RSS

Category Archives: මතක මාවත දිගේ

182.ටොම්පච, කෙබර, බේගල් සහ පම්පෝරි


vwbsaපොඩි උන්ගෙ සාක්කියක් උසාවියෙදි පවා පිළිගන්නවා කියලා මම අහලා තියෙනවා. ඒ නීතිය නම් හදලා තියෙන්නෙ පොඩි උන් කෙලින බොරු ගැන නොදන්න බක පණ්ඩිතයෙක් වෙන්න ඕනෙ. පොඩි උන් කියන සමහර ටොම්පච කොච්චර පුම්බලද කිව්වොත් ඒවට හිනා නොවී ඉන්න එක්කෝ ඕනෙම බොරුවකට අහුවෙන අමුම අමු මැට්ටෙක් වෙන්න ඕනෙ. නැතිනං, ඉතාම හොඳ වෙනත් හේතුවක් තියෙන්න ඕනෙ. පොඩි කාලෙ අපි අතෑරපු ටොම් පච කීපයක් මට තවම මතකයි. Read the rest of this entry »

 

ටැග:

180. උණුවන හදවත / The Kindhearted One!


0003

ඔහු කොහොමත් සතුන්ට ආදරෙයි, විශේෂයන්ම බල්ලන්ට. ඒ වගේමයි බල්ලොත් ඔහුට පෙන්නුවේ කොන්දේසි විරහිත ආදරයක්. ඔහු කොහේ ගියත් නාඳුනන බල්ලෝ ඔහු හොයාගෙන ඒම නිතර සිදුවුන දෙයක්. අවාසනාවකට වගේ ඔහුගෙ ළමාවිය ගතකරන්න සිදුවුන රටේ ගුවන් තො‍ටුපළේම ප්‍රදර්ශණය වුනු තහනම් භාණ්ඩ දැන්වීමේ ඩාට් තුවක්කු, ගිණි අවි, ආගමික සංකේත, ඇල්කොහොල්, ඌරුමස් හා ඌරුමස් අඩංගු නිෂ්පාදන වලට අමතරව බල්ලොත් ඇතුලත් වුන නිසා ඔහුට මාලු ටැංකියකින් පමණක් සෑහීමට පත්වෙන්න සිදුවුනා.

පාසැල් ජීවිතය හමාර කල ඔහු දෙමාපියන්ගෙන් වෙන්වී ආපහු මව්බිම බලා ආවේ දුරු රටක සිට ආපසු පැමිණෙන සොයුරිය මව්බිම බලා ආ දවසෙමයි. මුල දින කීපය අක්ක මලෝ දෙදෙනා ගෙදර ගතකලත් අගනුවරට තිබූ කිලෝමීටර තිහකටත් අඩු දුර යන්නට පැය එකහමාරකට වඩා කොටමින් කාලය කන පොදු ප්‍රවාහන සේවය නිසා ඔවුන් අගනුවරින්ම අක්කාත් සමග දුර ඈත රටේ ඉගෙනුම ලබමින් සිටි යෙහෙළියකද සමග එක්ව මහල් නිවාසයක් කුලියට ගත්තා

එතෙක් කල් යදම් ලා බැඳ සිත්වල සිර කරගෙන තිබූ බලු පැටවෙකු හදා ගැනීමේ සිහිනය සැබෑවක් කරගැනීමට දෙදෙනාටම සිතුනෙ මෙවිටයි. මල්ලියාට ඕනෙ වුනේ හොඳ වර්ගයක වංශක්කාර බලු පැටියෙකු හදා වඩා ගන්නවාට වඩා, නිවසක් අහිමි අසරණ සාමාන්‍ය බලු පැටවෙකුට සෙවනක් දෙන්නයි. වැඩියෙන්ම අමාරු වුනේ මෙවැනි තට්‍ටු නිවාසයක සිට සතෙකු හදාගැනීම දහසක් බාදා මැද වුවද කල හැකි දෙයක් බව දෙමව්පියන්ට ඒත්තු ගැන්වීමයි. ඇත්තෙන්ම මිදුලක් වත්තක් නැති මහල් නිවාසයක බලු පැටවෙකු හදා ගැනීම අන්තිම අමාරු දෙයක්. ඉගෙනුම් වැඩ අස්සේ බලු පැටවෙකු වෙනුවෙන් වැය කිරීමට කාලයක් ඉතුරු වේවිද?  ප්‍රශ්ණ වැලයි. නිවාස හිමියා මොනවා කියයිද? අසල්වැසියෝ පැමිණිළි කරයිද?

0001වාසනාවකට මෙන්, අක්කාගෙ යෙයෙළිය බලු පැටවා ගෙන ඒමට විරුද්ද වුනේ නෑ. සමහරවිට ඇගේ ගෙදරත් බල්ලන් දෙදෙනෙකුම සිටින නිසා වෙන්නැති. ඉන් පස්සේ එළඹුනේ අන්තර්ජාලයේ සැරිසරමින් සුදුසු බලු පැටවකු සෙවීමේ කාර්යයයි. ගිගා බයිට් බර ගණනක් ඇවෑමෙන්, මේ සතියක් වයසැති බලු පැටවා සොයාගන්නට ඔවුනට හැකි වුනා. නිවසක් අහිමි ඇය කාරුණික හාම්පුතෙකු එනතෙක් බලාසිටියා. අක්කාත් මල්ලීත් දු‍ටු වනම ඇයට කැමති වුනා.

අවසානයේ බලු පැටවා ගෙදර ගෙන ආ දවස කාටත් ප්‍රීතිදායක එකක් වුනා. අක්කාත් මල්ලිත් බලු පැටවාගේ මල මුත්‍ර ඉවත් කරමින්, ලයිසෝල් දියරයෙන් බිම තෙත මාත්තු කිරීම හවුලේ කලා. බලු පැටවකු හදා ගැනීමට භාර ගැනීම, අක්කාත් මල්ලීත් යාමට සැළසුම් කරගෙන තිබූ සියළුම විනෝද ගමන් අවලංගු කර දමා, ඔවුන්ව ගෙදරටම බැඳ තබන සිදුවන යදමක් බවත්, අසල්වැසියන්ගේ ‍රැවුම් ගෙරවුම් ඉවසා දරාගැනීමට් දීමට සිදුවන මහා වගකීම් වැලක ආරම්බය බවත් බව දෙමව්පියන් මතක් කරදුන්නා

0002අක්කාත් මල්ලීත් තමන්ගේ වියදමට ලැබෙන මුදලින් බලු පැටවාට අවශ්‍ය උපකරණත්, පුලුන් පිරවූ සෙල්ලම් බඩුත් මිලදී ගත්තා. බලු පැටවාගේ කෑම වියදමෙන් අක්කාත් මල්ලීත් නිදහස් කරමින් දෙමව්පියෝ වෙනම බලු ගිණුමක් පවත්වාගෙන ගියා. අර පුළුන් පිරවූ සෙල්ලම් සතුන්ගේ ආයුෂ ඉතාම කෙටි වුනේ ඇය ඒවා හපා ඉරා පුලුන් ගෙබිම පුරාම ඉහිරවූ නිසයි. ඉන් පසුව ඇය උන්ගේ හම සමග සෙල්ලම් කරමින් සතු‍ටු වුනා.

ඇතැම් විට අක්ක මලෝට තරහ ගියේ මෙතරම් ආදරය කරද්දීත්, ඈ නිතර ගෙදරින් පළාගොස් අසල්වැසියන්ගේ නිවෙස්වල සැඟවීම ගැනයි. “එයා හැසිරෙන්නෙ හරියට අපි එයාව හිරකරගෙන වද දෙනවා වගේ,” ඔවුන් නිතර කිව්වා. අලුත් අවුරුද්දට හා වෙනස් උත්සව වලට ලැබුණු ආරාධනා බොහෝ විට ප්‍රතික්ෂේප කරන්නට අක්ක මලෝට සිදු වුනේ බලු පැටවා දමා යාමේ ප්‍රශ්ණය නිසාමයි. අවසානයේදී දෙදෙනාටම නිවාඩු කාලයක් ලැබුණු විට බලු පැටවාත් සමග ගෙදර යාම සඳහා ත්‍රිරෝද රථයක් කතා කරගන්නට සිදුවුනේ පොදු ප්‍රවාහණ සේවාවල බලු පැටවෙකු ගෙනයාමට ඉඩ නොදෙන නිසයි. අවසානයේ ගෙදරට ගිය විට, කිසිදා තණකොල දැක නොතිබුණු බලු පැටවා කෙතරම් සතු‍ටු වුනාදැයි දැකගන්නට ලැබුනා. ඇය තණ අතර පෙරළෙමින්, සමණළයන් පසුපස හඹායමින්, මිදුලේ වලවල් හාරමින් ජීවිතයේ ලැබූ වින්දනාත්මකම අවධිය ගතකරනු දැක අක්ක මලෝ සතුටින් හිනැහුනා. සියළු යහපත් දේ මෙන්ම නිවාඩුවත් අවසානයට ලඟා වුනේ කාටත් නොදැනීමයි. බල්ලෙකු බිරීම ගැන කිසිවෙකු පැමිණිළි නොකරන, වද නොවන ක්ෂේම භූමියක් හැරදා අගනුවර ක‍ටුක යථාර්ථය වෙත ආපසු යාමේ දිනය එළඹ තිබුනා.

0004දෙමාපියන් සති හයක නිවාඩුවක් සඳහා මව් රටට පැමිණි විට නැවතත් එවැනිම ප්‍රීතිමත් කාලයක් උදාවුනා. මෙවර තමන්ගේම වාහනය නිසා ප්‍රවාහනය ප්‍රශ්ණයක් වුනේ නෑ. දෙමාපියන්ව උණුසුම්ව පිළිගත් බලු පැටවා ඔවුන්ගේ හදවත්වලටත් කෙටි කලකින්ම ඉතාම සමීප වුනා. අක්කාටත් මල්ලීටත් ඉමහත් සැනසුමක් ගෙන දෙමින් බල්ලාගේ උදෑසන රාජකාරි දෙමව්පියන් බාරගත්තා.

0005ඇත්තෙන්ම ව්‍යන්ධානකරණ සැත්කම සඳහා ඇය නිර්වින්දනය කලවිට තාත්තා දෑසට නැගුනු කඳුලු සඟවා ගත්තේ ආයාසයෙන්. ඔවුන් බලුපැටවා ලබාගත් ආයතනය මෙම සැත්කම ඔවුන්ගේ වියදමෙන් කරදීමත් පොරොන්දුවී තිබුනත්, එය තමාගේ වියදමින් කිරීමට මල්ලීට උවමනා වුනා. ” අර බලු පැටව් ඔක්කොටම ගෙවල් හොයල දෙන්න තියෙන ප්‍රශ්ණෙම ඒ ගොල්ලන්ට ඇති. එයාලට තවත් බරක් වෙන්න බෑ,” මල්ලි කිව්වා. නිවාඩුව අවසන් වී දෙමව්පියෝ ආපසු යද්දී ආපසු අගනුවරට යාමට අක්කා මලෝට සිදුවුනා. බලුපැටවාත් දවස් ගණනාවක් කණස්සල්ලෙන් ගතකලා.

කතාව කෙටියෙන් කිව්වොත් මල්ලී බලු පැටවාත් සමග පාරේ ඇවිදින්න යන විට සමහර අසල්වැසියන් රවන්නට සහ අප්‍රසන්න බැලුම් හෙලන්නට පටන් ගෙන තිබුනා. පඩිපෙලේ වූ අයිතිකරුවකු හඳුනාගත නොහැකි බලුබෙටි සහ සැකසහිත බලු මුත්‍රා කඩිති අනිවාර්යයෙන්ම මේ බලුපැටවාගේ ගිණුමට බැරවුනා. දෛවයේ සරදමකටදෝ, එම තට්‍ටු නිවාසයේම වෙනත් මහලක විසූ මුස්ලිම් සොහොයුරෝ දෙදෙනා බලු පැටවා දු‍ටු පමණින් බියෙන් තැති ගැනීමටත් මුහුණ ඇදකර පිළිකුළ ප්‍රකාශ කිරීමටත්, නිරන්තරයෙන්ම තට්‍ටු නිවාස අයිතිකරුට පැමිණිළි කිරීමටත් පටන් ගත්තා.

මේ සියලු හැල හැප්පීම් මැද වසරක් ගෙවී ගියා. බලු පැටවාත් සිරුරින් වැඩෙද්දී අසල්වැසියන්ගේ කෙණෙහිළිකමුත්, පැමිණිලිත් එසේම ලියළා වැඩුනා. ඇතැම් දිනවල අක්කා මලෝ කොතරම් චිත්ත පීඩාවට පත්වුනාද කිවහොත් ඔවුන් සනසන්නට දෙමාපියන්ට ස්කයිප් හරහා සෑහෙන දේ කියන්නට සිදුවුනා.

0006වැඩේ කෙතරම් දුරදිග ගොස් ඇතිදැයි කාටත් තේරුණේ තට්‍ටු නිවාස හිමියා බලු පැටවා තබා ගන්නේ නම් බද්ද අලුත් කිරීමට එකඟ නොවූ නිසයි. බලු පැටවා ආපසු ලබාගත් ආයතනයටම බාර දීමට දෙමව්පියෝ පෙ‍රැත්ත කල නිසා අක්ක මලෝ අවසානයේදී අකැමත්තෙන් එකඟ වුවත් එය පහසු කටයුත්තක් වුනේ නෑ. අම්මා දිනපතා අන්තර්ජාලයේ පැයගනන් කල්මරමින් බල්ලා තබාගැනීමට ඉඩ දෙන ගෙවල් අගනුවරින් හෙව්වා. ඒ ගෙවල් බලන්නට යමින් අක්ක මලෝ විඩාවට පත් වුනා.

0007අවසානයේදී මේ තට්‍ටු නිවාසය හැර දමා බලු පැටවා තබා ගැනීමට අක්කා මලෝ දැඩි තීරණයක් ගත්තා. ‘බලු පැටියා දැන් අපේ පවුලේ කෙනෙක්. අපි පවුලේ කෙනෙක් අතෑරලා දාන්නෙ නෑ මොනවා වුනත්,’ ඔවුන් කිව්වා. බලු පැටවාත්, තමන්ගේ සියළුම බඩුබාහිරාදියත් පටවාගෙන ඔවුන් ආපසු ගෙදර ආවා. මේ තීරණයෙන් ඔවුන්ට බොහෝ දේ කැපකිරීමට සිදුවුනා. දැන් ඔවුන්ට අධ්‍යාපන කටයුතු වලට අගනුවරට යාමට උදේ‍රැයින්ම අවදිවීමට සිදුවුනා. බස්වල පැය ගණන් ගතකර විඩාවට පත්ව ගෙදර ඒමට සිදුවුනා. ඔවුන්ගේ අරමුණ වුනේ ගෙදර සිටින ගමන් බලු පැටවා තබාගතහැකි කුඩා නිවසක් අගනුවරින් සොයා ගැනීමයි.

මල්ලි බලු පැටියාට පෙන්නුවෙ පුදුමාකාර බැඳීමක්. බලු පැටියාව ඇඳට ගොඩවී නිදාගැනීමට ඉඩ දීම ගැන දෙමාපියෝ කොපමණ කෑ ගැසුවත් ඔහු නෙවෙයි ඒ කණකට ගත්තේ. ගේ අසලින්ම දිවෙන මහපාර ගෙතුලක ඇති දැඩිවූ, පාර නුහුරු බලු පැටවාට මාරකයක් නිසා ගෙතුල නොසිටිනවිට ඇයව ඉස්තෝප්පුවේ කුළුනකට ගැටගසා තිබුනා. ඇයට නිදාගැනීමට පු‍ටුවක් හා කොට්ටයක් තිබුනා. සීතල දිනවල ඇයව පොරවා තැබුනා.

බලු පැටවා ආදරයෙන් ‍රැක බලා ගැනීමට කැමතිවුනු, දැනටත් බලු පැටවෙක් හද වඩා ගන්නා මේ ගැහැණු ළමයා ගැන අක්ක මලෝට ආරංචි වුනේ මේ අතරයි. බලු පැටවාව ඇයට බාරදී, බලු පැටවා තබාගැනීමට ඉඩ නොදෙන නමුත් අනිකුත් සෑම පහසුකමක්ම පාහේ තිබූ අගනුවර නවාතැනකට යාමට ඔවුන් එකඟවුනා. මේ මල්ලීට ඔහුගේ ජීවිතයේදී ගැනීමට සිදුවූ ඉතාමත්ම දුශ්කර තීරණයන්ගෙන් එකක් වුනා. “මම මේක කරන්නෙ මේක එයාට යහපතක් නිසා. එයා අපිත් එක්ක හිටියොත් එයාට දුක් විඳින්න වෙනවා.” මල්ලි කිව්වා. කොල්ලෝ අඬන්නෙ නෑ යන මතයේ හිටි නිසා කඳුලක් නොහෙලුවත් ඔහු සිතින් වැලපෙන බව දෙමව්පියෝ දැක්කා. බලු පැටවා බාර දීමට ඒ ගැහැණු ළමයා පදිංචි කිලෝ මීටර අනූවක පමණ දුරකින් පිහිටි නිවස වෙත යාමට තීරණය කල දිනට පෙරදින ඔවුන් දෙදෙනා බලු පැටියා සඳහාම විශාල කුකුළකු මිළට ගෙන රසවත්ව පිස, සමුගැනීමේ භෝජනයක්ද පිළියෙල කලා. මල්ලීට දහ අටවන උපන්දිනයත් සමගම රියැදුරු බලපත්‍රයත් ලබාගත් බැවින් හා ගෙදර වාහනයත් ඇති බැවින් ප්‍රවාහනය ප්‍රශ්ණයක් වුනේ නෑ. නමුත් දෙමාපියන් තදින්ම ඉල්ලා සිටි එකම දේ වැඩිහිටියකු වශයෙන් මාමාද වාහනයේ නංවාගෙන යන ලෙස පමණයි.

හැම දෙනාම සිතින් වෛරකල ඒ අප්‍රසන්න දවස උදාවුනා. නමුත් ඔවුන් ඒ ගමන ගියේ නෑ. “අපි ආපහු කලින් වගේ අගනුවර හිර ගෙදරක් හොයන්නෙ නැතුව, නිදහසේ ගෙදර ඉඳලා බස් එකේ අගනුවර යන්න තීරණය කලා. අපිට මෙච්චර හොඳ, ලොකු, ඉඩ තියෙන, වත්තක් තියෙන ගෙදරක් තියෙද්දි, (මෙය හුදෙක් අගනුවර කුඩා තට්‍ටු නිවාසය හා සැසඳීමක් පමණි. පර්චස් පහළොවක අවුරුදු දහ අටක් තිස්සේ තවමත් ටික ටික ගොඩනගන නිවස පිළිබඳ වත්කම් ප්‍රකාශයක් නොවේ) අපි මොකටද මේ එක එක ගෙවල් අයිතිකාරයින්ගෙ නීති රීති වලට යටවෙලා ජීවත් වෙන්නෙ එහෙ ගිහින්?” අක්ක මලෝ තමන්ගෙ තීරණය දැනුම් දුන්නා.”අපි හොඳට හිතලා මේ තීරණය ගත්තේ.”

මේ නම් තමන්ගේ යහපතට නොව බලු පැටියාගේ යහපතට ගත් තීරණයක් බව කාටත් වැටහුනා. තමන් වෙනුවෙන් මේ දරුවන් දෙදෙනා කරනා මේ සා කැපවීම් ගැන බලු පැටියාට හැඟීමක් ඇද්දැයි ඇතැම් විට දෙමාපියන්ට සැක පහල වුනේ ලද හැම අවසරයෙන්ම කරපටිය හපාදමා, ලෝකය දැකීමට පැනයාම ඇගේ සිරිත වූ නිසයි. මේ හැම විටම ඈ ආපසු ගෙන එනු ලැබුවත් මේ අවසන් වරට ඈ පැනගිය විට ඇය සොයා නොයන ලෙස දෙමාපියන් තරයේ අවවාද කලා. ” එයාට අගයක් නැතිනම් ඔය දෙන්න එයා වෙනුවන් කරලා තියෙන දේවල්, ඔහේ ගියදෙන්.” අවවාදය පිළිගත් අක්කා මලෝ නිහඬ වුනා.0008

දින දෙකකට පස්සේ උදෑසන අක්කා ඉදිරි දොර අරිද්දී බලු පැටවා ආපසු පැමිණ පු‍ටුවේ නිදාගෙන සිටියා. ඉතාම අපිරිසිදුව, හාමත්ව, පිපාසිතව සිටි ඇගේ ඇස්වල දැඩි වරදකාරී හැඟීමකුත්, අතක තරමක් තුවාලයකුත් දකින්න ලැබුනා. , තමා පි‍ටුපා ගියේ කෙතරම් ආදරණීය සෙනෙහෙබර පවුලක්දැයි තේරුම් ගත් ඈ අවසානයේදී ආපසු ඒ සෙනෙහස ‍රැකවරණය සොයා පැමිණ තිබුනා.

0009ආහ් මට තව පොඩ්ඩෙන් අමතක වෙනවා කියන්නත්. අද (ජූලි විසි අට) ඒ මල්ලිගේ උපන් දිනේ. උණුවෙන හදවතක් ඇති අපේ චූටිපුතා හිරුෂට සුභ උපන් දිනයක්.                

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

0010

0011

00120014

 

ටැග: , , ,

174. දීපා, තක්කාලි වලට මොකද වුනේ කියල නං අහන්නෙපා.


Captureගුරු පුහුණුවෙන් පස්සේ අපිව ආපහු දැම්මේ, අද කාලෙ සමහර දෙනෙකුට මොනවගේ දෙයක්ද කියලා හිතාගන්නත් අමාරු. අනිවාර්‍ය දුෂ්කර සේවයටයි. ලොකු ලොකු අතු අල්ලන්න අත දිග උන් බොහොම උජාරුවෙන්, පොරත්වයෙන්, ඒ වගේම ආත්ම විශ්වාසයෙන් කිව්වෙ උන් නම් ඕක කියලා හදවා ගන්නවා මිසක, මොන ජාතියෙන්වත් දුෂ්කර , සේවෙට නම් යන්නේ නැති බවයි. එහෙම ලොකු අතු අල්ලන්න හයියන් නොතිබුන, එහෙම තිබුනත් එහෙම කරන්න හිත නොදුන්න අපි වගේ අසරණ, අපතයෝ ටික කලේ, වෙන දේකට මූණ දෙන්න මරණ වරෙන්තුව බාර ගන්න එකයි. ඇරත්, මුලින්ම රජයට තියෙන මේ බැඳීම ඉවරයක් කරලා දැම්මාම, පස්සේ කාලෙක ආයෙ දුෂ්කර සේවෙට එන්න වෙන්නේ නැති බව කියලා අපි හිත හදා ගත්තා. Read the rest of this entry »

 

169. මෙතෙක් කතාව සහ අද එතැන් සිට – තුන්වන (අවසාන)කොටස.


Promised Land: The Capital, Western Province, Parallel Universe.

පොරොන්දු දේශය, අගනුවර, බස්නාහිර පළාත, සමාන්තර විශ්වය.

ගොරවමින් කන්ද අදින බර වාහන පෙලින් බේරී පාර මැද සුදු ඉරට සමාන්තරව මෝටර් සයිකලය පදවන මම කන්දේ පහලට වේගයෙන් ධාවනය වන විරුද්ධ පැත්තේ තීරුවේ වාහන වැලේ හිදසක් තුලින් දකුණට හරවා පදික වේදිකාවටම නග්ගා වාහනය නතර කරනවා.

මේ කතාවෙ අගක් මුල නොතේරෙනවා නම් මෙන්න මුල් කොටස් දෙක.
166. මෙතෙක් කතාව සහ අද එතැන් සිට – පළමු කොටස
167. මෙතෙක් කතාව සහ අද එතැන් සිට – දෙවන කොටස

යකඩ ග්‍රිල් ගේට්‍ටුව තුලින් බලන ගේට්‍ටු මුරකරු මා දිහා බලන්නේ සැකමුසු බැල්මක්.

“මට ප්‍රින්සිපල්ගෙ ඔෆීස් එකට යන්න ඕනේ. මට මාරුවීමක් ලැබිලා තියෙන්නේ.” Read the rest of this entry »

 

ටැග: , ,

167. මෙතෙක් කතාව සහ අද එතැන් සිට – දෙවන කොටස.


අර පළවෙනි කොටසෙන් දැකපු සමනල් යොවුන් වියේ ප්‍රේම කතාවෙ ඉතුරු ටික අහන්න බලා හිටිය කෙනෙක් යම් බලාපොරොත්තු කඩ වීමකට භාජනය වුනානම් මට සමාවෙන්න ඕනෙ. ඒ කෙල්ල මම ඊට පස්සෙ කවදාවත් දැක්කේ නෑ. It’s a small world කියන්නේ පට්ට පල් බොරු කතාවක්.

දශක එකහමාරකට පමණ පසු.
God forsaken Country: (North) Eastern Zone, Parallel Universe
ශාපලත් දේශය, (උතුරු) නැගෙනහිර පළාත, සමාන්තර විශ්වය.

මම රංජියගෙ ප්‍රෙස් එකෙන් අපිටම අච්චු ගස්සවගෙන ආපු ගුරු ස්ථාන මාරු  ඉල්ලුම්පත්‍ර පන්සීයක් එක්ක ඔට්‍ටු වෙනවා.  ඉල්ලුම්පත්‍ර පන්සීයක් මොකටද කියන ප්‍රශ්ණෙට මට දෙන්න තියෙන උත්තරෙ අර පර්ෆියුම් ස්ප්‍රේ එක කලිසම ඇතුලට ගහගත්ත හේතුවම තමයි. බඩු ෂුවර්ම වෙන්න. මම ඉඳගෙන ලියනවා. හිටගෙන ලියනවා. මෙට්ටේ වැතිරිලා ලියනවා. සිමෙන්ති පොළොවේ වැතිරිලා ලියනවා. නිදිමරාගෙන ලියනවා.

අවුරුදු තුනකට දුෂ්කර සේවයෙ යෙදෙන්න ගිවිසුමක් අත්සන් කරලා ජීවිතේ හොඳම කාලෙ මේ නරකාදියෙ ගෙවන්න හිත හදාගෙන ආවට, අවුරුදු හයක් ගිහිල්ලත්  තවම මෙතන. Read the rest of this entry »

 
 

166. මෙතෙක් කතාව සහ අද එතැන් සිට


දශක කීපයකට පෙර දෙසැම්බර් මාසයේ එක්තරා ගිණි මද්දහනක:

මම ගේට්‍ටුවෙන් ඇතුල්වෙනකොට නිශ්ශංකයා සුදු කිට ගහලා සාලෙ ඉන්නවා මට පේනවා.

“යමං යමං,” මම ඌව කුලප්පු කරනවා.

විභාගෙ තියෙන්නේ හවස් වරුවෙ නිසා නිශ්ශංක කලින් කියලා තිබුනා මට උන්ගෙ ගෙදරට එන්න කියලා දෙන්නම එකට යන්න.

“ඔහොම හිටිං. හඩ්ඩෝ වගේ යන්නැතුව පොඩ්ඩක් සුවඳ ගගහ යං නේද බං? අද බස් එකේ විභාගෙට යන බඩු කෑලි හෙම ඉන්න පුලුවං. උන්ගෙ කරුමෙට හරි එකක් වැ‍ටුනොත් හෙම එපා කියන්ඩද,” කියන නිශ්ශංකයා මාත් ඇදගෙන නිදන කාමරේකට ඇතුල් වෙනවා.

“අද අම්මලා ගෙදර නෑ,” ඌ කියනවා.

දැවැන්ත කන්නාඩි මේසේ උඩ සලෝන් එකක්, නැතිනම් සුවඳ විළවුන් සාප්පුවක් වගේ. නැති දෙයක් නෑ. Pour Hommeද, Pour Femmeද කියලා බලන්න වෙලාවක් නෑ. නමුත් ඒවායින් සීයට අනූවක්ම කාන්තාවන්ට හදපු ඒවා (Pour Femme) බව තව බොහෝම ටික වේලාවකින් මට තේරෙනවා. දෙන්නම අතට අහුවෙන අහුවෙන විළවුන් බෝතල්වලින් ඉහගෙන ඉහගෙන යනවා. කොහොමටත් ජාති විස්සක් විතර කලවං වුනාම නිකං කල්පනාව එහෙමෙහෙ වෙන තරම් සුවඳක් එනවා. බඩු ෂුවර්ම වෙන්න මාපට ඇඟිල්ලෙන් කලිසමේ ඉණ එලියට පළල් කරන මම අන්තිම ස්ප්‍රේ කෑන් එකෙන් බර්ස්ට් එකක් ඇතුලට විදිනවා. Read the rest of this entry »

 
ප්‍රතිචාර 10

Posted by මත සැප්තැම්බර් 2, 2015 in මතක මාවත දිගේ, Down the memory lane

 

ටැග:

156. බදුලු කෝච්චිය. අවසන් කොටස – බදුල්ල දක්වා.


CAUTION: THE MEMORIES ARE IN THE MAKING…

0000DSCN5969
අමතක නොවන සුන්දර දුම්රිය චාරිකාවක අවසන් කොටස.

මුල් කොටස් මග හැරුනා නම් මෙන්න පාර.

107. බදුලු කෝච්චිය. 1 වන කොටස
108. බදුලු කෝච්චිය. 2 කොටස. මහනුවර දක්වා.
109. බදුලු කෝච්චිය. 3 කොටස. හැටන් දක්වා.
110. බදුලු කෝච්චිය. 4 කොටස. Great Western දක්වා.

0001DSCN5854අවසානයේදි අපි Great Western පසුකර ඉදිරියට ඇදෙනවා…

0002DSCN5832Great Western හා රදැල්ල අතර යම් තැනක…

0003DSCN5831Great Western සිට බදුල්ල දක්වා යද්දී හමුවෙන දුම්රිය ස්ථාන නම්:
Great Western, රදැල්ල. නානු ඔය, පැරකුම්පුර, අඹේවෙල, පට්ටිපොල, ඔහිය,
ඉදල්ගස් හින්න,  හපුතලේ, දියතලාව, බණ්ඩාරවෙල, කිණිගම, හීල් ඔය, ඇල්ල,
දෙමෝදර, උඩුවර, හාලි ඇල සහ බදුල්ලයි.

0004DSCN5830
*****
0005DSCN5828පුවරුවෙන් කියැවෙන්නේ අපි රදැල්ලට ලඟාවුන බවයි.

0006DSCN5825දුම්රිය ම‍ඟේ මුර දේවතාවෝ. 
The force behind. The rail road crew.

0007DSCN5822
*****
0008DSCN5820

ගම්බද දුම්රිය ස්ථානයකට හොඳම උදාහරණයක් වන මුහුදු මට්ටමේ සිට මීටර
1573.31 ඉහලින් පිහිටි රදැල්ල අර ලැයිස්තුවේ අටවෙනි තැන හිමිකර ගන්නවා.
දැන් අප කොළඹ සිට කිමී 202ක් මග ගෙවා තියෙනවා.
රදැල්ල කිව්වාම මට නම් නීතැතින්ම මතක් වෙන්නේ ගුවන් විදුලි සම්ප්‍රේෂණාගාරය. 
රදැල්ලෙන් මෙගාහර්ට්ස්…

0009DSCN5814
*****
0010DSCN5813
*****
0011DSCN5806මේ දුම්රිය මං ජාලයේ තවත් වැදගත් නැවතුමක් වන නානුඔයට ලඟා වෙමින්…

0012DSCN5791
නානු ඔය දුම්රිය අංගනය. නොස්ටැල්ජියාව පිටාර ගලමින්…
අපි පොඩි කාලේ තාත්තා රට පුරා මාරුවීම් ලබද්දි,ගෙදර බඩු මුට්‍ටු පටවගෙන ගියේ මේ
වගේ බඩු පෙට්ටි වල.වැඩි ආරක්ෂාවට තාත්තා වෙනම ඉබ්බෙකුත් පෙට්ටියට දානවා.
මම මේ කතාවක් කිව්වා මට හිතෙන හැටි බ්ලොග් අඩවියේ.

0013DSCN5790හොඳට පදම්වුනු සම්ප්‍රදායික කෝච්චි පෙට්ටියක්…

0014DSCN5782එන්ජින් හරවන්න පාවිච්චි කල මේ  turntable අද කෞතුක භාණ්ඩයක් විතරද මන්දා…

0015DSCN5780මෙතනත් තියෙනවනේ අර දෙබිඩි සිග්නල් කණුව. 
එතකොට අර  Great Western කණුවේ විශේෂත්වය මොකක්ද?

0016DSCN5779
නානුඔය පසු කරමින්.  කොළඹින් කිමී 207.05ක දුරින්ද,
මුහුදු මට්ටමේ සිට මීටර් 1613.10ක් උසින්ද පිහිටි නානුඔය
ලංකාවේ හයවැනි උසම දුම්රිය ස්ථානයයි.

0017DSCN5762

දේශපාලන නිරවද්‍යතාවය (Political correctness) කෙසේ වෙතත්
මට නම් මේක කතන්දර පොතක පින්තූරයක් වගේමයි.

0018DSCN5760
*****
0019DSCN5752
*****
0020DSCN5753
*****
0021DSCN5748
කඳු විනිවිද යන බිම්ගෙවල් තරම්ම, කඳු යාකරන මෙවැනි යකඩ පාලම් ගණනාවක්ම
මේ මාර්ගයේ දකින්න පුලුවන්.

0022DSCN5747
*****
0023DSCN5740
*****
0024DSCN5737
**********
0025DSCN5736
*****
0026DSCN5216
*****
0027DSCN5218Edinburgh Estate.

0028DSCN5241
අඹේවෙලට ලඟාවෙමින්…
පුංචි නවසීලන්තය නම අනවර්ථනාමයෙන් හැඳින්වෙන අඹේවෙල කිරිපට්ටි පාලනයට ප්‍රසිද්ධයි.
මෙහි නවසීලන්ත ගොවිපල සහ අඹේවෙල ගොවිපල යන සත්ව ගොවිපොලවල් දෙකක් පිහිටා තියෙනවා.
ඒ වගේම ලංකාවේ එකම කිරිපිටි කම්හලත් තියෙන්නේ අඹේවෙල.

0029DSCN5256අඹේවෙල මිහිදුම් සලු අතරින් ඉදිරියට ඇදෙන පොඩි මැණිකේ…

0030DSCN5732ලංකාවේ දෙවැනි උසම දුම්රියපොළ. අඹේවෙල. 
මුහුදු මට්ටමේ සිට උස මීටර 1827.77. කොළඹ සිට දුර කිමී 221.45යි

0031DSCN5718

නුවර එළිය දිස්ත්‍රික්කයේ මායිමේ පිහිටි පට්ටිපොල දුම්රිය ස්ථානය ශ්‍රී ලංකාවේ ඉහලින්ම පිහිටි දුම්රිය ස්ථානයයි.
(ඉස්සර අපෙන් අහන සාමාන්‍ය දැනුම ප්‍රශ්ණයක් මේ.)
මුහුදු මට්ටමේ සිට උස මීටර් 1891.56යි. 

කොළඹ සිට දුර කිමී 222.92යි.

 

0032DSCN5299පට්ටිපොල අවට බලන්න තැන් ගණනාවක් ඇති බවයි දැනගන්න ලැබුනේ. තව දවසක බලමු.

0033DSCN5710පට්ටිපොල සහ ඔහිය අතරමඟ…

0034DSCN5709
*****
0035DSCN5711The highest it gets!
මේ ශ්‍රී ලංකා දුම්රිය මං ජාලයේ මුදුන් මල්කඩ.
ඔහිය සහ පට්ටිපොල අතර සි‍ටුවා ඇති මෙම පුවරුවේ සඳහන් වෙන්නේ
මෙතැන දුම්රිය ම‍ඟේ ඉහලම ස්ථානය බවයි. The Summit Level.
එනම් මුහුදු මට්ටමේ සිට උස මීටර 1898.1යි කොළඹින් කිලෝමීටර් 224.027යි.

මේ මම හුඟක් ආඩම්බර වෙන ඡායාරූපයක්.

0037DSCN5697හෝර්ටන් ජාතික වනෝද්‍යානයට ඇතුල්වෙන මේ ස්ථානය පිහිටා තියෙන්නේ ඔහිය දුම්රිය පොල අද්දරමයි.
මේත් බැලිය යුතුම ස්ථානයක්.

0039DSCN5695
මුහුදු මට්ටමේ සිට මීටර් 1791.77ක් ඉහලින් පිහිටි ඔහිය දුම්රියපොලට
ලංකාවේ උසින්ම පිහිටි දුම්රිය ස්ථාන ලැයිස්තුවේ තුන්වෙනි තැන හිමියි.
කොලඹ සිට කිමී 231.63

0042DSCN5696පරිවර්තනය දුශ්කරයි. අමුවෙන්ම විඳින්න.
Travel young. Arrive late. Wise-ass remark of henryblogwalker. 😀

0043DSCN5682ඔහිය පසුකරමින්…

0044DSCN5676කිලෝමීටර් 9 ක පමණ පරතරයකින් පිහිටි ඔහිය සහ ඉදල්ගස්හින්න දුම්රිය පොළවල් දෙක අතර
බිම්ගෙවල් 13ක් ඇති බව දැනගන්නට ලැබුණා.
මේ දුම්රිය ස්ථාන දෙකක් අතර පිහිටි වැඩිම බිම්ගෙවල් සංඛ්‍යාවලු.

0045DSCN5660
*****
046DSCN5643
*****
0047DSCN5632
*****
0048DSCN5627
*****
0049DSCN5617
ඉදල්ගස්හින්න දුම්රිය නැවතුම්පොළ.
කොළඹින් කිමී 240ක දුරකින් සහ මුහුදු මට්ටමේ සිට මීටර් 1665.85ක් ඉහලින් පිහිටි ඉදල්ගස් හින්න නැවතුම
පිහිටා ඇති උසින් පස්වැනි තැනට පත් වෙනවා.
(මට නම් ඉදල්ගස් හින්න කිව්වාම මතක් වෙන්නේ අපි 2000දි හිටාචි කෝච්චියේ ආපු ගමනෙදි දීපාගේ ස්ටාෆ් එකේ මිතුරියකගේ නොබොන
සැමියෙක් බීලා ඉදල්ගස්හින්නේ කණුවකට නැගලා වැටිලා, මූණකට සමතලා කරගත්ත සිද්ධිය.)

0050DSCN5606
*****
0051DSCN5603
*****
0052DSCN5596haputaleකොළඹට රේල්පාරෙන් දුර කිලෝමීටර් 248ක් වුනත් මහපාරේ ගියොත් කිලෝ මීටර් 189ක් පමණක් බවයි
අර කොළපාට බෝඩ් එකේ සඳහන් වෙන්නේ. මේ අර දැක්කාම බඩදනවා කියන, තණ්ඩලේ දෙන්නා දෙපොලේ දක්කපු,
පහුතලේ කන්ද නේද?

0053DSCN5352වාහනවල බෆර් ගැන කතාකරන අයටයි මේ පාඩම.
මේ තියෙන්නේ බෆර් එකක්. බෆර් තියෙන්නේ කෝච්චි වල.
වාහනවල තියෙන්නේ බම්පර්. බෆර් නෙවෙයි. ඩූඩ්ගෙන් නොමිලේ ඉංග්‍රීසි.
ආයෙම කාර් එකේ බෆර් එක ගැන කතා කරලා මට අහුවෙන්නෙපා උඹලා.

Steel to cushion steel. The train buffers. And cars have bumpers.

0054DSCN5354මම මේ පින්තූරේ නම් කලේ 
පරම්පරා පරතරය The generation gap කියලා.

0055DSCN5357කොළඹින් කිමී 246ක දුරින් හා මුහුදු මට්ටමේ සිට මීටර 1479.57ක උසින් පිහිටි හපුතලේ දුම්රිය ස්ථානය
පිහිටි උස අනුව හත්වැනි ස්ථානය ලබයි.

0056DSCN5592
*****

0057DSCN5563Memories in the making…සිහිවටන බිහිවෙමින්…
0058DSCN5555
*****
0059DSCN5361diyatalawaසිසිල් කාලගුණය සහ හමුදා කඳවුරු නිසා ප්‍රසිද්ධියට පත් දියතලාව.

0060DSCN5369bandarawelaජීවත් වීමට උචිත සිසිල් සුවදායී පරිසරයක් ඇතැයි බොහෝදෙනා විශ්වාසකරන බණ්ඩාරවෙල සංචාරක පාරාදීසයකි.

0061DSCN5374bandarawela
*****
0062DSCN5551
*****
0063DSCN5547bandarawela
*****
0064DSCN5540කිණිගම. නියම ගම්බද දුම්රිය ස්ථානයක්.  

0065DSCN5538හීල් ඔයත් එහෙමයි.

0066DSCN5536
*****
0067DSCN5528ellaඇල්ල.

 
0068DSCN5527
*****
0069DSCN5493මුලු කෝච්චියම අපේ වගේ වෙච්ච වෙලාවලුත් තිබ්බා.

0070DSCN5319දුම්රිය මඟ ඉදිකරපු ඉංජිනේරුවන්ට කන්ද විදින එක ඇරෙන්න වෙන විකල්පයක් තිබුනයි කියලා
හිතන්න අමාරුයි මෙතනදි නම්. අනික මේවා අර TBM යොදාගෙන විදපුවා නෙවෙයිනේ.
තනිකර මිනිස් ශ්‍රමය.

0071DSCN5382සුප්‍රසිද්ධ දෙමෝදර ආරුක්කු පාලම.

0073DSCN5383
*****
0074DSCN5394දෙමෝදර ශ්‍රී ලංකා දුම්රිය වංශකතාවේ විතරක් නෙවෙයි, ලෝක දුම්රිය වංශ කතාවෙත් වැදගත්ම දුම්රිය පොලක්. ඒකට හේතුව දුම්රිය මග මත ඉදිකරපු එකම දුම්රිය නැවතුම්පල දෙමෝදර වීමයි. තව පැහැදිළි කලොත් දෙමෝදරදි රේල්පාර පාරාවලයක් Spiral වගේ  සම්පූර්ණ වටයක් කරකැවිලා ආපහු තමන් පහුකරපු තැනකට යටින් ගමන් කිරීමයි. මෙතනට කියන්නේ Demodara Spiral Loop කියලා. මේ විශේෂ ස්ථානයේ කන්ද මත දෙමෝදර දුම්රිය ස්ථානය පිහිටනවා. ඊට යටින් බිම්ගෙය තුලින් වරක් දුම්රිය ස්ථානය පසුකල දුම්රිය නැවතත් ගමන් කරනවා. ඇත්තෙන්ම බලන්න ආසා දර්ශණයක්.

0075DSCN5398
මේ තියෙන්නේ රවුම ගහලා නැවත එන දුම්රිය මඳ වේලාවකට පෙර තමන් පහුකල දුම්රිය ස්ථානය පිහිටි කන්ද හරහා විද ඇති දුම්රිය උමගය වෙත ගමන්කරන අන්දමයි. උනන්දුවෙන් බැලුවොත් මේ දුම්රියෙන්ම බැසගත් මගීන් කන්ද උඩ දුම්රියපල අද්දර සිටගෙන තමාපැමිණි දුම්රිය තමන්ට යටින් ගමන් කරනවා බලා ඉන්න හැටි පෙනේවි.

0076DSCN5487ගමනාන්තයට පෙර අන්තිම නැවතුම. හාලි ඇල.

0077DSCN5416
*****
0078DSCN5465 බදුල්ල. ගමනක අවසානය. උඩරට මාර්ගයේ අවසන් දුම්රිය ස්ථානය.
End of the line.

0080DSCN5446ගමන මෙතනින් අවසන් වුනත් හෙට උදේම ආපහු යන ගමන ගැන හිතලා හිත හදාගන්න පුලුවන්.

0081DSCN5463

ඉතින් පහුවදා උදේ අටහමාරට තියෙන ඊලඟ දුම්රියෙන් ආපහු එන තෙක් රෑ ගතකරන්න අපි නවාතැන්පොලක් හොයාගත්ත හැටිත් රසවත් කතාවක්. අර මුලින්ම කිව්වා වගේ අපි බදුල්ලට ගියේ නිකං ආසාවට වගේම නවාතැන් කලින් හොයලා තියලා එන්නත් අපි කිසිම උනන්දුවක් ගත්තේ නෑ. ඒකත් මේ ඇඩ්වෙන්චර් එකේම කොටසක්නේ.
දුම්රිය පොලෙන් එලියට ආ අපි ටැක්සියක් හොයාගන්න වටපිට බලනකොටයි මේ සාරබුලත්විට වෙළෙන්දා මට කිට්‍ටු කලේ.
“සර් කමුද සාර බුලත් විටක්?”
“එපා. බොහොම ස්තුතියි. මම විට කන්නේ නෑ.”
“එහෙනම් සර් ගෙස්ට් හවුස් එකක් හෙම හොයනවා නම් කියන්න. තියෙනවා හොඳ තැනක්.”
“අන්න හරි. අන්න එහෙම එන්න. කොහෙද තැන, කොහොම තැනක්ද කියන්න බලන්න.”
“නොම්බර එකේ ගෙස්ට් හවුස් එකක් සර්.”
“මෙහෙමයි. අපිට ඕනේ ඔක්කොටම වඩා ආරක්ෂාව තියෙන තියෙන තැනක්.” මම මගේ කොන්දේසි මාලාව ඉදිරිපත් කලා. ” ඊ ලඟට මේ ස්ටේෂන් එකට ලඟ, ඒ වගේම පිරිසිදු, ඒ වගේම සාධාරණ මිළකට තියෙන එකක්. අපි ඉන්නේ එක ‍රැයයි.”
“ඒවා ඔක්කොම හරි සර්. සර් කැමතිනම්, එන්න යන්න ගිහින් බලන්න. කැමතිනම් විතරක් නවතින්න.  ටැක්සි ඕනෙත් නෑ සර් අන්න අර පේන දුර. පයින් යතෑකි.”
අපි සාරබුලත් විට විට වෙළෙන්දා ඉස්සර කරගෙන පිටත් වුනා පයින්ම.  
“සර් කැමතිනම් ෂෝට් කට් එකෙක් ගියෑකි. නැතිනම් පාර දිගෙත් ගියෑකි.” 
ආරක්ෂිත පියවරක් හැටියට මම මෙහෙම අමුත්තෝ එක්ක කෙටි පාරවල් වල යන්නේ නෑ. 
“අපි මහ පාර දිගේම යමු එතකොට පාර මතක තියාගන්න ලේසියි.” 

යන ගමන් මම මිනිහත් එක්ක නොයෙකුත් දේ ගැන කතා කලා. ඇත්තෙන්ම දුම්රිය පොළ පාරෙම විනාඩි පහක විතර දුරක් එතනට තිබුනේ.  ඇත්තෙන්ම මිනිහා  ගෙස්ට් හවුස් මැනේජර්ට අපි වගේ කස්ටමර්ලා අල්ලලා දීලා අමතර ගානක් හොයාගන්න අහිංසක,  හොඳ මිනිහෙක්.

ඇත්තෙන්ම තැනත් නරක නෑ. මැනේජර් සල්ලි ඉස්සර කලේම නෑ, 

“ඉස්සෙල්ලා සර් තැන බලලා හොඳද කියන්නකෝ. සල්ලි මොනවා කරගන්න බැරිද?” 

මම ඒ ප්‍රතිපත්තියට කැමති වුනා.

තැන පිරිසිදුයි. ඒ වගේම ආරක්ෂාවත් කියන්න තරම් නරකක් නෑ. අපි වැඩිපුර ගානක් ගෙවලා නාන්න උණු වතුර තියෙන කාමරයක් ‍තෝරා ගත්තා. ඇත්තෙන්ම ගානත් සාධාරණයි. විශේෂයෙන්ම මීට සතියකට විතර පස්සෙ අපි යාපනේ ගෙස්ට් හවුස් එකකට ගෙවපු ගානත් එක්ක බැලුවාම මේක පුදුම සාධාරණයි.

අපි කැමරා දුරකථන සහ මුදල් පසුම්බිය පමණක් සාක්කුවල ඔබාගෙන රාත්‍රී නගර සංචාරය කලා. ඔහේ ඉබාගාතේ ඇවිද මහන්සි වූ පසු, හොඳ වගේ පෙනුනු ආපන ශාලාවකින් takeaway කෑම පාර්සල් තුනක් මිළට ගෙන ආපහු කාමරයට ඇවිත් කෑවා. කෑමත් රසට තිබුනා.

දුම්රිය භෝජනාගාර රථයේ ප්‍රශ්ණය නිසා එන ගමනේදී වින්ද දුශ්කරතාවය මතක් තිබූ බැවින් පහුවදා උදේම ඒ ඒ ආපන ශාලාවේම බේකරියට ගිය මම මාලුපාන්, කිඹුල් බනිස් සහ තව කෑම ගොන්නක් මිළදීගත්තා.

නමුත් ආපසු එන ගමනේදී කතා බහ කර මා හා මිත්‍රත්වයක් ගොඩ නගාගත් ඔය ඉහල පින්තූරයේ ඉන්නා ගාඩ් වරයා නිසා අපේ කෑම ප්‍රශ්ණය විසඳුනා. අපි බදුල්ලට එද්දී බඩගින්නේ  සිටි කතාව ඇසූ ඔහු, අප කැමතිනම් ඉදිරි දුම්රියපළකදී ඔහුට කෑම පාර්සලය ලබාදෙන තැනින්ම අපටත් කෑම ඇණවුම් කර දිය හැකි බව පැවසුවා.  කිව්වා වගේම දුරකථන ඇමතුමක් දී අමතර කෑම පාර්සල් තුනක් අපටත් මිළදී ගත් නිසාම උණු උණුවේ රස කෑම වේලක් කන්නට අපට හැකි වුනා. අපේ මාලුපාන් වලින් කොටසක් අපිට යන ගමනේදි වුනාක් මෙන්ම බඩගින්නේ සිටීමට සිදුවූ පවුලකට දුන්නා.

ඇත්තෙන්ම මේ සුන්දර ගමනේදී මෙවැනි සුන්දර මිනිසුන් කීපදෙනෙක්ම අපිට මුණ ගැසුනා. මේ ගමන මෙතරම් රසවත් වීමට භූමි දර්ශණයට අමතරව මෙවන්  සිදුවීමුත් බලපාන්න ඇති.

0082DSCN5476කාලසටහනේ විදියටම හරියටම වෙලාවට 
බදුල්ලෙන් කොළඹ බලා පිටත් වුනා.

0083DSCN5466

 

ඉතින් නැවතත්, එපා නොවන ඒ මඟ ඔස්සේම තවත් මනස්කාන්ත දර්ශන නරඹමින් අපි ආපසු එන්න පිටත්වුනා.

 ඉතින් 
ගමන මිස ගමනාන්තය කිසිසේත්ම වැදගත් නොවූ තවත් ගමනක්  
එසේ නිමා වුනා

මෙතෙක් දුර අප සමඟ ගමන්කල ඔබට ස්තුතියි.
**************


පසු වදන: මේ අලුත්ම දුම්රිය වලත් තවම පාවිච්චි වෙන විසි එක්වන සියවසට වඩා දහ අටවන සියවසට ගැලපෙන දුම්රිය මඟට වැසිකිලි අපද්‍රව්‍ය නිදහස් කරන ක්‍රමය නම් වහාම ක්‍රියාත්මක වෙන පරිදි වෙනස් කල යුතුයි. ඇත්තෙන්ම මේ සෞඛ්‍යයට සහ පරිසරයට හානිකර, අප්‍රසන්න, යල්පැනගිය ක්‍රමය වෙනුවට වෙන විකල්පයක් යෙදීමට දුම්රිය බලධාරීන් නොසිතන්නේ ඇයි?

ඒ වගේම දුම්රිය මැදිරිත් upholstery cleaner, glass cleaner වැනි දේ යොදා නිතිපතා පිරිසිදුකර තැබීමත් ඔය හැටිම දුෂ්කර දෙයක්ද? විශේෂයෙන්ම දර්ශනීය මාර්ගයක් වන උඩරට මාර්ගයේ විසිතුරු නැරඹීමට, දූවිලි වැකුණු දුම්රිය කවුලු බාදාවක් වියයුතුද?

අපි සාමාන්‍යයෙන් ජාතියක් හැටියට මෙවන් සුළු දේවල් කෙරෙහි නම් එතරම් අවධානයක් යොමු නොකරන බවට ශ්‍රී ලංකන් ගුවන් සේවයේ ගුවන් යානා කවුලුත් ශාක්ෂි දරනවා.


 

ටැග: , , , , , , ,