට එහෙම කතාවක් කියලා නෑනේ. හරි, ඉතින් එහෙම කියන්නත් අපි ඌත් එක්ක ලඟින් ආශ්‍රය කරලා තියෙන එකක්යැ, හැකි හැම තිස්සෙම ඌව බයිට් එකට ගන්නවා ඇර? නමුත් මට පිටින්වත් ආරංචි වුනේ නැති හැටි!

“ඔ…ඔ…ඔව්. අහ්…ම්ම්ම්.. ඔව්. ඔබට උදව්වක් කරන්න හැකිවීම ගැන අප්‍රමාණව සතු‍ටුයි අපටත්. දැන් අපිට කියන ඔබේ නිවැරදි ලිපිනය මාර්වින්.”

වෙන මොනවද මම කියන්නේ? වෙන මොනවද මම මේකට එකතු කරන්නේ? මුලදි හිතා හිටිය “හියැක් හික් හූ…මෝඩයෝ, උඹ අහුවුනා නේද ලෙසටම? අපි උඹට ලණුවක් දුන්නේ මැට්ටෝ,” කියන කෑල්ලෙ මීට විනාඩි කීපයකට කලින් තිබ්බ ආතල් එක දැන් කොහෙ ගියාද නෑ.

ඇන්ඩියි ඩැනියි මේකෙන් ගැලවෙන්නෙ කොහොමද? මී ලඟ කොටසින් බලා පොරොත්තු වන්න.

Simulblogged @ මගේ ඩෙනිම for Blogger Lovers.

ඕස්ට්‍රේලියානු ලේඛක Andy Griffiths ලියූ, Just Joking කෙටි කතා එකතුවේ පළවූ BEAT THE BOMB කතාවේ සිංහලානුවාදයි.

 

ටැග: , ,

131. හොර ඇල්ලීම – Exposer

131. හොර ඇල්ලීම – Exposer

 

මේත් පෝල් ජෙනිංස්ගෙ කෙටි කතාවක්.

සරළ කතාවක් වගේ පෙනුනට එහෙමමත් නෑ.

 

෴හොර ඇල්ලීම – ExPoser෴

අපේ පන්තියෙ ඉන්නවා සල්ලිකාර, දල කාර කොල්ලෙකුයි, කෙල්ලෙකුයි. කෙල්ල සැන්ඩ්‍රා මොරිස්. කොල්ලා  බෙන් ෆොක්ස්.  දෙන්නම අලි  වංසෙන් තමයි ඉන්නෙ. දෙන්නම හිතා ඉන්නෙ අපි උන්ගෙ අත පල්ලෙං වැටිච්ච උං කියලා. උන් දෙන්න ඉස්කෝලෙ එන්නෙ නැව් වගෙ තඩි කාර් වල. ගෙවල් මාලිගාවල් වගේ.  දෙන්නම සද්දෙ වහගෙන, හරියට අපි නැති ගානට උන්ගෙ  ලෝක වල ඉන්නෙ. මම හිතන්නෙ ඕකුන් දෙන්නම මං වාගේ මැර වැඩ කරන  හිපා‍ටුවොත් එක්ක පැටලෙන්න අකමැතියි.



බෙන් ෆොක්ස් හැම තිස්සෙම දාං ඉන්නෙ අලුත්ම ෆැෂන් එකේ  අස්ප ගනං ජිම් ෂූස්. ඌ හිතන්නෙ උගෙ රන්වන් කොන්ඩෙයි, නිල් පාට ඇසුයි නිසා ඌ හෙන නළුවා කියලා. හිතේ ඇති!  මට නං ඕවගේ එවුන් ගැන පව් කියලා හිතෙන්නෙ, නලුවෝ වගේ ඉන්න කන කට්ටට.



සැන්ඩ්‍රා මොරිසුත් ඉතින් ඒ වගේම තමයි. ලෝක රූප සුන්දරී කියලා තමයි ඒකි හිතාගෙන ඉන්නේ. ඇත්තෙන්ම ඒකි ලස්සනයි තමයි. අවුල ඒකි තමන් ලස්සන බව දන්න එක. ඒකිටත් තියෙන්නේ නිල් පාට ඇස් එක්ක රන්වන් කොන්ඩේ.  හමත් නිකං සිල්ක් වගේ තමයි. ඇයි දන්නෑ දෙන දෙයියෝ උඩ පැන පැන තියෙන එකාටම හැම දේම ලබා දෙන්නෙ?



නොද්දකිං. පේන්නැද්ද මට වෙලා තියෙන සන්තෑසිය? මූණ පුරා කුරුළෑ. මම ඕකට නොකරපු වෙද කමක් නෑ. ගාපු නැති ක්‍රීම් එකක් නෑ. ඒත් කුරුළෑ මතුවෙලා, ලොකු වෙලා, පුපුරනවා, මට එපා වෙලා තියෙන්නෙ. මාර අසාධාරණයක් යකෝ මේක.



අද මට ලැබිලා තියෙනවා අසාධාරණේට විරුද්ධව සටන් කරලා,  බිම දාලා, සමානාත්මතාවය රජ කරවන්න අවස්ථාවක්. අද බො‍ෆින් උගේ අලුත්ම සොයා ගැනීම පන්තියට අරන් එනවා. ඒක තමයි බොරු අල්ලන යන්තරේ. Lie detector. සැන්ඩ්‍රා මොරිස් තමයි අපේ ඉලක්කය.  ඒකි කවදාවත් බොරු නොකියන බව හැම එකාම දන්න නිසා, අපේ උන් ඇහුවම, ඒකිත් අනේ කැමති වුනා. ඒකි නොදන්න රහස තමයි බො‍ෆිනුයි මායි ඒකිගේ රෙදි ගැලවෙන ප්‍රශ්ණ සෙට් එකක් අහන්න යන බව.



ඔය බො‍ෆින් ඉන්නවා නේද? පට්ට මීටරේ, ඈ. පට්ටම මීටරේ. ඌ ඔය වගේ එක එක ගැජමැටික්ස් හදනවා. පුදුමේ කියන්නේ, ඒ හැම එකක්ම වගේ වැඩත් කරනවා. ඌ අපේ ටීචර්ස්ලට වැඩිය මීටර්. හැම එකාම ඒකත් දන්නවා. ඕන් අද බුවා ගේන්නේ බුවාගේ අලුත්ම නිර්මාණය. බොරු අල්ලන යන්තරේ.



මූ වයර් දෙකක් සැන්ඩ්‍රාගේ අතට තියලා ටේප් දෙකක් ගහලා අලවනවා. “රිදෙන්නේ නෑ.” ඌ කියනවා. “හැබැයි මේක ආයෙ නෑ ඉතින් කිරි ගහට ඇන්න වගේ තමයි.”



බො‍ෆිනා ස්විච් එක දානවා. බොරු අල්ලන යන්තරේ හයි කරලා තියෙන මීටරේ කට්ට සිං ගාලා හරියටම මැද්දට ගිහින් නතර වෙනවා. ඔන්න මූ ට්‍රයල් එකක් කරන්න හදන්නේ.

DSCN2907compressed

“ඔයා කෙල්ලක්ද?”



සැන්ඩ්‍රා ඔලුව හොලවනවා.



“ඔව් හරි, නෑ හරි කියන්න ඕනෙ.”බො‍ෆින් කියනවා.



“ඔව්,” සැන්ඩ්‍රා කියනවා. මීටරේ කට්ට සිං ගාලා TRUTH (ඇත්ත) වලට යනවා. අඩේ මේක ඇත්තටම වැඩ කරනවා වගේ. බො‍ෆිනගේ කට කනේ.



“මේ පාර කියන්න බොරුවක්,” බො‍ෆින් සැන්ඩ්‍රට කියනවා. “ඔයා කෙල්ලක්ද?” මූ ආයෙම අහනවා.



සැන්ඩ්‍රා අර ඒකිගේ තියෙන,  මට දැක්කාම ඒකිව ගිලින්න හිතෙන, පට්ට ලස්සන හිනාව දාලා, “නෑ,” කියනවා. සමහරු හිකි හිකි ගානවා.  මොහොතකින් කට්ටියටම  “හෑක්!” කියවෙනවා. මීටරේ  කට්ට LIE (බොරු) වලට ගිහින්. මේක මාර භාණ්ඩයක්නෙ යකෝ! බො‍ෆිනා පොරක්!



“හරි,” බො‍ෆින් කියනවා. “ප්‍රශ්න හතයි උඹට අහන්න පුලුවන්, මචං. ප්‍රශ්ණ හතකට  පස්සෙ බැටරි බහිනවා.”



බො‍ෆින් යන්තරේ ලඟින් ඉඳගෙන ඩයල් එහෙට මෙහෙට කරකවනවා .



“මේක මාර චාන්ස් එකක්. දෙන්නං උඹලට!  සැන්ඩ්‍රා මොරිස්ගෙයි, බෙන් ෆොක්ස්ගෙයි ප්‍රසිද්ධියෙ රෙදි ගලවන්නයි යන්නේ මං.  උඹලට වහ කාල කැලේ රිංගන්න වෙන්නේ, හිටපියව්.”



මම පළවෙනි ප්‍රශ්ණය අහනවා.



“ඔයා කවදා හරි බෙන් ෆොක්ස්ව කිස් කරලා තියෙනවද?”



සැන්ඩ්‍රාගේ මූණ රතු වෙනවා. බෙන් ෆොක්ස්ගෙ මූණත් රතුවෙනවා.





මේ පාර නියම තැනට මම ඇණේ ගැහුවේ. මුන් දෙන්නගේ  මොකක් හරි සීන් එකක් තියෙන බව මට ඉව වැටිලා තිබ්බේ කාලෙක ඉඳන්. අද ගලවන්නම් ඔය බොරු වෙස් මූණු!



“නෑ,” සැන්ඩ්‍රා කියනවා. හැමෝම බෙල්ලවල් දික් කරලා බලනවා යන්තරේ මීටරේ දිහා. කට්ට තියෙන්නේ TRUTH වල.



මම බලාපොරොත්තු වෙච්ච දෙයක් නෙවෙයි මේක. තව ප්‍රශ්න හයයි තියෙන්නෙ. එහෙම ලේසියෙන් ගැලවිලා යන්න දෙන්න බෑ. හිටපල්ලකො.

“ඔයා කවදාවත් එයාගේ අතින් අල්ලලා තියෙනවද?”



“නෑ.



ක‍ටුව TRUTH වල. දැන් මට හෙන අප්සෙට් මේ වැඩේට. මම මේ මොනවද කරන්නේ? ඇයි මම මෙහෙම කරන්නේ?



මම ට්‍රැක් එක වෙනස් කරනවා.



“ඔයා කාට හරි ආදරය කරනවද?”



සැන්ඩ්‍රා රතු වේගන එන්නෙ බෙල්ලේ ඉඳන් උඩට. මම කුරිරු සතුටක් විඳිනවා. ෆොක්ස්ගෙ මූණ හරියට බීට් රූට් ගෙඩියක පාට.



“ඔව්,” සැන්ඩ්‍රා කියද්දි ක‍ටුව TRUTH වල.



අනිත් උන්ගේ වදේට මම මේ වැඩේ බාර ගත්ත එක ගැන, මට දැන් දැනෙන්නෙ පසු තැවිල්ලක්. සැන්ඩ්‍රාටයි බෙන්ටයි තව දුරටත් වද දෙන්න මට හිතුනේ නෑ එක පාරටම. මම කෙලින්ම නම නාහ ඉන්න තීරණය කලා. ඔව් සැන්ඩ්‍රා, මම ඔයාට  ඒ චාන්ස් එක දෙන්නම්.



“එයා දැන් මේ කාමරේ ඉන්නවද?” මම අහනවා.



සැන්ඩ්‍රා බෙන් ෆොක්ස් දිහා බලනවා. “ඔව්.”

කට්ට TRUTH පෙන්නගෙන ඉන්නවා.



“එයාගේ ඇස් නිල් පාටද?”



“නෑ.”



හෑ!



“එහෙනම් දුඹුරු පාටද?”



“නෑ.”



මට ඊ ලඟට අහන දේ හිතාගන්න බෑ. මගේ ඇස් කාමරේ සිසාරා දුවනවා, හැම එකාගෙම ඇස් ලඟ නතර වෙමින්. කරමින්. බෙන් ෆොක්ස්ගෙ ඇස් නිල් පාටනේ. මට පට්ට ෂුවර් එකක් තිබ්බෙ සැන්ඩ්‍රාගේ ලව බෙන් කියලා.



“උඹේ මේ හුචක්කුව වැඩ කරන්නේ  නෑ, බං,” මම කියන්නෙ බො‍ෆින්ට. “මේ කාමරේ ඇස් වල පාට නිල් හරි දුඹුරු හරි නොවෙන එකෙක්වත් මට නම් පේන්නේ නෑ.”



“අපිට නම් පේනවා,” බො‍ෆින් කියද්දි අනිත් උන් ඔක්කොගෙම ඇස් යොමුවෙලා තියෙන්නෙ මගේ දිහාට.



ඔන්න දැන් මගේ මූණ රතු වේගන එන හැටි මට දැනෙනවා.  පොළොව හාරගෙන යන්න හිතිලා තියෙද්දිත්,  මම අන්තිම ප්‍රශ්ණෙ අහනවා.



“ඌ මහ ගොං, මෝල්, මැට්ටෙක්ද?”



සැන්ඩ්‍රා මේ ප්‍රශ්ණෙන් අපහසුතාවයට පත් වෙනවා. “ඔව්.” ඇය කියන්නෙ ඉතාම පහත් කෙඳිරිලි හඬකින්. “එයාගෙ ඇස් කොළ පාටයි.”

නිමි.

Paul Jennings – Uncovered -Ex-poser.

Simulblogged at මගේ ඩෙනිම for Blogger Lovers.

පසු වදන

ඊයෙ නිවාඩු දවසේ, සතියටම රෙදි මදින ගමන්, මම හෙඩ් ෆෝන් එක කනේ ගහගෙන ලැපියෙන් බලපු BULLETPROOF කියන මූවී එකේ Adam Sandler මෙහෙම කිව්වා මං අහගෙන. World is not black or white as you think. There is a large area of grey, where most people live. (ලෝකෙ උඹ හිතනවා වගේ කලු සුදු එකක් නෙවෙයි බං. ඒකෙ අලුපාටත් තියෙනවා. හුඟක් මිනිස්සු ඉන්නෙ අන්න ඒ ප්‍රදේශයේ) ඇඩම් කිව්වේ මීට සමාන එකක්. මට මතක තියෙන හැටියට මම දැන් ලිව්වේ. ඒක සබ්ටයිටල් තියෙන මූවී එකක් නෙවෙයි. නමුත් අදහස ඒකයි. මෙන්න මේ නිසාමයි අපි හුඟක් වෙලාවට වැරදි පූර්ව නිගමන වලට එළඹෙන්නේ.

මම මේක මුලින් ලිව්වේ කතාවේ පෙර වදන හැටියට. මාතලන් සහ දේශකයා දෙන්නම කිව්වා මේක කතාවෙ මුලට වඩා  අගට තිබ්බා නම් හොඳයි කියලා. ඒක නිසා පෙර වදන පසු වදනක් කලා ඔන්න.

 

ටැග: , ,

129. ඈක්කා!!!!!!! A Mouthful!

129. ඈක්කා!!!!!!! A Mouthful!


මෙවර ඔබ රස විඳින්න යන්නේ පෝල් ජෙනිංස් ලියපු කතාවක්. ඇන්ඩි ග්‍රි‍ෆිත්ස් වගේම ඔහුත් ඕස්ට්‍රේලියානු ලේඛකයෙක්. ඇත්තෙන්ම උපතින් බ්‍රිතාන්‍ය ජාතිකයකු වූ ඔහු, වයස අවුරුදු හයේදි,  බ්‍රිතාන්‍යයේ ඉඳලා පවුල පිටින් ඕස්ට්‍රේලියාවට සංක්‍රමණය වෙද්දි, ඔවුන්ට  ගමන් වියදම ගියේ පවුම් දහයයි. ඉතිරිය ඕස්ට්‍රේලියානු රජය දැරුවා.


පෝල් ජෙනිංස් මගේ ප්‍රියතම ලේඛකයෙක්. නැවතත් මම මේ උත්සාහ කරන්නේ, මම රසවිඳි දෙයක් මා ලඟම රඳවා නොගෙන, ඔබත් සමඟ බෙදා ගන්නයි. මෙවර මේ කතාව කියවෙන්නේ නව යොවුන් දැරියකගේ ඇසින්. ප්‍රථම වරට.

ඔව් ප්‍රථම වරට. මම හිතන්නේ පෝල් ජෙනිංස්ටත් මටත් දෙන්නටම අලුත් දෘෂ්ඨි කෝණයක් මේක. මම භාෂාව නැවතත් පොඩ්ඩක් වෙනස් කලා දැරියකට ගැලපෙන්න. ඇන්ඩිගේ භාෂාව මේකට හරි යන එකක් නෑනේ නේද?


එහෙනම් මෙන්න කතාව.


සමහර දරුවෝ කරන වැඩ වලින්, දෙමව්පියන් අපහසුතාවයට පත් වෙන එක අලුත් දෙයක් නෙවෙයිනේ.නමුත් දෙමව්පියෝ කරන සමහර වැඩ වලින්, දරුවන් අපහසුතාවයට පත්වෙන වෙලාවලුත් තියෙන බව ඔයාලා දන්නවද?


හොඳම උදාහරණේ අපේ තාත්තා. ‍රැයක් ගත කරන්න මගේ යාලුවෙක් අපේ ගෙදර ආවොතින්, තාත්තා මොකක් හරි ඇස් රතුවෙන විහිළුවක් කරනවාමයි. ඔන්න මාව වරදවා වටහා ගන්න එපා. අපේ තාත්තා නියම තාත්තෙක්. මම එයාට පණ ඇරලා ආදරෙත් එක්ක. ප්‍රශ්ණේ, එයා තාමත් එයාගේ තියෙන කොලු ගති අතෑරලා, වැඩිහිටියෙක් වගේ හැසිරෙන්න ඉගෙන ගත්තේ නැති එකයි.


එයා පුදුම ආසයි කවටකම් කරන්න.


මේ වැඩේ මුලින්ම පටන් ගන්නේ, ඇනා ‍රැයක් ගත කරන්න අපේ ගෙදර ආ දවසේ. ඉස්සෙල්ලම තාත්තා මටත් හොරෙන් මගේ කාමරේට වැදිලා, අපේ පූසි ඩූනාව, අර මගේ යාලුවෝ ආවාම නිදාගන්න තියෙන වැඩිපුර ඇඳේ නිදි කරවනවා. ඩූනාත් එපා කියයි! එයා මාර ආසයි ඇඳන් වල නිදියන්න. කොයි පූසාද අකමැති, නේද?


ඊට පස්සෙ, එයා අර මැජික් සාප්පුවෙන් ගත්ත පොඩී පාර්සලයක් අරිනවා.


හිතන්න පුලුවන්ද ඒකෙ මොකක්ද තියෙන්නේ කියලා? ඔයාලා විස්වාස කරන එකකුත් නෑ අනේ. ඒකෙ තියෙන්නෙ දුඹුරු පාට බළල් බෙට්ටක්. ඒ කියන්නේ රබර් වගේ ප්ලාස්ටික් ජාතියකින් හදපු, ඇත්ත එකක් වගේම පේන, දැනෙන සෙල්ලම් බළල් බෙට්ටක්. එයා මේක ඇනාගේ කොට්ටේ උඩින් තියලා, පොරෝනයෙන් වහනවා. ඊට පස්සෙ, එයා හොරා වගේ, ඇඟිලි තුඩුවලින්ම කාමරෙන් පිට වෙලා යනවා දොරත් වහගෙන.


මේ කිසි දෙයක් නොදන්න මම, ඇනාත් එක්ක රෑ වෙනකල් වීඩියෝ බල බල ඉන්නවා. ඇනා සෞඛ්‍ය ගැන හරීයට වදවෙන කෙල්ලක්. ඒකා විශබීජ වලට පරාණ බයයි. ඇනා අර ටොයිලට් සීට් එකටත් කඩදාසි එලලා වාඩිවෙන ජාතියෙ බඩ්ඩක්. හැබැයි මාර පිරිසිදුයි. ඒ ගැන නම් කියලා වැඩක් නෑ.


ඔන්න ඇනාත් එයාගේ බාබි ඩෝල් පිජාමා එකත් ඇඳගෙන, නිදා ගන්නයි ලෑස්තිය. ඇඳට නගින්න කලින්, ඇඳේ පොරෝනය පහලට ඇදපු ගමන්, එයා දකින්නේ කොට්ටේ උඩ තියෙන බළල් බෙට්ට!


“ඊයා! …ඊයා!!… ඈක්කා!…” ඇනා මර හඬ දෙනවා. “බලන්නකෝ… චික්!… ජරාව!! මේ බලන්නකෝ පූසි මගේ කොට්ටෙට කරලා තියෙන දේ!”


ඔන්න එතකොටම, තාත්තා කඩාගෙන, බිඳගෙන කාමරේට දුවගෙන එනවා.


“මොකද, මොකද දරුවනේ කෑ ගහන්නේ?” එයා අහන්නේ අමුතු හිනාවකුත් හංගාගෙන. “මොකක්ද ප්‍රශ්ණේ?”


“අර බලන්නකෝ,” මූණ ඇද කරගෙන ඉන්න ඇනා කොට්ටේ පෙන්නලා කියන්නෙ, බියපත් ඇස් රවුම් කරගෙන.


තාත්තා ගිහින් බළල් බෙට්ටට ලං වෙලා හොඳින් බලනවා.


“අයියෝ, මේ වගේ සුළු දේවල් ඔච්චර ගනන් ගන්න එපා. නැට්ට පිටිං අලි මැරෙන එකේ, මේක මොකක්ද?” කියන තාත්තා බළල් බෙට්ට අතට අරගෙන කෙලින්ම දාගන්නවා කටට. ඊට පස්සේ හිනා වෙනවා.
“මාර රහයි, ඈ!” එයා කියන්නේ දත් අතරින්.


“ඈයියා! ඈක්කා!!!!” වහලේ උළු උඩ යන්න බෙරිහන් දෙන ඇනා, කෙලින්ම දුවන්නෙ ජනේලෙ ලඟට. පව්! ඒකා ජනේලෙන් එලියට ඔලුව දාලා, අපි වීඩියෝ බලද්දි කාපු බීපු පොටේටෝ චිප්ස්, සෝස්, ඩයට් කෝලා ඔක්කොම වමනේ දානවා. ඊට පස්සෙ, ආපහු හැරිලා, තාත්තා දිහා බලන බැල්ම විස්තර කරන්න, මම දන්න භාෂාවේ වචන මදි.


ඇනාට වමනේ ගිය එකට නම් තාත්තත් පොඩ්ඩක් සැලෙනවා.


“අයියෝ ගණං ගන්න එපා ඇනා,” කියන තාත්තා, ප්ලාස්ටික් බළල් බෙට්ට කටෙන් එලියට ගන්නවා. “මේක ඇත්ත එකක් නෙවෙයි. ප්ලාස්ටික් එකක්.” කියන තාත්තා හයියෙන් හිනා වෙලා යන්න යනවා. ඇනාත් යන්නම යනවා ඒ එක්කම. ඒකා එවෙලෙම තීරණය කරනවා ගෙදර ගිහින් නිදාගන්න. ඒකට වරදක් කියන්න බෑ අප්පා.


ඇනා යනකල් ඉඳලා මම තාත්තට කෑ ගහනවා.


“ඔයා හරි නරකයි, තාත්තා. මම ආයෙ නම් ඔයා එක්ක කතා කරන්නේ නෑ. හරිම පල් වැඩක් කලේ, ඔයා!”


“හයියෝ, වැඩක් නෑනේ ඔයාලගෙන්,” එයා කියනවා. “මම විහිලුවක්නේ කලේ.”


ඔන්න ඔය විදියයි.


කවුරු හරි යාලුවෙක් වරෙං ‍රැයක් ඉන්න! ඕන්න තාත්තා පිස්සුවක් කෙලිනවා. එක්කෝ ඩස්ට් බින් එකේ තිබිලා මිනිස් අතක් හම්බවෙනවා. එක්කෝ බීම කෑන් එකක් අරින කොට ඒක පුපුරනවා. නැතිනම් කෑමට ගම්මිරිස් වැඩියි. තවත් වෙලාවකට පොරවන්න ගියාම පොරෝනය කොටයි. එක්කෝ තාත්තාගේ කටෙන් ඩ්‍රැක්‍යුලාගේ වගේ ලේ කාන්දු වෙනවා.


මගේ සමහර යාලුවොන්ටත් මේක මාර ජොලි. එයාලා කියනවා, ‘අනේ අපිට නෑනේ ඕවගේ ජොලි තාත්තෙක්!’ කියලා.


නමුත්, මම කැමතිම නෑ මේ වැඩේට. මට ඕනෙ සාමාන්‍ය තාත්තෙක්.


එයා බියැන්කාව විහිලුවකට ගත්තා.

ආයේ යැස්මින්.

ආයේ න්ගා.

ආයේ කාර්ලා


මේ එක්කෙනෙක්වත් ඇනා වගේ ගෙදර ගියේ නම් නෑ. නමුත් හැම පාරම මගේ මූණ නම් රතු වුනා.


මම අද මාර අප්සෙට් එකේ ඉන්නේ.


අද සින්තියා එනවා රෑ නවතින්න. එයා අපේ ස්කූල් කැප්ටන්. ඒකා ලස්සන කෙල්ල. අනික හෙන ස්මාට්. එයාගේ යාලුවෙක් වෙන්න හැමෝම පොර කනවා. අද එයා ‍රැයක් ගත කරන්න අපේ ගෙදර එනවා.


“අනේ තාත්තේ,” මම කියනවා. “ඔන්න අද නම් මොකූත් ඕන්නැති විහිළු කරන්නෙ නෑ හොඳද? සින්තියා ඔය අනිත් අය වගේ බොළඳ කෙල්ලක් නෙවෙයි. එයාගේ තාත්තා කවදාවත් ඔයා වගේ විහිළුකරන එක්කෙනෙක් නොවෙයි. ඒ හන්දා ඔයා කරන විහිලු එයා වරදවා තේරුම් ගනීවි.”


“හරි හරී, ඇති බර බරේ” තාත්තා කියනවා.


සින්තියා එනවා. නමුත් අපි වීඩියෝ බලනවා වෙනුවට, ඉංග්‍රීසි ගෙදර වැඩ කරනවා පණ දාගෙන. ඊ ලඟට සඳුදා කතික තර‍ඟෙට තියෙන කතා පුහුණු වෙනවා. ඊ ලඟට අපේ පාසැල් නාට්‍යයේ අපිට තියෙන දෙබස් පාඩම් කර ගන්නවා. මේ ඔක්කොමත් කරලා අපි එලියට ගිහින්, නෙට්බෝලේ ගෝල් එකට දාන්න පුහුණු වෙනවා, සින්තියා නෙට්බෝල් කණ්ඩායමේ නායිකාව හන්දා. ඔය අල්ල පනල්ලේ, මම වරින් වර කාමරේට ඇවිත් බලනවා තාත්තා මොකුත් ඇටවුමක් හෙම කරලද කියලා. පරෙස්සම් වෙන එක කොයිකටත් හොඳයිනේ.


අපි කෑම කාල පිඟනුත් සෝදනවා, මොකද සින්තියා ඒකට ස්වේච්ඡාවෙන්ම – ඔව් ස්වේච්ඡාවෙන්ම තමයි – ඉදිරිපත් වෙච්ච නිසා.


ඔන්න අන්තිමේදි නිදාගන්න වෙලාවත්
එනවා. සින්තියා නාන කාමරේට ගිහින් නයිටිය දා ගෙන නිදන කාමරේට එනවා.


“පූසී මගේ ඇඳේ,” එයා කියනවා. “ඒකෙ ගානක් නෑ. මම කොහොමත් පූසන්ට ආදරෙයි.”


සින්තියා පොරෝනය පාතට අදිනවා ඇඳට නගින්න.


ඉන් පස්සෙ බෙරිහන් දෙනවා.


“ඈක්!! බළල් කක්කා! මගේ කොට්ටේ උඩ ජරා බළල් කක්කා,” සින්තියා මර හඬ දෙනවා පළාතම දෙවනත් වෙන්න.


ඔන්න, තාත්තා කාමරේට කඩා වදිනවා, එයාගේ අර කට කොණකින් මතුවෙන මෝඩ හිනාවත් දාගෙන. එයා වීරයා වගේ ගිහින් බලනව කොට්ටේ උඩ තියෙන දුඹුරු පාට බළල් බෙට්ට දිහා.


“අයියෝ, මේ වගේ සුළු දේකට ඔය හැටි අප්සෙට් වෙන්න එපා,” කියන එයා, බළල් බෙට්ට අරන් කටේ ඔබා ගන්නවා.


නමුත් මේ පාර එයා හිනාවෙන්නේ නෑ, වෙන පාරවල් වල වගේ. එයාගේ මූණ එහෙමම ගල් වෙනවා.


“තාත්තා, මේකද හෙව්වේ?”


මගේ අතේ තියෙන, තාත්තා කලින් ඇවිත් කොට්ටේ උඩ තියපු ප්ලාස්ටික් බළල් බෙට්ට තාත්තා දිහාට පාමින්, මම අහනවා.


තාත්තා පූසි දිහා බලනවා.


ඊට පස්සේ පුදුම වේගෙකින් ජනේලෙ ලඟට පනින තාත්තා, ඔලුව එලියට දාලා වමනේ දානවා.


සින්තියයි මායි බිම පෙරළි පෙරළි හිනා වෙනවා.


ඇයි අපිටත් බැරිද විහිළුවක් කරන්න ඉඳහිට?

throwup
Simulblogged @ මගේ ඩෙනිම for Blogspot Lovers


Paul Jennings – Uncovered – A Mouthful

 

ටැග: ,

128. මාරක කේක් වට්ටෝරුව 3 – Cake of Doom 3

128. මාරක කේක් වට්ටෝරුව 3 – Cake of Doom 3

දැන් ඔයා හොඳටම දුර්වල වෙලා, අමාරුවෙන්නේ ඉන්නේ … ඊට පස්සෙ, ඔයා ගිලෙන්න ඔන්නමෙන්න ඉන්නකොට  ඔයා දකිනවානේ, තල්මසෙක්.

මොනවා? මතක නෑ? එහෙනම්…
මෙන්න පළවෙනි කොටස.
මෙන්න දෙවෙනි කොටස.

 ඉතින් ඊට පස්සේ…

*තල්මසා ඔයාව ගණන් ගන්නේ නැති නම්, යන්න 20ට.

* තල්මසා ඔයාව ගිල දානවා නම්, යන්න 21 ට.

 20.


තල්මසා ඔයාව ගණන් ගන්නේ නෑ… ඌ ඔයාව පහුකරගෙන යනවා. ඒ වුනාට උගේ පිටිපස්සෙන් මතුවෙච්ච මෝරා, එහෙම කරන්නේනෑ.

ඌ ‘හව්’ ගාලා ඔයාව හපනවා, දෙකටම කැඩෙන්න.

ඔයා මැරෙනවා.

෴ නිමි  ෴
21.


ඔයා කෙලින්ම තල්මසාගේ බඩේ. මෙන්න බොලේ සූටියත් ඉන්නවා තල්මස් බඩේ! ඒ වැඩෙත් ගොඩ. ඔයා තල්මසාගේ සෙම් ගෙඩි කිති කවපු ගමන් තල්මසාට යනවා ‘තල්මස් කිඹුහුමක්’. ඒකෙ බලයට ඔයයි, සූටියයි, කෙලින්ම අර තල්මසාගේ ඔලුවේ තියෙන වතුර විදින සිදුරෙන් එලියට විදිනවා, ‘සිං’ ගාලා. ඒක කොච්චර වේගයක්ද කිව්වොත්, මේක මේ නිකං…, අතිශයෝක්තියක්, නැතිනම්…, කවදාවත් වෙන්න බැරි දෙයක් වගේ පෙනුනට, ඔය දෙන්නා මුහුදට ඉහලින්, ගොඩබිමට ඉහලින් ඇදිලා ගිහින් අන්තිමේදි, ඔයාලගේම ගෙදර චිමිනියෙන් ඇතුලට වැටෙනවා. හොඳ වෙලාවට, සූටියා ඔයාට කලින් ලෑන්ඩ් කරන නිසා, උගේ ඇඟ උඩට වැටෙන ඔයාට වැඩි අමාරුවක් වෙන්නේ නෑ.

ඔය දෙන්නම පොඩ්ඩක් විතර කිලු‍ටු පාටයි, ඒ හැර වෙන කිවයුතු අවුලක් නෑ. ඔයා යනවා ආයෙම කුස්සියට. ගිහිල්ල බලනවා කේක් එක කොහොමද කියලා. හප්පට සිලි! ඒක ගිණි ගන්නවා.ඔයා ‘පට්’ ගාලා අවන් එක ඇරල කේක් එක එලියට අරගෙන, දුවනවා නාන කාමරේට.

ඔයාට ටැප් ඇර ඇර නාස්ති කරන්න වෙලාවක් නැති නිසා,කෙලින්ම කේක් එක ඔබනවා ටොයිලට් බෝල් එකේ, ගින්න නිවන්න.  එක පාරක් ෆ්ලෂ් බටන් එක එබිලා වෙච්ච හුටප්පරේ මතක නිසා, ඔයා මේ පාර ඔයා මාර විදියට පරිස්සම් වෙනවා.)

ඔයා පෙඟිච්ච කේක් එක ටොයිලට් බෝල් එකෙන් එලියට අරන්, කුස්සියට ගෙනියනවා.

ඔයා කේක් එකේ පිච්චිච්ච කොටස් සූරලා දාන්න පිහියක් පාවිච්චි කරනවා.  හොඳටම පිච්චිච්ච කොටස් අයින් කරන්න කපන ක‍ටුවයි, මිටියයි පාවිච්චි කරනවා.

දැන් වැඩේ ගොඩද? නෑ, තවම නෑ. කේක් එකක් වුනාම සරසන්න එපායැ.

සරළ, නමුත් බොක්කටම වදින සැරසිල්ලක් කරන්න නම්, ඕනෙ වෙනවා බාබී ඩෝල් කෙනෙක්. ඔයා යනවා ජෙන්ගේ කාමරේට, එයාගේ බාබිඩෝල් එකතුවෙන් එකෙක් හොරකම් කර ගන්න.

*ඔයා බාබීඩෝල්ව හොරකම් කරනකොට ජෙන්ට මාට්‍ටු වෙනවා නම්, යන්න 22ට.


*ජෙන්ට මාට්‍ටු නොවී, බාබීඩෝල් කෙනෙක් හොරකම් කරගන්න ඔයාට පුලුවන් වෙනවා නම්, යන්න 23ට.

 

 22.


ඔයා ජෙන්ගේ කාමරේට ඇතුල් වෙනවා. ජෙන්ගේ පර්ෆියුම් වල ගඳ හරියට නිකං ඔලුවට පොල්ලෙන් ගැහුවා වගේ. නමුත් ඔයාට හුස්ම අල්ලගෙන ඉන්න පුලුවන් වෙනවා, බාබී ඩෝල් කෙනෙක් ඩැහැගන්නකල්. ඔයා බාබිගේ බෙල්ලෙන් අල්ලා ගන්නවත් එක්කම ඔයාට ඇහෙනවා ඔයාගේ  පිටිපස්සෙන් සද්දයක්. ඒ එක්කම කවුරුහරි ඔයාවත් බෙල්ලෙන්ම අල්ලා ගන්න බව ඔයාට තේරෙනවා.

ඒ වෙනින් කවුරුවත් නෙවෙයි. ජෙන්. එයා ඔයාට මතක් කරලා දෙනවා එයාගේ කාමරේ දොරේ ඉතාම පැහැදිලිව ගහලා තියෙන, එයාගේ කාමරයට අනවසරයෙන් ඇතුල් වෙන ඕනෑම කෙනෙක් එයා අතින්  සම්පූර්ණයෙන් විනාශ කර දැමීමකට භාජනය වෙන බවට අනතුරු හඟවන දැන්වීම ගැන.  ඔයා ඔලුව වනනවා. ඔයා, එයා අතින් සම්පූර්ණයෙන් විනාශ කර දැමීමකට භාජනය වෙනවා..


ඔයා මැරෙනවා.

෴ නිමි  ෴
23.


ඔයා ජෙන්ගේ කාමරේට ඇතුල් වෙනවා. ජෙන්ගේ පර්ෆියුම් වල ගඳ හරියට නිකං ඔලුවට පොල්ලෙන් ගැහුවා වගේ. නමුත් ඔයාට හුස්ම අල්ලගෙන ඉන්න පුලුවන් වෙනවා, බාබී ඩෝල් කෙනෙක් ඩැහැගන්නකල්.

ඔයා බාබී ඩෝල්වත් අරගෙන කුස්සියට ගිහින්, ඒක දෙකට කපලා, ඔලුව පැත්තෙ කෑල්ල කේක් එකට බස්සනවා. ඊට පස්සෙ අයිසිං ටිකක් අරගෙන, “TO MOM, WITH LOVE FROM YOUR BEST AND FAVORITE CHILD, ANDY” කියලා ලියනවා.


ඔයා පඩිපෙල නැගලා, උඩ තට්‍ටුවේ තියෙන අම්මලාගේ කාමරේට  යනවා.

“Happy Mothers’ Day,” ඔයා අම්මට සුබ පතනවා.  “මම ඔයාට සර්ප්‍රයිස් එකක් ලෑස්තිකරලා තියෙන්නේ කුස්සියේ.”

අම්මා ඔය දිහා සැකෙන් බලනවා. “මම ටක් ගාලා එනවා. ඔයා යන්නකො.”

ඔයා ආපහු කුස්සියට දුවනවා මේසෙ සූදානම් කරන්න. නමුත් ඔයා දකින්නේ,  ඔයා දකින්න කිසිසේත් සූදානම්ව හිටපු දර්ශනයක් නෙවෙයි. සූටි කෑම මේසේ පු‍ටුවක් උඩට නැගලා, ඔයා මුලු උදය වරුවක්ම මහන්සි වෙලා හදපු චොක්ලට් කේක් එකේ අන්තිම ටික ගිල දානවා.

ඔයට මලේ හොඳම එක  පනිනවා. ඔයා, සූටියාගේ නැට්ටෙ  ගිණි අරන් ඉතුරුවෙලා තියෙන  කොටසෙන්උස්සලා,  ඌව  මිදුලට වීසි කරලා දාලා, දඩාස් ගාලා දොර වහනවා.

තවත් මොහොතක්වත්  නාස්ති නොකරන ඔයා, කඩේට දුවලා කේක් එකක් ගේනවා. ඊට පස්සෙ, ජෙනීගේ කාමරෙන් තව බාබී කෙනෙක් හොරකම් කරලා, ඒක දෙකට කපලා ඔලුව පැත්ත කෑල්ල කේක් එකට බස්සනවා. ඉන් පස්සෙ අයිසිං ටිකකින් අර කලින් වාක්‍යයම කේක් එක උඩ ලියනවා.

එල, ඈ! පට්ට පට පට!

ඔයා මේසෙ ගාව හිටගෙන කේක් එක දිහා ආසාවෙන්, ආඩම්බරෙන් බලාගෙන ඉන්නවා.  ලොවෙත් නෑ!

උණුසුම් සුබ පැතුම්!

ඔයාගේ තේරීම හරියට හරි.

ඔයා නොදැන හිටියට, ඔයාව තව අනූ නවයයි තුන් කාලෙන් , කරන්ට් වැදිලා මැරෙන්න, මීයෙක් හපා කාල මැරෙන්න,   බෝලිං බෝල් එකක් ඔලු ගෙඩිය උඩට වැටිලා මැරෙන්න, ඇඟිලි ටික ඔක්කොම බ්ලෙන්ඩරේට දාලා ග්‍රේට් කරගෙන, තමන්ගේම ලේ වල ගිලිලා මැරෙන්න, වයසක නෝනා කෙනෙක් පදවන විදුලියෙන් ක්‍රියාකරන රෝද පු‍ටුවකට යට වෙලා මැරෙන්න, ගෑස් අවන් එකක් පිපිරීමෙන් මැරෙන්න, පිච්චිලා මැරෙන්න, ටොයිලට් වතුර ගිලිලා ඒක විස වෙලා මැරෙන්න, අම්මා අතින් ටොයිලට් බ්‍රෂ් එකෙන් ගුටිකාලා මැරෙන්න, දෙකඩ වෙන්න  මෝරෙක් හපා කාලා මැරෙන්න, නැතිනම් ජෙන්ගෙ අතින් සම්පූර්ණයෙන් විනාශ කර දැමීමකට භාජනය වෙන්න ඉඩ තිබ්බා. නමුත් ඔයාට මේ හැම මරණයකින්ම ගැලවෙන්න ලැබුනා. ඒක මේ නිකං…, අතිශයෝක්තියක්, නැතිනම්…, කවදාවත් වෙන්න බැරි දෙයක් වගේ පෙනුනට…,

ඔයා ජයග්‍රහණය කලා!

ඔන්න අම්ම එනවා. අම්මා ෆුල්ම හොල්මං වෙනවා. එයාට ඇඬෙනවා. තනි ඇහැට නෙවෙයි, ඇස් දෙකටම.

“අනේ ඇන්ඩි,” අම්මා කඳුලු අතරින් කියනවා,”මේක තමයි මගේ මුලු ජීවිතේටම, කෙනෙක් මා වෙනුවෙන් හදපු ලස්සනම කේක් එක.”

“අයියෝ, ඕව නම් මොනවද අම්මා,” ඔයා කියනවා. ” සුලු දෙයක්නෙ. මට ඕනෙ උනේ, මම අම්මට ආදරෙයි කියන්න. එච්චරයි.”

ඔන්න තාත්තාත් එනවා. ජෙනුත් එනව. එයාලගෙත් බොක්කටම වදින බව පේනවා  මේ වැඩේ. හැමෝම මේසෙට ඉඳගෙන කේක් කෑල්ල කෑල්ල කනවා. ලොවෙත් නෑ!

ඔයා ජනේලෙන් එලිය බලනවා.

හෑහ්!!!


සූටියා වත්ත පහල ගහක් යට උඩුබැලි අතට වැටිලා ඉන්නවා පේනවා, උගේ කකුල් හතරම අහසට යොමුවෙලා.  හුටා! ඌනේ පලවෙනි කේක් එකට වැඩේ දුන්නේ. අම්මෝ, හොඳ වෙලාවට එහෙම වුනේ, තව පොඩ්ඩෙන්,
ඔයා ඒ කේක් එකමුලු පවුලටම කවන්න කලින්.

ඔයාට පිටිපස්සෙන් ‘දඩාස්’ ගාලා සද්දයක් ඇහෙනවා. ඒ එක්කම තවත් ‘දඩාස්’ ගාන සද්ද දෙකක් ඇහෙනවා. ඔයා මේසෙ දිහාටහැරෙනවා. 


හෑහ්!!!

ඔයාගේ අම්මයි, තාත්තයි, අක්කයි තුන් දෙනාම උඩුබැලි අතට බිම වැටිලා ඉන්නවා, එයාලගේ කකුල් අහසටයොමුවෙලා.

තුන් දෙනාම මැරිලා!

නමුත් කොහොමද එහෙම වෙන්නේ? මේ කේක් එක ඔයා කඩෙන්නේ ගෙනාවෙ. ඒකෙ වස තියෙන්න බෑ. ඒ කේක් එකට, අර ඔයා හදපු. සූටියා ගිලපු කේක් එකට වෙච්ච අන්දොස් වැඩ වුනාවෙන්න බෑ.

ඔන්න එතකොටම ඔයාට මතක් වෙනවා අයිසිං එක.  කේක් දෙකටම පොදු දේ තමයි අයිසිං එක!  ඔයා බලනවා තාම කවුන්ටර්එක උඩ තියෙන බඩු දිහා. හුටා!  අයිසිං ෂුගර් කියලා වැරදිලා, තාත්තා මීයෝ මරන්න ගෙනත් තිබ්බ මී පාසානං නේ දාලා තියෙන්නේ!

“හ්ම්,” ඔයා මේකෙ හොඳ පැත්ත දකින්න උත්සාහ කරනවා. ධනාත්මක චින්තන අහවල් එක. “අඩුම ගානේ, මම තාම ජීවතුන් අතරනේ.”

එහෙම හිතනකොටම ‘බ්‍රාස්’ ගාලා දොර තල්ලු කරගෙන පොලීසිය කඩා වදිනවා ගෙට. එයාලා ඔයාව අත් අඩංගුවට අරන්,පොලීසියට ගෙනිහින්, කේක් එකක් උපයෝගී කරගෙන මිණී මැරීමේ චෝදනාවට (Murder by Cake) නඩු දානවා. නඩුවෙන් ඔයා වරදකරු වෙනවා.ඔයා ඉන්න ප්‍රාන්තයේ තව දුරටත් මරණීය දණ්ඩනය ක්‍රියාත්මක නොවුනත්, එයාලා ඔයා වෙනුවෙන්ම මරණීය දණ්ඩනය ආපහු ගේනවා ඊට පස්සෙ ඔයාගේ පණ යනකල්ම බෙල්ලෙන් එල්ලලා තියනවා.

ඔයා මැරෙනවා.


  ෴ නිමි  ෴

෴ Cake of Doom ෴ + ෴ Cake of Doom ෴ + ෴ Cake of Doom ෴

andythebaker

Andy Griffiths –  Just Disgusting – Cake of Doom.

Simulblogged @ මගේ ඩෙනිම for Blogger Lovers.

 

ටැග: , ,

127.මාරක කේක් වට්ටෝරුව 2 – Cake of Doom 2

127.මාරක කේක් වට්ටෝරුව 2 – Cake of Doom 2

මේ කතාව කියවනකොට, ඔය තියෙන උපදෙස් අනුව එක පාරක විතරක් යන්න ඕනෙ නෑ. ඔය තියෙන විදියට කියවාගෙන යන්න. එතකොට මොකුත් මිස් වෙන්නෙත් නෑ. අනික එහෙම කියෙව්වාම තමයි ගතිය. රතු පාට කොටස කියවලා ඉවර වෙනකොට අමතක වුනොත් විතරක් උඩ තියෙන හයිලයිට් කරපු තැනට ගිහින් බලන්න. මම හිතන්නේ නෑ එච්චරටම අමතක වෙන අය ඉඳී කියලා. 😀

ඔයා අන්තිමට කලේ, ඔලුව අත් දෙකෙන්ම බදාගෙන, හොල්මං වෙලා , ඉබේ පිපෙන පිටි කෝප්ප දෙකක්, බේකින් සෝඩා තේ හැඳි බාගයක්, ලුණු තේ හැඳි කාලක්, කොකෝ පව්ඩර් කෝප්ප බාගයක්, සීනි කෝප්පයක්, බටර් ස්ටික්ස් එකයි තුන්කාලක්, කිරි කෝප්ප එකක්, වැනිලා තේ හැන්දක් සහ බිත්තර දෙකක්, හරියට පුපුරණ ගිණිකන්දක් වගේ, කුස්සිය පුරාම සී සී කඩ විසිවෙන හැටි බලා ඉන්න එක.

මතක නෑ? එහෙනම් මෙතන ඔබලා පළවෙනි කොටස කියවලාම එන්නකෝ.
ඉතින්…

*ඔයා පැනලා දුවන්න තීරණය කරනවා නම් යන්න 10 ට.
*ඔයා කොහොම හරි කුස්සිය පිරිසිදු කරලා අස්පස් කරලම ගොඩ යන්න තීරණය කරනවා නම්, යන්න 11ට.


 

 10.


ඔයා ගෙයින් එලියට පැනලා, පිස්සා වගේ පාර දිගේ දුවනවා,  මෙලෝ සිහියක් නැතුව. ආයේ හෝදන්න දෙයක් නෑ, අම්ම දැක්ක ගමන් ඔයා කුස්සියට කරපු අපරාදේ අම්මා ඔයාව මරණ බව  ඔයා දන්නවා. ඔයා කොහෙද මේ දුවන්නෙ කියල හිතන්නවත්, එහෙම හිතන්න කරදර වෙන්න ඕනෙ කමක්වත් ඔයාට නෑ. ඔයා දුවලා, දුවලා, දුවලා, පැය ගානකට පස්සෙ, මහන්සියටම නවතිනවා. දැන් ඔයාගේ  දිව ඇදිලා, කට ඇරිලා, ඔල්මොරොන්දං වෙලා  ඉන්නේ. ඒ මදිවට බල්ලට වගේ හති. ඒත් මදිවට අතරමං වෙලා. නන්නත්තාරයි!

නමුත්, තවම වාසනාව ඔයා සමඟයි. බැංකු කොල්ලකාරයො රංචුවකට ඔයාව මැදිවෙනවා. එයාලා ඔයාව කණ්ඩායමට බඳවාගෙන, ඔයාට පිහිට වෙනවා. ඒ වෙනුවෙන්, එයාලා ඔයාගෙන් ඉල්ලන්නෙ එකම දෙයයි. ඒ තමයි,  අර බැංකුව කොල්ල කාලා පලා යන කාරෙක, ඒ කියන්නේ getaway car එක එලවන්න කියලයි.  බැංකු මංකොල්ල කන එක නීති විරෝධී බව ඔයා දන්නවා වුනත්,  එයාලට කලගුණ සලකන්න ඔයාට ඕනෙ වෙන නිසා, ඔයා එකඟ වෙනවා.

ඔන්න ඔයා සහබාගි වෙන කුළුඳුල් බැංකු මංකොල්ලය. ඔයා පේව්මන්ට් එක අයිනේ නවත්තලා තිබ්බ කාරෙක, ටයර් කෑගස්සගෙන, දුම් දාගෙන, එන්ජිම ෆුල් රේස් කරලා, එකතැන  පිකප් කරලා, ලෙසටම පාරට විදින කොටම ඔයාට මතක් වෙනවා, ඔයාට කාර් එලවන්න බැරි බව.

සම්පූර්ණයෙන්ම ඔයාගේ පාලනයෙන් තොරව ස්කිඩ් කරන්න ගන්න කාරෙක, ඇදිලා යනවා ඒ වෙලාවෙ පාරෙ යන කට කපලා C3H5N3O9 පුරවපු, දැවැන්ත බව්සර් එකක මූණටම!

ඔව් නයිට්‍රොග්ලිසරීන් තමයි!

නමුත් තවම වාසනාව ඔයා සමඟයි. ප්‍රාතිහාර්යයකට වගේ, බව්සර් එක පුපුරන්නේ නෑ. ඔයායි, ඔයාගේ කණ්ඩායමයි කාරෙකෙන් එලියට බහිනවා, සීරිමක්වත් නැතුව.

ඔන්න එතකොටම පොලීසියෙන් එනවා. ඔයා පැනලා දුවනවා, ඔලුව හැරිච්ච පැත්තට. ඔයා දුවන්නේ, වයසක නෝනා කෙනෙක් පදවන, අර විදුලියෙන් ක්‍රියාකරන ස්වයංක්‍රීය රෝද පු‍ටුවක් ඉස්සරහට.

මෙන්න මෙතනදි ඔයාගේ වාසනාව අහක බලනවා. ඔයා කකුල පැටලිලා වැටෙනවා. වයසක නෝනා ඔයාගේ ඔලුව උඩින් යනවා.

ඔයා මැරෙනවා.

෴ නිමි  ෴
11.


ඔයා ඉබේ පිපෙන පිටි කෝප්ප දෙකයි, බේකින් සෝඩා තේ හැඳි බාගයයි, ලුණු තේ හැඳි කාලයි, කොකෝ පව්ඩර් කෝප්ප බාගයයි, සීනි කෝප්පයයි, බටර් ස්ටික්ස් එකයි තුන්කාලයි, කිරි කෝප්ප එකයි, වැනිලා තේ හැන්දයි, බිත්තර දෙකයි  අඩංගු මිශ්‍රණය, සීලිමෙනුයි, බිත්තිවලිනුයි, කවුන්ටර් මතු පිටිනුයි, පොලොවෙනුයි සුරලා ගන්නවා.

මේ වෙලාවෙ ඔයාගේ උදව්වට එන ඔයාගේ බල්ලා, සූටි, ඌට අහුවෙන, අහුවෙන තැන් ලෙවකාගෙන, ලෙවකාගෙන යනවා. ඊට පස්සෙ වමනේ දානවා. ඔයා සූටිව කුස්සියෙන් එලවලා දානවා. සූටි ආපහු ඇවිත්, වමනේ දාපු ටික ආයෙම කනවා. ඊට පස්සෙ කාපු ටික ආයෙම වමනේ දානවා. ඔයා ඌව ආයෙම එලවලා දානවා.

ඌ ඇත්තටම ගියාද කියලා බලන ඔයා, බේරාගන්න පුලුවන් වෙච්ච  මිශ්‍රණය ඔක්කොම, ලාවට බටර් ගාපු තැටියට දාලා, ටයිමරය විනාඩි 60කට සෙට් කරලා, අවන් එක ඇතුලෙන් තියනවා.

*අවන් එක රත් වෙන්නේ නැතිනම් යන්න 12ට.


*අවන් එක නම් රත් වෙනවා, ඒ වුනාට, මොකක්ද යකෝ අර අවන් එකෙන් එන,  පහුරු ගාන, ‘කූස්-කූස්’ ගාන සද්දෙ කියලා ඔයා කල්පනා කරනවා නම්, යන්න 13ට.


12.

ගොං මෝල් වහන්සේ! ඔයා ගෑස් එක ඇරලා, නමුත් ගෑස් එක පත්තු කරන්න අමතක වෙලා. ඔයා ගිණි කූරක් අරන් ගහනවා ගිණි පෙට්ටියේ, ඒක පත්තු කරන්න, මොකද මේ වෙනකොට මුලු කුස්සියම ගෑස් වලින් පිරිලා තියෙන බව ඔයාට අමතක නිසා.

ගෑස් ගිණි ගන්නවා “පොහ්” ගාලා.
අවන් එක පුපුරනවා “ඩෝං” ගාලා.
කුස්සිය පුපුරනවා “කබූම්” ගාලා.
ඔයාත් පුපුරනවා.

ඉතින් ඔයා මැරෙනවා.

 ෴ නිමි  ෴

13.

 ඔයා දණ ගහගෙන අවන් දොරේ වීදුරුවෙන් එබිලා බලනවා. අම්මා ගහයි කී බෝඩ් එකෙන්! ඒ අවන් එකෙන් එන  පහුරු ගාන කූස් කූස් ගාන සද්දෙ එන්නෙ කේක් එකෙන් නෙවෙයි, සූටියාගෙන්.  ඔයා අහක බලපු වෙලාවක, මේ මෝඩයා අවන් එක ඇතුලට රිංගලා. ඔයා අවන් එකේ දොර ඇරලා පස්සට වෙනවාත් එක්කම, අවන් එකෙන් එලියට පනින සූටියා කුස්සියේ රවුමට, රවුමට දුවනවා රොකට් එකක් වගේ, මොකද උගේ නැට්ටට ගිණි අරන් නිසා.

*සූටියා කලබල වෙලා දඟලද්දී, ඌ ඔයාගේ ඇ‍ඟේ ගෑවෙනවා නම්, යන්න 14ට.

* සූටියා කලබල වෙලා දඟලද්දී, ඌ මේස රෙද්දෙ ගෑවෙනව නම්, යන්න 15 ට


14.


ඔයාට “ඈව්-ඈව්” කියවෙනවා,  කලිසමට ගිණි  ඇවිලෙන නිසා. ඔයා කුස්සියේ සින්ක් එකට දුවනවා වතුර ගහලා ගින්න නිවාගන්න, නමුත් චොකලට් කේක් එකට දාපු සමහර ද්‍රව්‍ය තවමත් ටැප් එකේ කටේ හිරවෙලා, කොන්ක්‍රීට් වගේ ගල් වෙලා තියෙන නිසා, ටැප් එක ඇරියට වතුර එන්නේ නෑ. 

ගිණි දැල් ඔයාව වෙලා ගන්නවා. 

ඔයා මැරෙනවා.

෴ නිමි  ෴

15

ඔයාට දිගින් දිගටම  “ඈව්-ඈව්” කියවෙනවා,  මේස රෙද්දට ගිණි  ඇවිලෙන හැටි කට ඇරගෙන බලා ඉන්න නිසා. ටිකකින්, ඔයා නැප්කින් එකක් අරන් ගින්න නිවන්න හදනවා. මෝඩ ගොං මෝල් වහන්සේ! ඔහොම කරන්න බෑ ඕක. මම කිව්ව නේද! නැප්කින් එකටත් ගිණි තිබ්බනේ, මේ මෝඩ ගොං මෝල් වහන්සේ!

ඔයා නැප්කින් එක බිමට අතාරිනවා. බිම දාලා තියෙන ලිනෝලියම් එක උණුවෙන්න ගන්නවා. ඔයා කුස්සියේ සින්ක් එකට දුවනවා වතුර ගහලා ගින්න නිවාගන්න, නමුත්, චොකලට් කේක් එකට දාපු සමහර ද්‍රව්‍ය තවමත් ටැප් එකේ කටේ හිරවෙලා කොන්ක්‍රීට් වගේ ගල් වෙලා තියෙන නිසා, ටැප් එක ඇරියට වතුර එන්නේ නෑ. ඔයා දුවනවා ලඟම තියෙන නාන කාමරයට. වැඩක් නෑ, ඒක ලොක් කරලා. ඔයාගේ අක්කා, ජෙන්, ෂවර් එකක් ගන්නවා. එයා ඉතින් වරුවකට ඕකෙන් එලියට එන්නේ නෑ, ගේ ගිණි ගත්තයි කිව්වත්. කතාකරලා වැඩක් නෑ. ගෑණු ඔහොම්මමයි.

ඔයා දුවනවා උඩ තට්‍ටුවේ නාන කාමරේට. අම්මෝ ඇති යාන්තං, ඒකෙ කවුරුවත් නෑ. ටැප් ඇර ඇර ඉන්න වෙලාවක් නෑ. ඔයා කෙලින්ම ටොයිලට් බෝල් එක ඇතුලට ඔලුව ඔබලා, ගන්නවා කට පුරෝලා වතුර එකක්.  අරන් ආපහු කුස්සියට දුවලා, මේස රෙද්දටයි, නැප්කින් එකටයි ඇවිලේන ලිනෝලියම් පොළොවටයි, කටේ පුරවගෙන ආපු ටොයිලට් වතුර හලනවා “ප්…ලූ…ලුග්..හ්ක්,” ගාලා.

*ඔයාට ගින්න නිවාගන්න පුලුවන් වුනත්, වැරදීමෙන් ටොයිලට් වතුර ටිකක් පෙවෙනවානම්, යන්න 16ට.


 * ඔයාට ගින්න නිවාගන්න පුලුවන් වෙලා, වැරදීමෙන් ටොයිලට් වතුර ටිකක්වත් පෙවෙන්නෙ නැතිනම්,  යන්න 17ට.

 

16.

ඔයාට ඔක්කාර ගතියක් දැනෙනවා. පුදුමයක්යෑ මෝඩයෝ  ඔයාට ටොයිලට් වතුර පෙවුනයි කිව්වාම. අර එක බින්දුවක, මාරාන්තික විෂබීජ බිලියන් තුනකට වඩා අඩංගු, කිලු‍ටු, ජරා, ගඳගහන, අප්‍රසන්න, භයානක  ටොයිලට් වතුර!

අර මාරාන්තික විෂබීජ ඔයාගේ ආමාශයට ඇතුල් වෙනවා. එතනින් ඇතුල් වෙනවා ඔයාගේ රුධිර වාහිණී පද්ධතියට. දැන් ඔයා හොඳටම සුදුමැලි වෙලා, අප්‍රාණික වෙනවා.

colorchangegreen - Copy

ඔයා මුලින්ම කොළ පාට වෙනවා.
ඊට පස්සෙ නිල් පාට වෙනවා.
ඊට පස්සෙ එක්තරා දුර්ලභ වර්ගයක  අලංකාර දම්පාටකට හැරිලා,
ඔයා මැරෙනවා.

෴ නිමි  ෴

17.

ඔයා දැන් කේක් එක කොහොමද කියලා බලනවා. ඊට පස්සෙ බලනවා සූටියාට කොහොමද කියලා. උගේ නැට්ට තවම ගිණි ගන්නවා. ඔයා සූටියව කරපටියෙන් අල්ලලා නවත්තගෙන, ඌව වඩාගෙන දුවනවා නාන කාමරේට.

ඔයා හදන්නේ, සූටියාගේ නැට්ට ටොයිලට් එක ඇතුලට ඔබලා නිවන්න. නමුත් ඌ හිතන්නෙ ඔයා ඌව නාවන්න හදනවා කියලා. ඌ නාන්න කොච්චර හොරද කියනවා නම්, ඌට නාන්නෙ නැතුව ඉන්න පුලුවන් නම්, නැට්ට ගිණි අරන් තියෙන එකත් ඉවසගෙන ඉන්න පුලුවන් සයිස් එකක් තියෙන්නේ.

ඌ දරදඬු වෙලා, කකුල් දික් කරගෙන ඉන්නවා ඌව ටොයිලට් බෝල් එකට ඔබන්න බැරි වෙන්න. ඔයා මූව බලහත්කාරෙන් ටොයිලට් බෝල් එකටඔ බන්න දඟලන අතරේ, ඔයා සිස්ටන් එකේ මුදුනෙනුත් අල්ලාගන්නවා සපෝට් එකට. අන්තිමේදි ඔයා වැඩේ නම් ගොඩ දාගන්නවා.

සූටියගේ නැට්ට වතුරේ එබෙනවත් එකක්ම, චූස් ගාලා හුමාලය වලාවක් නගිනවා ටොයිලට් බෝල් එකෙන්. නමුත් ඒ එක්කම, ඔයා අතින් වැරදිලා ෆ්ලෂ් බටන් එක එබෙනවා. ටොයිලට් එක ෆල්ෂ් වෙන්න ගන්නවා.

* ටොයිලට් එක ෆ්ලෂ් වෙද්දිත් ඔයාට පුලුවන් වෙනවා නම් සූටියව අල්ලලා නවත්තා ගන්න, යන්න 18ට

* සූටියාව ෆ්ලෂ් වෙලා ගහගෙන යනවා නම්, යන්න 19ට.



18.

ඔයා සූටියාව ටොයිලට් බෝල් එකෙන් උස්සලා අරන් වඩාගෙන් ආපහු හැරෙනවා.  “හෑ….හ්!!!!!!!!!! අම්මා!!!!!! අම්මා හිතන විදියට වගේම, බැලූ බැල්මටත්, ඔයා  අර අහිංසක බල්ලව ටොයිලට් එකට දාලා ෆ්ලෂ් කරන්න හදලා අතේ මාට්‍ටු!

අම්මා සූටියට පණ වගේ ආදරෙයි. අම්මා කියලා තියෙන්නේ, ඔයා හරි, වෙන කවුරු හරි, බල්ලට හිරිහැර කරලා අහුවුනොත්, ආය කිසි කතාවක් නෑ, හිරිහැර කරලා අහුවෙච්ච එකාව මරනවා කියලා.

අම්මා, එක අතකින් ටොයිලට් බ්‍රෂ් එකයි, අනිත් අතින් එයා ෆ්‍රෙෂ්නර් එකයි  අරගෙන, එයා කියන දේ කරන, කරන දේ කියන, තනි වචනේ ගෑනියක් බව  ඔප්පු කරනවා.

මෙතනදි අර ‘අම්මා ගහයි බැට් එකෙන්’, ‘අම්මා ගහයි කී බෝඩ් එකෙන්’ කියන යෙදුම්වල ඉතිහාසගත වෙනසක් ඇති කරමින්,

අම්ම ගහන්නේ  ටොයිලට් බ්‍රෂ් එකෙන්.


ඔයා මැරෙනවා.


෴ නිමි  ෴

19.



හුටා! ඔයා සූටියාව ටොයිලට් එකට දාලා ෆ්ලෂ් කලා වැරදීමෙන්. අම්මා සූටියට පණ වගේ ආදරෙයි. අම්මා කියලා තියෙන්නේ, ඔයා හරි, වෙන කවුරු හරි, බල්ලට හිරිහැර කරලා අහුවුනොත්, ආය කිසි කතාවක් නෑ, හිරිහැර කරලා අහුවෙච්ච එකාව මරනවා කියලා. එයා විහිලු නෙවෙයි කරන්නේ. එයා කියන දේ කරන, කරන දේ කියන, තනි වචනේ ගෑනියක්.

සූටියව හොයාගන්න වෙනවා. ඔයා එක කකුලක් ටොයිලට් බෝල් එක ඇතුලෙන් තියනවා. ඊට පස්සෙ අනිත් කකුලත් ඇතුලට ගන්නවා. ෆ්ලෂ් බටන් එක ඔබලා ටොයිලට් එක ෆ්ලෂ් කරනවා. ඊ ලඟට ඔයා අධිවේගයෙන්  S බෙන්ඩ් එක හරහාත්, ඊට පස්සෙ දිග පයිප්ප ඔස්සේත් ඇදිලා යනවා හරියට වෝටස්ලයිඩ් එකක යනවා වගේ, නමුත් වෙනස මේක ඊට වඩා දිගයි, ගඳයි. ඔයා සූවර් ලයින් දිගේත් ගිහින් අන්තිමේදි මුහුදට වැටෙනවා. සූටියා පේන්න නෑ.

දැන් ඔයා හොඳටම දුර්වල වෙලා, අමාරුවෙන් ඉන්නේ… දැන් ඔයා ගිලෙන්නෙ ඔන්න මෙන්න. එතකොටම ඔයා දකිනවා තල්මසෙක්.

*තල්මසා ඔයාව ගනන් ගන්නේ නැති නම්, යන්න 20ට..


* තල්මසා ඔයාව ගිල දානවා නම්, යන්න 21 ට..


හැබැයි 20ටයි 21ටයි දෙකටම යන්න ඔයාලට ඉන්නවෙනවා ඩූඩ් මේකෙ අන්තිම කොටස දානකල්. 

ඒයි ඩූඩ්, හොඳ එකා වගේ ඕක ඉක්මනට දාපං බං, මේ කට්ටිය බලං ඉන්නවනේ.

මේ ඩූඩ්, මැරුං නොකා ඕක දාපං, ඈ.

Andy Griffiths –  Just Disgusting – Cake of Doom.

Simulblogged @ මගේ ඩෙනිම for WordPress Lovers.

 

ටැග: , , , ,