RSS

Category Archives: සැමරුම්

180. උණුවන හදවත / The Kindhearted One!


0003

ඔහු කොහොමත් සතුන්ට ආදරෙයි, විශේෂයන්ම බල්ලන්ට. ඒ වගේමයි බල්ලොත් ඔහුට පෙන්නුවේ කොන්දේසි විරහිත ආදරයක්. ඔහු කොහේ ගියත් නාඳුනන බල්ලෝ ඔහු හොයාගෙන ඒම නිතර සිදුවුන දෙයක්. අවාසනාවකට වගේ ඔහුගෙ ළමාවිය ගතකරන්න සිදුවුන රටේ ගුවන් තො‍ටුපළේම ප්‍රදර්ශණය වුනු තහනම් භාණ්ඩ දැන්වීමේ ඩාට් තුවක්කු, ගිණි අවි, ආගමික සංකේත, ඇල්කොහොල්, ඌරුමස් හා ඌරුමස් අඩංගු නිෂ්පාදන වලට අමතරව බල්ලොත් ඇතුලත් වුන නිසා ඔහුට මාලු ටැංකියකින් පමණක් සෑහීමට පත්වෙන්න සිදුවුනා.

පාසැල් ජීවිතය හමාර කල ඔහු දෙමාපියන්ගෙන් වෙන්වී ආපහු මව්බිම බලා ආවේ දුරු රටක සිට ආපසු පැමිණෙන සොයුරිය මව්බිම බලා ආ දවසෙමයි. මුල දින කීපය අක්ක මලෝ දෙදෙනා ගෙදර ගතකලත් අගනුවරට තිබූ කිලෝමීටර තිහකටත් අඩු දුර යන්නට පැය එකහමාරකට වඩා කොටමින් කාලය කන පොදු ප්‍රවාහන සේවය නිසා ඔවුන් අගනුවරින්ම අක්කාත් සමග දුර ඈත රටේ ඉගෙනුම ලබමින් සිටි යෙහෙළියකද සමග එක්ව මහල් නිවාසයක් කුලියට ගත්තා

එතෙක් කල් යදම් ලා බැඳ සිත්වල සිර කරගෙන තිබූ බලු පැටවෙකු හදා ගැනීමේ සිහිනය සැබෑවක් කරගැනීමට දෙදෙනාටම සිතුනෙ මෙවිටයි. මල්ලියාට ඕනෙ වුනේ හොඳ වර්ගයක වංශක්කාර බලු පැටියෙකු හදා වඩා ගන්නවාට වඩා, නිවසක් අහිමි අසරණ සාමාන්‍ය බලු පැටවෙකුට සෙවනක් දෙන්නයි. වැඩියෙන්ම අමාරු වුනේ මෙවැනි තට්‍ටු නිවාසයක සිට සතෙකු හදාගැනීම දහසක් බාදා මැද වුවද කල හැකි දෙයක් බව දෙමව්පියන්ට ඒත්තු ගැන්වීමයි. ඇත්තෙන්ම මිදුලක් වත්තක් නැති මහල් නිවාසයක බලු පැටවෙකු හදා ගැනීම අන්තිම අමාරු දෙයක්. ඉගෙනුම් වැඩ අස්සේ බලු පැටවෙකු වෙනුවෙන් වැය කිරීමට කාලයක් ඉතුරු වේවිද?  ප්‍රශ්ණ වැලයි. නිවාස හිමියා මොනවා කියයිද? අසල්වැසියෝ පැමිණිළි කරයිද?

0001වාසනාවකට මෙන්, අක්කාගෙ යෙයෙළිය බලු පැටවා ගෙන ඒමට විරුද්ද වුනේ නෑ. සමහරවිට ඇගේ ගෙදරත් බල්ලන් දෙදෙනෙකුම සිටින නිසා වෙන්නැති. ඉන් පස්සේ එළඹුනේ අන්තර්ජාලයේ සැරිසරමින් සුදුසු බලු පැටවකු සෙවීමේ කාර්යයයි. ගිගා බයිට් බර ගණනක් ඇවෑමෙන්, මේ සතියක් වයසැති බලු පැටවා සොයාගන්නට ඔවුනට හැකි වුනා. නිවසක් අහිමි ඇය කාරුණික හාම්පුතෙකු එනතෙක් බලාසිටියා. අක්කාත් මල්ලීත් දු‍ටු වනම ඇයට කැමති වුනා.

අවසානයේ බලු පැටවා ගෙදර ගෙන ආ දවස කාටත් ප්‍රීතිදායක එකක් වුනා. අක්කාත් මල්ලිත් බලු පැටවාගේ මල මුත්‍ර ඉවත් කරමින්, ලයිසෝල් දියරයෙන් බිම තෙත මාත්තු කිරීම හවුලේ කලා. බලු පැටවකු හදා ගැනීමට භාර ගැනීම, අක්කාත් මල්ලීත් යාමට සැළසුම් කරගෙන තිබූ සියළුම විනෝද ගමන් අවලංගු කර දමා, ඔවුන්ව ගෙදරටම බැඳ තබන සිදුවන යදමක් බවත්, අසල්වැසියන්ගේ ‍රැවුම් ගෙරවුම් ඉවසා දරාගැනීමට් දීමට සිදුවන මහා වගකීම් වැලක ආරම්බය බවත් බව දෙමව්පියන් මතක් කරදුන්නා

0002අක්කාත් මල්ලීත් තමන්ගේ වියදමට ලැබෙන මුදලින් බලු පැටවාට අවශ්‍ය උපකරණත්, පුලුන් පිරවූ සෙල්ලම් බඩුත් මිලදී ගත්තා. බලු පැටවාගේ කෑම වියදමෙන් අක්කාත් මල්ලීත් නිදහස් කරමින් දෙමව්පියෝ වෙනම බලු ගිණුමක් පවත්වාගෙන ගියා. අර පුළුන් පිරවූ සෙල්ලම් සතුන්ගේ ආයුෂ ඉතාම කෙටි වුනේ ඇය ඒවා හපා ඉරා පුලුන් ගෙබිම පුරාම ඉහිරවූ නිසයි. ඉන් පසුව ඇය උන්ගේ හම සමග සෙල්ලම් කරමින් සතු‍ටු වුනා.

ඇතැම් විට අක්ක මලෝට තරහ ගියේ මෙතරම් ආදරය කරද්දීත්, ඈ නිතර ගෙදරින් පළාගොස් අසල්වැසියන්ගේ නිවෙස්වල සැඟවීම ගැනයි. “එයා හැසිරෙන්නෙ හරියට අපි එයාව හිරකරගෙන වද දෙනවා වගේ,” ඔවුන් නිතර කිව්වා. අලුත් අවුරුද්දට හා වෙනස් උත්සව වලට ලැබුණු ආරාධනා බොහෝ විට ප්‍රතික්ෂේප කරන්නට අක්ක මලෝට සිදු වුනේ බලු පැටවා දමා යාමේ ප්‍රශ්ණය නිසාමයි. අවසානයේදී දෙදෙනාටම නිවාඩු කාලයක් ලැබුණු විට බලු පැටවාත් සමග ගෙදර යාම සඳහා ත්‍රිරෝද රථයක් කතා කරගන්නට සිදුවුනේ පොදු ප්‍රවාහණ සේවාවල බලු පැටවෙකු ගෙනයාමට ඉඩ නොදෙන නිසයි. අවසානයේ ගෙදරට ගිය විට, කිසිදා තණකොල දැක නොතිබුණු බලු පැටවා කෙතරම් සතු‍ටු වුනාදැයි දැකගන්නට ලැබුනා. ඇය තණ අතර පෙරළෙමින්, සමණළයන් පසුපස හඹායමින්, මිදුලේ වලවල් හාරමින් ජීවිතයේ ලැබූ වින්දනාත්මකම අවධිය ගතකරනු දැක අක්ක මලෝ සතුටින් හිනැහුනා. සියළු යහපත් දේ මෙන්ම නිවාඩුවත් අවසානයට ලඟා වුනේ කාටත් නොදැනීමයි. බල්ලෙකු බිරීම ගැන කිසිවෙකු පැමිණිළි නොකරන, වද නොවන ක්ෂේම භූමියක් හැරදා අගනුවර ක‍ටුක යථාර්ථය වෙත ආපසු යාමේ දිනය එළඹ තිබුනා.

0004දෙමාපියන් සති හයක නිවාඩුවක් සඳහා මව් රටට පැමිණි විට නැවතත් එවැනිම ප්‍රීතිමත් කාලයක් උදාවුනා. මෙවර තමන්ගේම වාහනය නිසා ප්‍රවාහනය ප්‍රශ්ණයක් වුනේ නෑ. දෙමාපියන්ව උණුසුම්ව පිළිගත් බලු පැටවා ඔවුන්ගේ හදවත්වලටත් කෙටි කලකින්ම ඉතාම සමීප වුනා. අක්කාටත් මල්ලීටත් ඉමහත් සැනසුමක් ගෙන දෙමින් බල්ලාගේ උදෑසන රාජකාරි දෙමව්පියන් බාරගත්තා.

0005ඇත්තෙන්ම ව්‍යන්ධානකරණ සැත්කම සඳහා ඇය නිර්වින්දනය කලවිට තාත්තා දෑසට නැගුනු කඳුලු සඟවා ගත්තේ ආයාසයෙන්. ඔවුන් බලුපැටවා ලබාගත් ආයතනය මෙම සැත්කම ඔවුන්ගේ වියදමෙන් කරදීමත් පොරොන්දුවී තිබුනත්, එය තමාගේ වියදමින් කිරීමට මල්ලීට උවමනා වුනා. ” අර බලු පැටව් ඔක්කොටම ගෙවල් හොයල දෙන්න තියෙන ප්‍රශ්ණෙම ඒ ගොල්ලන්ට ඇති. එයාලට තවත් බරක් වෙන්න බෑ,” මල්ලි කිව්වා. නිවාඩුව අවසන් වී දෙමව්පියෝ ආපසු යද්දී ආපසු අගනුවරට යාමට අක්කා මලෝට සිදුවුනා. බලුපැටවාත් දවස් ගණනාවක් කණස්සල්ලෙන් ගතකලා.

කතාව කෙටියෙන් කිව්වොත් මල්ලී බලු පැටවාත් සමග පාරේ ඇවිදින්න යන විට සමහර අසල්වැසියන් රවන්නට සහ අප්‍රසන්න බැලුම් හෙලන්නට පටන් ගෙන තිබුනා. පඩිපෙලේ වූ අයිතිකරුවකු හඳුනාගත නොහැකි බලුබෙටි සහ සැකසහිත බලු මුත්‍රා කඩිති අනිවාර්යයෙන්ම මේ බලුපැටවාගේ ගිණුමට බැරවුනා. දෛවයේ සරදමකටදෝ, එම තට්‍ටු නිවාසයේම වෙනත් මහලක විසූ මුස්ලිම් සොහොයුරෝ දෙදෙනා බලු පැටවා දු‍ටු පමණින් බියෙන් තැති ගැනීමටත් මුහුණ ඇදකර පිළිකුළ ප්‍රකාශ කිරීමටත්, නිරන්තරයෙන්ම තට්‍ටු නිවාස අයිතිකරුට පැමිණිළි කිරීමටත් පටන් ගත්තා.

මේ සියලු හැල හැප්පීම් මැද වසරක් ගෙවී ගියා. බලු පැටවාත් සිරුරින් වැඩෙද්දී අසල්වැසියන්ගේ කෙණෙහිළිකමුත්, පැමිණිලිත් එසේම ලියළා වැඩුනා. ඇතැම් දිනවල අක්කා මලෝ කොතරම් චිත්ත පීඩාවට පත්වුනාද කිවහොත් ඔවුන් සනසන්නට දෙමාපියන්ට ස්කයිප් හරහා සෑහෙන දේ කියන්නට සිදුවුනා.

0006වැඩේ කෙතරම් දුරදිග ගොස් ඇතිදැයි කාටත් තේරුණේ තට්‍ටු නිවාස හිමියා බලු පැටවා තබා ගන්නේ නම් බද්ද අලුත් කිරීමට එකඟ නොවූ නිසයි. බලු පැටවා ආපසු ලබාගත් ආයතනයටම බාර දීමට දෙමව්පියෝ පෙ‍රැත්ත කල නිසා අක්ක මලෝ අවසානයේදී අකැමත්තෙන් එකඟ වුවත් එය පහසු කටයුත්තක් වුනේ නෑ. අම්මා දිනපතා අන්තර්ජාලයේ පැයගනන් කල්මරමින් බල්ලා තබාගැනීමට ඉඩ දෙන ගෙවල් අගනුවරින් හෙව්වා. ඒ ගෙවල් බලන්නට යමින් අක්ක මලෝ විඩාවට පත් වුනා.

0007අවසානයේදී මේ තට්‍ටු නිවාසය හැර දමා බලු පැටවා තබා ගැනීමට අක්කා මලෝ දැඩි තීරණයක් ගත්තා. ‘බලු පැටියා දැන් අපේ පවුලේ කෙනෙක්. අපි පවුලේ කෙනෙක් අතෑරලා දාන්නෙ නෑ මොනවා වුනත්,’ ඔවුන් කිව්වා. බලු පැටවාත්, තමන්ගේ සියළුම බඩුබාහිරාදියත් පටවාගෙන ඔවුන් ආපසු ගෙදර ආවා. මේ තීරණයෙන් ඔවුන්ට බොහෝ දේ කැපකිරීමට සිදුවුනා. දැන් ඔවුන්ට අධ්‍යාපන කටයුතු වලට අගනුවරට යාමට උදේ‍රැයින්ම අවදිවීමට සිදුවුනා. බස්වල පැය ගණන් ගතකර විඩාවට පත්ව ගෙදර ඒමට සිදුවුනා. ඔවුන්ගේ අරමුණ වුනේ ගෙදර සිටින ගමන් බලු පැටවා තබාගතහැකි කුඩා නිවසක් අගනුවරින් සොයා ගැනීමයි.

මල්ලි බලු පැටියාට පෙන්නුවෙ පුදුමාකාර බැඳීමක්. බලු පැටියාව ඇඳට ගොඩවී නිදාගැනීමට ඉඩ දීම ගැන දෙමාපියෝ කොපමණ කෑ ගැසුවත් ඔහු නෙවෙයි ඒ කණකට ගත්තේ. ගේ අසලින්ම දිවෙන මහපාර ගෙතුලක ඇති දැඩිවූ, පාර නුහුරු බලු පැටවාට මාරකයක් නිසා ගෙතුල නොසිටිනවිට ඇයව ඉස්තෝප්පුවේ කුළුනකට ගැටගසා තිබුනා. ඇයට නිදාගැනීමට පු‍ටුවක් හා කොට්ටයක් තිබුනා. සීතල දිනවල ඇයව පොරවා තැබුනා.

බලු පැටවා ආදරයෙන් ‍රැක බලා ගැනීමට කැමතිවුනු, දැනටත් බලු පැටවෙක් හද වඩා ගන්නා මේ ගැහැණු ළමයා ගැන අක්ක මලෝට ආරංචි වුනේ මේ අතරයි. බලු පැටවාව ඇයට බාරදී, බලු පැටවා තබාගැනීමට ඉඩ නොදෙන නමුත් අනිකුත් සෑම පහසුකමක්ම පාහේ තිබූ අගනුවර නවාතැනකට යාමට ඔවුන් එකඟවුනා. මේ මල්ලීට ඔහුගේ ජීවිතයේදී ගැනීමට සිදුවූ ඉතාමත්ම දුශ්කර තීරණයන්ගෙන් එකක් වුනා. “මම මේක කරන්නෙ මේක එයාට යහපතක් නිසා. එයා අපිත් එක්ක හිටියොත් එයාට දුක් විඳින්න වෙනවා.” මල්ලි කිව්වා. කොල්ලෝ අඬන්නෙ නෑ යන මතයේ හිටි නිසා කඳුලක් නොහෙලුවත් ඔහු සිතින් වැලපෙන බව දෙමව්පියෝ දැක්කා. බලු පැටවා බාර දීමට ඒ ගැහැණු ළමයා පදිංචි කිලෝ මීටර අනූවක පමණ දුරකින් පිහිටි නිවස වෙත යාමට තීරණය කල දිනට පෙරදින ඔවුන් දෙදෙනා බලු පැටියා සඳහාම විශාල කුකුළකු මිළට ගෙන රසවත්ව පිස, සමුගැනීමේ භෝජනයක්ද පිළියෙල කලා. මල්ලීට දහ අටවන උපන්දිනයත් සමගම රියැදුරු බලපත්‍රයත් ලබාගත් බැවින් හා ගෙදර වාහනයත් ඇති බැවින් ප්‍රවාහනය ප්‍රශ්ණයක් වුනේ නෑ. නමුත් දෙමාපියන් තදින්ම ඉල්ලා සිටි එකම දේ වැඩිහිටියකු වශයෙන් මාමාද වාහනයේ නංවාගෙන යන ලෙස පමණයි.

හැම දෙනාම සිතින් වෛරකල ඒ අප්‍රසන්න දවස උදාවුනා. නමුත් ඔවුන් ඒ ගමන ගියේ නෑ. “අපි ආපහු කලින් වගේ අගනුවර හිර ගෙදරක් හොයන්නෙ නැතුව, නිදහසේ ගෙදර ඉඳලා බස් එකේ අගනුවර යන්න තීරණය කලා. අපිට මෙච්චර හොඳ, ලොකු, ඉඩ තියෙන, වත්තක් තියෙන ගෙදරක් තියෙද්දි, (මෙය හුදෙක් අගනුවර කුඩා තට්‍ටු නිවාසය හා සැසඳීමක් පමණි. පර්චස් පහළොවක අවුරුදු දහ අටක් තිස්සේ තවමත් ටික ටික ගොඩනගන නිවස පිළිබඳ වත්කම් ප්‍රකාශයක් නොවේ) අපි මොකටද මේ එක එක ගෙවල් අයිතිකාරයින්ගෙ නීති රීති වලට යටවෙලා ජීවත් වෙන්නෙ එහෙ ගිහින්?” අක්ක මලෝ තමන්ගෙ තීරණය දැනුම් දුන්නා.”අපි හොඳට හිතලා මේ තීරණය ගත්තේ.”

මේ නම් තමන්ගේ යහපතට නොව බලු පැටියාගේ යහපතට ගත් තීරණයක් බව කාටත් වැටහුනා. තමන් වෙනුවෙන් මේ දරුවන් දෙදෙනා කරනා මේ සා කැපවීම් ගැන බලු පැටියාට හැඟීමක් ඇද්දැයි ඇතැම් විට දෙමාපියන්ට සැක පහල වුනේ ලද හැම අවසරයෙන්ම කරපටිය හපාදමා, ලෝකය දැකීමට පැනයාම ඇගේ සිරිත වූ නිසයි. මේ හැම විටම ඈ ආපසු ගෙන එනු ලැබුවත් මේ අවසන් වරට ඈ පැනගිය විට ඇය සොයා නොයන ලෙස දෙමාපියන් තරයේ අවවාද කලා. ” එයාට අගයක් නැතිනම් ඔය දෙන්න එයා වෙනුවන් කරලා තියෙන දේවල්, ඔහේ ගියදෙන්.” අවවාදය පිළිගත් අක්කා මලෝ නිහඬ වුනා.0008

දින දෙකකට පස්සේ උදෑසන අක්කා ඉදිරි දොර අරිද්දී බලු පැටවා ආපසු පැමිණ පු‍ටුවේ නිදාගෙන සිටියා. ඉතාම අපිරිසිදුව, හාමත්ව, පිපාසිතව සිටි ඇගේ ඇස්වල දැඩි වරදකාරී හැඟීමකුත්, අතක තරමක් තුවාලයකුත් දකින්න ලැබුනා. , තමා පි‍ටුපා ගියේ කෙතරම් ආදරණීය සෙනෙහෙබර පවුලක්දැයි තේරුම් ගත් ඈ අවසානයේදී ආපසු ඒ සෙනෙහස ‍රැකවරණය සොයා පැමිණ තිබුනා.

0009ආහ් මට තව පොඩ්ඩෙන් අමතක වෙනවා කියන්නත්. අද (ජූලි විසි අට) ඒ මල්ලිගේ උපන් දිනේ. උණුවෙන හදවතක් ඇති අපේ චූටිපුතා හිරුෂට සුභ උපන් දිනයක්.                

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

0010

0011

00120014

 

ටැග: , , ,

170.දෙන්නම අධ්‍යක්ෂලා.


229316_4720390497690_1939673819_n

මේසෙ උඩ තිබුන පුංචි කාඩ්බෝඩ් පැකට් එක දිහා මම බැලුවේ කුතුහලයෙන් ඇස් පුංචි කරලා. මේ මොකක්ද යකෝ මේ? ඒක අතට ගත්ත මම ලේබලය කියෙව්වා. Engine Oil Temperature Guage. සීල් එකත් කඩලා. පෙට්ටිය ඇරපු මම ඇතුලෙ තිබුන භාණ්ඩය එලියට ගත්තා. අලුත්ම අලුත්. මේක කොහෙන්ද මේසේ උඩට ආවේ? මම ගිය අවුරුද්දේ නිවාඩුවට අලුත් එකක් දැම්මානම් මේ පෙට්ටිය ඇතුලෙ තියෙන්න ඕනෙ කලුතෙල් ගෑවුන වාහනෙන් ගලවපු පරණ කෑල්ල. එහෙමනම් ඒක මේසෙ උඩ තියෙන්නේ මොකද?

Read the rest of this entry »

 

168. නමුත් ඔයා ගුරුවරයෙක් නෙවෙයි.


අද හැමෝම කියනවා මට නියමෙට චිත්‍ර අඳින්න පුලුවන් කියලා. ඔයාගෙ චිත්‍ර මම දැකලා තියෙනවා. ඇත්තෙන්ම ඒවා ලස්සන නෑ. හොඳ උත්සාහයක් කියලා කියන්න පුලුවන් වුනාට, ඒවා හොඳ නිර්මාණ කියලා කියන්න බෑ ඔයා මගෙ තාත්තා වුනත්. ඔයාගෙ චිත්‍ර මගෙ තරම් ලස්සන නැති වුනාට මාව චිත්‍ර ශිල්පියෙක් කලේ ඔයා කියලා ඔයා දන්නවද? Read the rest of this entry »

 

ටැග: , , ,

2012 in review


The WordPress.com stats helper monkeys prepared a 2012 annual report for this blog.

Here’s an excerpt:

4,329 films were submitted to the 2012 Cannes Film Festival. This blog had 42,000 views in 2012. If each view were a film, this blog would power 10 Film Festivals

Click here to see the complete report.

 
ප්‍රතිචාර 14

Posted by මත ජනවාරි 2, 2013 in සැමරුම්

 

ටැග:

102. සුභ උපන් දිනයක් වේවා!


DSCN9573aBecause words and fonts are not enough to say what I want to say, I’d say it in Times New  Roman,

VERY HAPPY BIRTHDAY & MANY MANY HAPPY RETURNS OF THE DAY, Deepa!

P.S And thanks for putting up with me.

henryblogwalker the Dude.

 
ප්‍රතිචාර 28

Posted by මත දෙසැම්බර් 25, 2012 in සැමරුම්

 

ටැග:

100th Post @ 50,000 hits!

100th Post @ 50,000 hits!


ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් ලියවෙන HeyDude බ්ලොග්ස්පොට් බ්ලොගයෙන් බ්ලොග් ලෝකයට මුලින්ම අවතීර්ණ වූ මට ඉන් දිනකට පසුව සිංහල බ්ලොග් අවකාශයට ඇතුල්වෙන්න මේ ‘මට හිතෙන හැටි’ නම් වූ වර්ඩ්ප්‍රෙස් සිංහල බ්ලොගය මට යාත්‍රාවක් වුනා.


පසුව බ්ලොග් මිතුරන්ගේම ‘වර්ඩ්ප්‍රෙස් විරෝධතාවය’ හමුවේ මම මගේ ඩෙනිම නම් වූ මගේ නවතම බ්ලොග්ස්පොට් බ්ලොගය ආරම්භ කලත්, සිංහල බ්ලොග් ලෝකයෙ යම් කිසි ස්ථාවරයක් ඇති කර ගන්න මට උදව් වුනු මට හිතෙන හැටි අමතක කරලා දාන එක ගුණමකු කමක් හැටියටයි මා දකින්නෙ.


ඉතින් මෙතෙක් කල් මට හිතෙන හැටි ලුහුබැඳි, ඒවාගේම ප්‍රතිචාර දැක්වීමට කාලය වැයකල, සහ කියවීමට කාරුණික වූ ඔබ සැමටයි මාගේ මේ ප්‍රණාමය.


ඒ වාගේම, මට හිතෙන හැටි පාඨකයන් අතරට ගෙනයාමට උපකාරී වූ සින්ඩිවලටත්, බ්ලොග් රෝල් වල ඇතුලත් කර සහයෝගය දුන සහෝදර බ්ලොග් කරුවන් වූ ඔබටත් මගේ හද පිරි ස්තුතිය.


අවසන් වශයෙන් සිංග්‍රීසි යුනිකෝඩ් මෘදුකාංගය නිමැවූ තමීරටත් මගේ විශේෂ ස්තුතිය.


හිට්ස් පනස් දහසත් සියවෙනි පෝස්‍ටුවත් එකට එළැඹීම අපූරු සිදුවීමක් නොවේද?


ඔබේ හිතවත්,


henryblogwalker the Dude.

 
ප්‍රතිචාර 103

Posted by මත නොවැම්බර් 21, 2012 in සැමරුම්

 

ටැග: ,

83. Happy Anniversary!

83.  Happy Anniversary!


We aren’t doing so bad
For two young people
Who started their life
With almost nothing
But the determination
To start from scratch.


We have come a long way
For two young people
In the prime of their youth
Who waited for an auspicious day
After the salary day
To get married
Whose only new jewelry was
The wedding rings
Whose worldly possessions was
A traveling bag full of clothes.


We have come a long way
For a couple of young people
Who didn’t want to burden their parents
With flashy wedding
And wanted to handle
Everything on their own
Including their lives
Without interference
With no strings


That may explain why
I didn’t even look at our first born child
As any other father might
Until I made sure you are alright.

Click here to read Hiruni’s Poem on Happy Anniversary!

 

ටැග: , , ,

සුභ උපන් දිනක් වේවා!

සුභ උපන් දිනක් වේවා!

BIRTHDAY WISH OF A SISTER.

 

The day we brought you home

When  you were newly born

You were so little

I thought you were brittle

 

You were the cutest thing

The laughter you’d bring

And you were a smart one

We just knew that you were the one

 

I remember playing all alone

With no sibling to play along

And then my only wish was someone

I wouldn’t have to share with anyone

 

Then my prayer was answered

A little brother was granted

And the day you came home

Our hearts just felt so warm

 

The Chupa-Chups you always bribed us into

The ‘penthinis’ you always just clung to

The times you at once disappeared

And from under the chairs you reappeared

 

 

Even in those few bad times

You would always bring about smiles

With your jokes and clowning

We felt our problems trifling

 

I am not saying you are an angel all the while

And not that we agreed all the time

There were times you’d drive me nuts

And make me feel that I am a mutt

 

Remember the fights we always had

And all the times we made each other so mad

I am sure Thaththa and Amma thought

We just always yelled, screamed and fought

 

But we’d always stand up for each other

You are always my little brother

And whenever you need me

Just know that here I will be

 

When I remember now you’ve grown up

Seems like yesterday you were trying to stand up

But even though we are miles apart

Remember you will always be in my heart

 

This is to the best Malliya anyone can ever ask for, 

WISH YOU A BLESSED B’ DAY MALLIYA!

Love you a lot

Yours Akki

Birthday “WISH” of a Mom & Dad

 

Though you would be

15

today

We wish you would still

hug us as tight and say good night.

And when in doubt,  ask for our advice.

And you would wrap your arms around our necks,

even in a swarming crowd,

without the slightest discomfort.

And you would still share 

your never ending views and opinions about

movies, books, music,

trains, planes,automobiles,

 guns,  games, computers

and anything that matters with us.

And you would still tell a joke,

pull a prank and make us mad,

throw us a playful punch,

tickle and tease  us  a little.

And most important of all

Not be ashamed to show emotions

no matter who is around

like you always used to.

And remember we’d dread the day,

you would outgrow them,

because

you’d never be too big in our eyes.

just because 

you’ll always be our little son.

 

ටැග: ,

වසරක් තිස්සේ මට හිතුන හැටි

වසරක් තිස්සේ මට හිතුන හැටි

1.Hello world!

2. එම්බා ලෝක වැසියනි,

3. පැඩිඩිලියන්ලා

4. පැඩිඩිලියන් 2 – වරදකාරී හැඟීමට එළවලු වලින් ප්‍රතිකාර

5. පැඩිඩිලියන් 3 – සීමාව ලකුණු කිරීම

6. පැඩිඩිලියන් 4 – හෙයා ජෙල්

7. පිංසිබොල්ගෙ ගොං කේස් එක.

8. බලලා තියෙනවද 7D MOVIE එකක්? 3D නෙවෙයි. 7D! කියලා වැඩක් නෑ!

9. ලොකු අයියයි ටිකිරි මොලෙයි

10. තාත්තගෙ ඉස්කෝලෙ කාලේ

11. “බලලා තියෙනවද 7D MOVIE එකක් ” පෝස්ට් එක අප්ඩේට් කලා. ඇවිල්ලම බලන්නකො.

12. “හහ්… හහ්… හා…! උඹ හිතන්නෙ මං තිලකයයි කියලමද?”

13. මගේ පළමු 1000 දෙකම එකම දවසෙ එකම වෙලාවට!! ඔබට ස්තුතියි!

14. උගෙ වර්ෂන් එක, මගෙ වර්ෂන් එක සහ හරි වර්ෂන් එක

15. පිස්සු බම්ප් වෙනවා මෙයා!

16. වයිෆ්ට, අක්කට, නංගිට, අම්මට කියලා ටයි ගැටේ ගහගන්න බබාලන්ත බුවාලා මෙහෙ වරෙල්ලා.

17. පිංසිබොල්ගෙ කොමෝඩ් බැක් අප් එක.

18. ඩයස් 1 – “ඒයි මෝඩයො! තමුසෙ කොයි ඉස්කෝලෙටද යන්නෙ?”

19. ඩයස් 2 – “මෙන්නෙ මෙව්ව තමයි දෙන්නෙ.”

20. මෙම්බර්ස්ලට විතරද අයියා රෙ#@ බර හැදෙන්නෙ?

21. පලුප්පු මාතියා.

22. අඹ අඹමයි, ලෙඩ ලෙඩමයි.

23. වැහි වැහැලා වතුර ගලා

24. ඇණේ

25. කාකි හදවත.

26. කස්සාගෙ, ඕනයාගෙ, වසුන්දරාගෙ ඇඩ්‍රස් නැතුව යන කතා

27. ඉංගිරිස් ඉන්ටර්විව්

28. දළ පූට්ටුවා සහ ණයට ගත් සෙරෙප්පු කබල

29. සයිකල් ශූර වි. ප. බ‍ටුවංගලතුමා

30. අන්තිම පේලියේ උංගේ නිදහස් ආර දම්වැල් චිත්‍ර (Free Form Chain Art.)

31. යකෝ කෝච්චිය එනවා!

32. මචං බාප්පලා සහ ‘ප‍ටුන’

33. අපි ගෙදර එනවෝ….!!! / We’re On Our Way Home…!!!

34. කටට බ්‍රේක් නැති විදුහල්පති සුපිරිපාල.

35. මෙන්න මෙතනිං කපපං මචං

36. හේයි ජූඩ්

37. මං උඹලට දෙන්න හැදුවෙ සබං පෙට්ටියෙන්ම!!!

38. දකුණු කකුලෙ ගෙඩිය නැව් භාෂාවෙන්

39. අනේ අත්තම්මෙ මැරෙන්නනං එපා.

40. 2011 in review

41. ඉතිං මොකක්ද ඒකෙ ඇති වැ‍රැද්ද?

42. හොරි බනිස්

43. ලංකාවෙ පොරවල් මාර වැඩ කාරයෝ හෙවත් ජාත්‍යන්තරයට එරෙහිව අපි.

44. නිවාඩු කාලේ පොලිස් කතා.

45. පොඩ්ඩක් ඉන්න! ලෝකෙන්ම එපාම කරපු රියැදුරෝ ඉන්නෙ ලංකාවෙද?

46. මේ ජාතික දිනයටවත් ටික ටික ගෙවන්න හරි කොන්දක් ගමුද?. ජාතික දිනයට මට හිතුන දේ.

47. විපතක් අසා සැනසුම් සුසුම් හෙලූ දවසක්!

48. අයිසෙක් Newton අපිත් දකින්නැති, ගණන් හදන්නැති ඒකාලේ

49. Get that feeling of Déjà vu? කලින් අහල පුරුදු ගතියක් දැනෙනවද?

50. රයිස් ඇන් කරි කමු නේද මචංලා? මොකද උඹලා කියන්නෙ?

51. තවත් පොලිස් කතා තුනක්: #1. මැදියම් රෑ පොලිස් දේශනය

52. තවත් පොලිස් කතා තුනක්: #2. ‘මම නිකං බැලුවෙ’

53. තවත් පොලිස් කතා තුනක්: #3. මම එහෙම කිව්වෙ මහත්තයාව කතා කරවන්න.

54. ඉංග්‍රීසි හෝඩියේ අන්තිම අකුර මොකක්ද?

55. අඩෝව්! මෙන්න මූ හුලං ගහනවෝ!!!

56. “ඌ අපේ බැජ් එකේ එකෙක් මචං.” එන්න ගොඩ දාන්න ඉංග්‍රීසි!

57. ‍රැග දෙන්නට ගොස් ඇන ගත් දවසක්

58. උමතු ලෙනන් දු‍ටු විකාර සිහිනය

59. පරාක්‍රමබාහු අයියා සහ අපේ ටීචගෙ හොඬවැල

60. පැත්ත ගියත් ඇත්ත මෙන්න! මගේ වන් වේ සබඳකම්!

61. Daddy’s Home!!! අමාෂි දුවේ, ඉතින් හිනාවෙන්න!

62. ෂීට් එකක් එලාගෙන කශ්ටියටම ආතල් එකේ එක පොකුරට යං මෙයා!

63. ඒ පාහර වැඩේ කලේ කවුද?

64. මයිකල්ගේ දෛවෝපගත මුකුණුවැන්න මැල්ලුම.

65. කළන මිතුරෙකුගේ නික්ම යාම

66. නුඹ…

67. ජර්මන් යන එවුන් බේත් විදගන්න වරෙල්ලා!!

68. වැරදි දවසක අප හැර ගිය අපේ අම්මා

69. මයි ෆස්ට් ලව්ස්. (My First Loves) – 1

70. “යකෝ ෂර්, අපි ෂර්ගෙ බර්ත්ඩේ එකට මොනා අරි කරන්ඩෙපෑ බං!”

71. අපේ තාත්තා වුනාට ස්තුතියි, ඩූඩ්…

72. රැජිණ වීදියේ මහා බලුබෙටි මෙහෙයුම/ Operation Dogpile in Queen Street

73. අපේ සංක්‍රමණික ජීවිතය සහ කෝච්චි.

‍හරියටම වසරක් පුරා

‍”මට හිතෙන හැටි” සහ Hey Dude

‍සමඟ රැඳී සිටි ඔබට ස්තුතියි. නැවත එන්න.

henryblogwalker the Dude

 
ප්‍රතිචාර 98

Posted by මත ජූලි 14, 2012 in සැමරුම්

 

ටැග: , ,

71. අපේ තාත්තා වුනාට ස්තුතියි, ඩූඩ්…

71. අපේ තාත්තා වුනාට ස්තුතියි, ඩූඩ්…


මීට දශක කීපයකට කලින් අද වගෙ දවසක උපන් පුංචි කොලු පැටියෙකි.


මේ ඊට වසර ගානකට පසු අපේ ගෙදර සිදුවූ සිදුවීමකි.


” ආ…පොඩ්ඩක් ඉන්න මේ ෂර්ට් එකටම හරියන සපත්තු දෙකක් තියෙනවා…ඉන්න මම අරන් එන්නම්…” කියපු තාත්තා නිදන කාමරේ පැත්තට ගියා. අල්මාරිය අවුස්සන සද්දයක් ඇහුනත් ඉන් පසු දැඩි නිහඩතාවයකුත් ඇති උනා. අපි නොඉවසිල්ලෙන් බලා හිටියේ අපි දැනටමත් පරක්කු වෙලා තිබුන හින්දයි. ටිකකින් තාත්තා එනකොට එයාගේ මුනෙ තිබුනේ විශ්මයට පත් වුනු, ඒත් හිනා වෙන්න ඔන්න මෙන්න පෙනුමක්.


” මොකද වුනේ?…මොකද වුනේ?’ අපි ඔක්කොම එක වර කෑ ගැසුවා.


කිසිම කතාවක් නැතුව තාත්තා සපත්තු දෙක අපිට දුන්නා. අපොයි! මහ පුදුම වැඩක්නෙ වෙලා තියෙන්නෙ…මෙලෝ මනුස්සයෙකුට වෙන්න බැරි වැඩක්..සපත්තු දෙකම එකම කකුල! දකුණු කකුල්ම දෙකක්!


මීට මාස ගානකට කලින් අම්මයි, තාත්තයි සපත්තු සේල් එකකින් බොහොම වටින මුදලකට (මේ විදියට තමා ඒවායෙ මිල ගැන එයාලා කීවේ), සපත්තු කුට්ටම් කීපයක්ම මිලට ගෙන තිබුනා. ඊට පස්සෙ එලඹුන දවස් කීපයේම නොයෙක් අවස්තාවල මේ සේල් එකේ වටිනාකම ගැන අපිව දැනුවත් කෙරුනා. ඉතින් ඔන්න ඕවගෙන් එක කුට්ටමක් තමා තාත්තා එදා අඳින්න ගියේ. ඒත් වෙලා තිබුන දේට අපි ඔක්කොම හිනා වුනා. ඇත්තටම ඉතින් හිනා වෙනවා ඇරෙන්න වෙන කරන්න දෙයක් තිබුනෙත් නෑ, මොකද සේල් එක තිබුන තැන දැන් සපත්තුවක් තියා හිස් සපත්තු පෙට්ටියක්වත් හොයා ගන්න නැතුව ඇති…


අපේ ගෙදර තියෙන බඩු ඔක්කොම එක්කහු කලොත් මම හිතන්නෙ ඒවායින් 75% ක්ම තියෙන්නෙ පොත්. ඒක පුංචි කාලෙ ඉදන්ම මල්ලිටයි මටයි පුරුදු කරපු දෙයක්. ඒ දෙන්නත් හරියට පොත් කියවනවා. අපිත් ඒ ආදර්ශය හොඳින් අනුගමනය කලා. තාත්ත කොච්චර අපිට ආදර්ශමත් වුනාද කිව්වොත් එයා ටොයිලට් එකට යද්දිත් පොතක් අරන් යනවා. ඒක කොච්චර ආදර්ශමත් ක්‍රියාවක් උනත්, අපේ වැඩේ බෙරිහන් දීලා දීලා තාත්තව එලියට ගෙන්න ගන්න එක, අපිටත් ටොයිලට් යන්න ඕනෙ වුනාම නම්. ඔයලා හිතනවා ඇති නේද ලයිට් කපපු වෙලාවට නම් ඉක්මනට එනවා ඇති කියලා. මොන පිස්සුද? ඒ වෙලාවට තමා ඉටිපන්දම් මුලින්ම නිපදවපු මිනිහාට ගහන්න හිතෙන්නෙ…


අපේ තාත්තට හොද රහට උයන්න පුලුවන්. ඒ ඉතින් අවුරුද්දකට වතාවක් වගේ එයා උයන්න තීරණය කලාම තමයි. ඒවයේ පෝෂණ ගුණය නම් හරිම ඉහලයි. ඒ හේතුව හින්ද වෙන්න ඕනෙ අම්මා කුස්සිය පැත්තෙ ඉදන් කෑ ගහනවා ඇහෙන්නෙ ගෙදර උයන තුනපහ සේරම තාත්තා ඉවර කරලා කියලා…


කවදාහරි දවසක අහලා තියනවද Jack in all trades ගැන. ඒ තමා අපේ තාත්තා. අපේ ගෙදර කැඩෙන දේවල් ඔක්කොම වගේ පිලිසකර කරන්නෙ තාත්තා. දෙයක් තිබ්බ විදියට හරි, සමහර විට ඊට වඩා හොඳ විදිහකට හරි හදනවා. මගේ පලවෙනිම නිල් පාට ලී කබඩ් එකයි, පුංචි නිල් පාට ලී පොටි එකයි හදලා දුන්නෙ තාත්තා. මටනම්, ඒවා ඔය ලොකු බ්‍රෑන්ඩඩ් ලී බඩු ඔක්කොටම වඩා වටිනවා. තාත්තා ගොඩක් වෙලාවට දේවල් හදනවා උනාට හදන්න ගිහින් කඩන වෙලාවලුත් නැත්තෙම නෑ. අර අපේ කාර් එකේ ස්ටාටර් මෝටරේට වතුර ගිය වෙලාවේ ඒක වේලන්න අම්මගෙ හෙයාර් ඩ්‍රයර් එක අරන් පුච්චලා දාපු එකත් එහෙම එකක්…


ඉස්සර අපේ මිදුලේ හරියට ගොලු බෙල්ලො. තාත්තගෙයි මල්ලිගෙයි වැඩේ උන්ව අල්ලා මල්ලකට දාලා ඈත රබර් වත්තකට විසි කරන එක. ඒත් ගොලු බෙල්ලන්ගෙන් නම් අඩුවක් නෑ. ඔන්න ඔය අතරෙ තමා තාත්තටයි මල්ලිටයි අදහස ආවෙ මේ ආපහු එන්නේ එක පාරක් විසි කරපු ගොලුබෙල්ලොමද කියලා බලන්න. ටිපෙක්ස් වලින් හැම ගොලු බෙල්ලගෙම ක‍ටුව ලකුණු උනා. ඇත්තම කියන්න මේකෙ අවසන් ප්‍රතිපලේ මට මතක නෑ. බලමුකො කමෙන්ට් එකකින්
තාත්තා කියයිද කියලා…


ඉතින් ඔන්න ඔය තමා අපේ තාත්තා. ඒයා තමා මේ ලෝකෙ ඉන්න හොදම තාත්තා.. සැර වෙලාවට සැර (අත් දැකීමෙන් කියන්නෙ), හරීම පිලිවෙල, (ඇත්තටම මේ ගුණාංගය මම බාගෙට උරුම කරගෙන තියෙන්නෙ), ඉවසනසුලු (මේක නම් මම අරන්ම නැද්ද කොහෙද?), තාත්තා ලග තමා අපේ ප්‍රශ්නවලට උත්තර තියෙන්නෙ. තාත්තට කතා කලාට පස්සේ අපිට තිබ්බ ප්‍රශ්න වල බරපතල බව අඩු වෙන්නෙ ඇයි කියන්න අපි කාටවත් බෑ. සමහර විට ඒ එයා ලග අපිට හරිම උත්තරේ තියෙන නිසා වෙන්න ඇති….


ඉතින් තාත්තා අද වගේ විශේෂ දවසක, මට ඔයාට මෙන්න මේ හේතුවලටයි, තව හේතු ගොඩකටයි ස්තුති කරන්න ඕනෙ,


ඒ තමයි


අපිට අවශ්‍ය හැම මොහොතකම අපි ලගින් ඉන්නවට……


මේ ලෝකෙ කොහෙ හිටියත් ගෙදර තරම් හොද තැනක් නැති බව අපට හිතෙන තරමටම ගෙදර ලස්සන තැනක් කලාට…


මට මගේ හීන, හීන විතරක් වෙන්න නොදී ඒවා සැබෑ කර ගන්න උදව් කලාට….


අපිව ලංකාව වටේ එක්කන් ගිය ඒ සුන්දර චාරිකා වලට, (දැනුත් මම ගෙදර ගැන හිතද්දි මට මතක් වෙන්නෙ අපි හතර දෙනා කොහේ හරි ලස්සන තැනක වෑන් එක නවත්තගෙන, පිටිපස්සේ දොරත් ඇරන් තේ බි බී ඉන්නවා…)


මම ඉස්කෝලෙ ඇරිලා ජිම්නාස්ටික් පුහුණුවට හිටපු දවස්වල බස් එකේ එනකොට, මගෙ කකුල් රිදෙයි කියලා, තියෙන එකම හිස් සීට් එකේ මාව ඉන්දවලා, අච්චර දුර හිටගෙන ආවට…


රස්සාව කරන්න මුහුදෙන් එතෙරට යන්න වෙද්දි , මල්ලිවයි මාවයි ගෙනියන්න දෙන්න බෑ කියලා ලොකු ලොක්කො කියද්දි, අපි දෙන්නා වෙනුවෙන් සටන් කරලා, කොහොම හරි අපිව ඔයාලා ලගින්ම තියා ගත්තට….


ජීවන ගමනෙදි මට වැටෙන්න නොදී බලා ගත්තට, වැටෙන හැම මොහොතකම අත දීලා ආයෙම කකුල් දෙකෙන් හිට ගන්න උදව් කලාට…


ජීවිතේ ගැන මට කියලා දීපු හැම පාඩමකටම…


මම ඔයාලව දාලා ආපු දවසෙ මම ඉස්සරහ අඬපු නැති එකට (මම දන්නවා එදා සමුගන්න මොහොතකට කලින් මම පොඩ්ඩකට ගිහින් එන්නම් කියලා ගියේ ඇයි කියලා)…


අම්මව පණටත් වඩා ආදරෙන් බලා ගන්නවට, (මම දැන් පිරිමින් මනින මිණුම් දඬුව තාත්තා…)


ජීවිතේ කොච්චර කරදර ආවත් අපි වෙනුවෙන් පසු නොබැස්සට….


මේ හේතු වලටයි තව ගොඩකටයි මට ඔයාට ස්තුති කරන්න ඕනෙ තාත්තා…ඒත් ඔක්කොම කියන්න ගියොත් සයිබර් අවකාශයේ ඉඩ මදි වෙන්න පුලුවන්…


ඒ ඔක්කොටමත් වඩා අපේ තාත්තා වුනාට ස්තුතියි…

මම කියවලා තියෙනව ඕනෙ මිනිහෙකුට පියෙක් වෙන්න පුලුවන් ඒත් තාත්තා කෙනක් වෙන්න පුලුවන් කීප දෙනෙකුට විතරයි….ඔයා වචනයේ පරිසමාප්ත අර්ථයෙන්ම තාත්තා කෙනෙක්….


සුබ උපන්දිනයක් තාත්තා!!!! අපි ඔයාට ගොඩක් ආදරෙයි.

_________________________________________________________________________________

ලිව්වේ සහ පරිවර්තනය කලේ: හිරුණි

 

ටැග: , ,