RSS

Category Archives: Fighting for survival

181. ට්‍රෑන්ස්ෆෝර්මර්ස් / Transformerers In Real Life / Citroën 2CV


Photomontagemotoav

Mad Max

හොලිවුඩ් සිනමාවට ලැබුන ඕස්ට්‍රේලියානු දායාදය වන මෙල් ගිබ්සන් ප්‍රධාන චරිතය රඟපෑ Mad Max නම් ඕස්ට්‍රේලියානු චිත්‍රපටය ඔබ බලලා තියෙනවද? විශේෂයෙන්ම Mad Max 2? එතකොට, අසූව දශකයෙ විතර පෙන්නපු ලෝක ප්‍රකට අමෙරිකානු ටෙලි කතා මාලාවක් වන MacGyver බලලා තියෙනවද? මැක්ගයිවර් කියන වචනය අදත් ව්‍යවහාර වෙන්නේ.

MacGyver ඉතාම සීමිත සම්පත් යොදාගෙන, තමන්ට අවශ්‍ය නිර්මාණය ඕනෑම තත්වයක් යටතේ කරන්න හැකි උපාය ශීලී, තීක්ෂණ බුද්ධියක් ඇති, නිර්මාණශීලී, බහුකාර්ය පුද්ගලයෙක් ගැන විස්තර කරන්නයි. මම මේ ඔබට කියන්න යන කතාව ඇහුව ගමන්ම මගෙ හිතට ආවේ මෑඩ් මැක්ස් සහ මැක්ගයිවර් සුසංයෝගය.


1993 වසරේ මේ සිද්දිය වෙද්දී හතලිස් තුන් හැවිරිදිව සිටි ප්‍රංශ ජාතික විදුලි කාර්මිකයෙකු වූ Emile Leray (එමිල් ලරේ) ගැන මේ කතාව කියවද්දි මට මුලින්ම මේ කතාව විශ්වාස කරන්න අමාරු වුනා. මොකද, ඕනෙ තරම් අමූලික බොරු ප්‍රවෘත්ති අන්තර්ජාලයෙ වගේම, මුද්‍රිත මාධ්‍යයෙත් කියවන්න දකින්න හැකි නිසා.

Road map

එමිල් අප්‍රිකානු මහාද්වීපයට පෙම්බැඳි ප්‍රංශ ජාතිකයෙක්. 1993 වසරෙදි, එමිල් ඊසාන දිග අප්‍රිකාවේ මොරොක්කෝවේ Tan Tan නගරයෙන් පිටත්වී, මොරොක්කෝ සහරා කතර හරහා Zagora නගරය බලා ඔහුගේ Citroën 2CV වර්ගයේ මෝටර් රථයෙන් තනිවම ගමන් කරද්දි අනතුරකට ලක්වෙනවා.

සාමාන්‍ය පුද්ගලයෙක් නම් අන්ත අසරණවෙන මේ මොහොතේ, පරාජය බාර ගෙන පසුබසින්න සූදානම් වෙන්නේ එමිල් නොවෙයි. දින දහයකට සෑහෙන කෑම බීමත්, මෙවැනි අනතුරුදායක ගමනකට අත්‍යාවශ්‍ය වන ආවුද පෙට්ටියට සහ අමතර රෝදවලට අමතරව, ඔහු ඇණ, මුරිච්චි, යකඩ කපන කියතක් වැනි මූලික ආවුද කීපයක් Citroën රියේ දමාගෙන යි ගියේ.

800px-Citroen_2CV_-_Flickr_-_mick_-_Lumix

මුල්ම පසු බෑම ඇතිවෙන්නෙ එමිල් Tan Tan පසු කර තරමක් දුර ගමන් කරද්දි ඒ දිනවල මොරෝක්කෝව සහ බටහිර සහරාව අතර පැවති ගැ‍ටුමේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස Tilemsem ප්‍රදේශයට ඔබ්බෙන් ඇතිවූ අලුත් තත්වයක් නිසා ඔහුව නවතා ආපසු යවන හමුදා මුරපොලේදියි. එහිදී තරමක උණුසුම් කතාබහක් ඇතිවෙන්නේ, ආපසු හැරී යාමට ලැබෙන අණට අමතරව, එමිල්ට මුරපොලේ සිට තවත් නාඳුනන මගියකුද ‍රැගෙන යන යන ලෙස භටයන් බලපෑම් කිරීම නිසයි. සැබවින්ම ආපසු TanTan වෙත යාමේ අදහසක් එමිල්ට තිබුනේ නෑ. අමතර මගියකු ‍රැගෙන ගියහොත්, තමාගේ රක්ෂණ ගිවිසුමේ කොන්දේසියක් උල්ලංඝණය වන බව කියන එමිල් ඒ ඉල්ලීම තරයේ ප්‍රතික්ෂේප කරනවා. අප්‍රිකානු රටවල, මෙවැනි හදිසි අවස්ථාවක මගියෙකු රියේ නංවාගෙන යාමට කෙරෙන ඉල්ලීමක් ප්‍රතික්ෂේප කිරීම නොකල යුතු දෙයක් හැටියට සැලකෙන බව එමිල් හොඳින් දැනසිටියත්, තමා එවැනි සිරිතක් පිළිබඳ අවබෝධයක් නොමැති ‘විදේශික සංචාරකයකු’ බව ඔහු ඔවුනට දැනෙන්නට ඉඩ හරිනවා. මෙයින් සෙබලු තවත් උරණ වෙනවා. මිලිටරි බලයට අමතරව, සිවිල් බලතලද සතු ‘gendarmarie’ යනුවෙන් ප්‍රංශ බසින් හැඳින්වෙන මේ අවි දරන සෙබලුන් සමග තර්ක කිරීම භයානක බව තේරුම් ගත් එමිල්, ආපසු හැරී කිලෝ මීටර් කිහිපයක් ගමන් කර, මුරපොල මග හැර තමාගේ මුල් ගමනාන්තය යාම පිනිස සහරාව මැදින් වැ‍ටුනු වෙනත් අතුරු පාරකට හැරෙනවා.

Photomontagecarte

“4X4 ධාවනය නොමැති වුනත් , මේ ප්‍රදේශයේ ඉතාම සුලභ Citroën 2CV මාදිලියේ මෝටර් රථය මා ‍තෝරාගත්තේ එහි ඇති ඔරොත්තු දීමේ ගුණය නිසාමයි. 2CV රථය අප්‍රිකාවේ අනවර්ත නාම ගනනාවක් භාවිතා වෙනවා. යකඩ ඔ‍ටුවා (Steel Camel) ඉන් එකක්. එසේ කියන්නෙ ඕනෑම තැනක ගමන් කිරීමට ඊට හැකි ඔරොත්තු දීමේ හැකියාව නිසයි. නමුත් මේ යකඩ ඔ‍ටුවන් ඉතාම මෘදුව හසුරුවන්න ඕනෙ. එතකොටයි ඔවුන්ගෙනුත් ඒවගෙම විශ්වාසනීය සේවයක් ලැබෙන්නෙ. නමුත් එදා මට බැරි වුනෙත් ඒක. මුර පොලේදි ඇතිවුන ආවේගයත් නිසාමදෝ මම ඉතාම රළු ලෙස තමයි රිය පැදවුනේ,” එමිල් පසුව කියනවා.

සහරා කතර හරහා දිවෙන වල ගොඩැලි ගහන අති දුෂ්කර ම‍ඟේදී මඳකට පාලනයෙන් තොරව යන රිය විශාල ගල් ගෙඩියක වැදී නතර වෙනවා. වහා වාහනයෙන් එලියට බැස සිදුවූ හානිය පරීක්ෂා කරන එමිල් දකින්නේ මේ අනතුරින් රියේ අවලම්බන (suspension) පද්ධතියේ swing arm එකකුත් රෝද ඇක්සලයකුත් යලි ධාවනය කල නොහැකි ආකාරයට හානි වී ඇති බවයි.

එමිල් තමා අතරමං වී ඇත්තේ, කිට්‍ටුම මිනිස් වාසයෙන් අවම වශයෙන්, කිලෝමීටර් 32 ක් පමණ ඈතින් බව අනුමාන කරනවා.

එමිල් පසුව Sunday Times පුවත්පතට කල ප්‍රකාශ කලේ, “මම මින් පෙර අප්‍රිකානු මහාද්වීපයේ දහ වතාවකට වැඩිය රවුම් ගසා පළපුරුද්දක් තිබුන නිසා ප්‍රදේශය හොඳින් දැන සිටියා. ඒ නිසාම මට ඒ හැටි චකිතයක් දැනුනේ නෑ,” යනුවෙනුයි.

‘ඉතින් අවශ්‍ය තරම් කෑම සහ ජලය තිබුනනම් පයින් ඇවිදගෙන යන්න තිබුනනෙ.’ මේ මගෙ හිතට නැගුන පළවෙනි ප්‍රශ්ණෙ.මේ ප්‍රශ්ණෙම තවත් කිහිප දෙනෙකුට ඇතිවෙලා තිබුන බව මම මේ ගැන අන්තර්ජාලයේ සොයා බලද්දී දු‍ටුවා.

“ඒක පයින් යන්න දුර වැඩියි.” ඒ එමිල් මුල් ලිපියෙම කවුරුත් ඒ ගැන ප්‍රශ්ණ කරන්නත් කලින් කියපු දේ. සමහර විට ශුෂ්ක කාන්තාරයක, වතුර සහ කෑමත් ‍රැගෙන සුදුසු ඇඳුම් සහ පාවහන් නොමැතිව තරණය කිරීම බොහෝ විටගෙදර සුවපහසුවට ඉඳගෙන ලැප්ටොප් තිරයකින් මෙය කියවන අපි සිතින් මවාගන්නා චිත්‍රයට වඩා වෙනස් දෙයක් වෙන්න පුලුවන්.

තමාට ඉතිරි වී ඇති සීමිත විකල්ප කිරා මැන බැලූ එමිල් ‍තෝරා ගන්නා විසඳුම කාන්තාරෙ පයින් තරණය කිරීමටත් වඩා පිස්සු අදහසක් හැටියටයි බැලූ බැල්මට පේන්නෙ. වහිනකොට, ගොරවනකොට ගොඩබිම යන වාහන වයිපර් දාගෙන හෙමින් ගියාට, ජෙට් ගුවන් යානා වලාකුලට උඩින් පියාඹනවා වගේ, විවිධ පුද්ගලයෝ ප්‍රශ්ණ වලට මුහුණ දෙන්නෙ විවිධ ආකාරයට. හැම විටම වෙනස් ආකාරයට සිතන එමිල් අනතුරට පත්වූ Citroën 2CV රථයේ කොටස් යොදාගෙන කාන්තාරෙන් එලියට පදවාගෙන හැකි මෝටර් සයිකලයක් නිර්මාණය කර ගැනීමට අදහස් කරනවා. ඒ එක්කම ඔහු තමාට මුහුණ දීමට සිදුවන තාක්ෂණික අභියෝග වැල මනසින් පෙලගස්වා විසඳුම් සොයා බලනවා.

සාමාන්‍ය තත්වයක් යටතේ නම් මේ විශ්වකර්ම ක්‍රියාව කිරීමට තාක්ෂණික ඥානය, හැකියාව සියළු පෑස්සුම්- කැපුම් උපකරණ වලින් සමන්විත අංග සම්පූර්ණ වාහන අලුත් වැඩියා කිරීමේ වැඩපලකුත්, තවත් කිහිප දෙනෙකුගෙ ශ්‍රමයත් අවශ්‍ය කලත්, එමිල් මේ ගිණිගෙන දැවෙන සුප්‍රසිද්ධ සහරා කතර මැද, තනිවම මේ කාර්යයට අත ගහනවා. ඔහුගේ චිත්ත ධෛර්යය, නොපසුබට උත්සාහය සහ ආත්ම විශ්වාසය ඉතාම පුදුම සහගතයි.

“මම කෙලින්ම දිවි ‍රැකගෙන ගැලවී යාමේ මෙහෙයුමට සැරසුනා. (I entered the survival mode). කෑම සහ වතුර හැකි උපරිම කාලයකට සෑහෙන සේ පාවිච්චිය වහාම අවම කරගත්තා.” එමිල් පසුව කිව්වා.

පසුදා උදෑසනම ඔහු Citroën 2CV මෝටර් රියේ බොඩිය චැසියෙන් වෙනම ගලවා ගෙන කාන්තාර සැඩ හිරු ‍රැසින් හා වැලි කුණා‍ටුවලින් බේරී සිටීමට ආවරණයක් සේ මෙන්ම, ඇට මිදුලු ගල් වන ක‍ටුක ශීත කාන්තාර රාත්‍රියට ආවරණය වී නිදා ගැනීමට කූඩාරමක් හැටියටත් යොදා ගන්නවා. මේ රථයට එහි විසුළු පෙනුම නිසාම දී තිබුනු තවත් අනවර්ථ නාමයක් නම් ‘රෝද සවිකල කුඩය’ (Umbrella on wheels) යන්නයි.

නවීන මෝටර් රථවලනම් මේ ආකාරයට ලොරියක, බස් රියක හෝ වෑන් රියක මෙන් වෙන් කල හැකි චැසියක් සහ බොඩියක් එන්නේ නෑ. ඒවා එකිනෙකට ඒකාබද්ධ කර (unity construction) එන්නේ. නමුත් Volkswagen Beetle (VW) සහ තවත් එවැනි මාදිලි කීපයක පමණක්, ඒ ආකාරයට චැසියෙන් වෙන් කල හැකි බොඩියක් එනවා. එමිල්ගේ Citroën 2CV රථයක් එවැනි එකක්.

මේ ගැන මමත් මුලින්ම සැක කලත් මෙය කල හැකි බව පෙන්වන “Mythbusters 10 – Comment transformer une Citroën 2CV en moto” නම් YouTube වීඩියෝවක් මම නැරඹුවා . ඔවුන් පෙන්වාදුන් ආකාරයට Citroën 2CV රථයේ බොඩිය බෝල්ට් ඇණ කිහිපයකින් පමණයි චැසියට සවි වී තියෙන්නේ. නමුත් වරදවා වටහා ගන්න එපා, ඒ ඉතාම ශක්තිමත් ආකාරයට. මේ රියේ දොරවල් බොනට්‍ටුව සහ බොඩිය ඉතාම පහසුවෙන් ගලවා ඉවත් කල හැකි බව ඒ වීඩියෝව සාක්ෂි සපයනවා.

දෙවෙනි ලෝක යුද්ධයට පෙර සැලසුම් කර, නට්සීන්ට හසු නොවන සේ යුද සමයේදී සඟවා තැබූ Citroën 2CV ව්‍යාපෘතිය, ප්‍රංශයේ TPV යන කාණ්ඩයට අයත් රථයක්. කවුරුත් SUV – Sports Utility Vehicle යන වාහන කාණ්ඩය නම් අද හඳුනනවා. TPV යනුවෙන කෙටිකර ඇත්තේ ප්‍රංශ බසින් Toute Petite Voiture – ඉංග්‍රීසි බසින් Very Small Car හෝ අද හැඳින්වෙන ආකාරයට very compact car / (economy car) යන්නයි.

මෙයත් ජර්මනියේ Volkswagen මෙන්ම පොදු ජනතාව වෙනුවෙන්ම නිමැවූ වාහනයක්. ඇතැම් විට VW ටත් වඩා දුර වඩා දුර ගිය සංකල්පයක්. ඉදිරි රෝද වලින් පැදවෙන, ඉදිරිපස සවිකල එන්ජිම සහිතව නිමැවූ මේ රිය ඉලක්ක කලේ සාමාන්‍ය ගොවි ජනතාවටයි. එය ඉතාම සැහැල්ලුව මෙන්ම, අඩුම පිරිවැයකින් නිශ්පාදනය වුනේ අඩුම මිලකට විකිණිය හැකි ආකාරටයි. මුලින්ම, පෙට්‍රල් ලීටරයකින් වැඩිම දුරක් ගමක් කල හැකි, සුලඟින් සිසිල්වන 375CC-9HP සිලින්ඩර දෙකේ. තිරස් එන්ජිමක් සහිතව නිපැයූ මෙම රිය, පසුව ක්‍රමයෙන් 600CC 29HP එන්ජින් දක්වා ධාරිතාවය වැඩි කරනවා.

පොලොවේ සිට වැඩි පරතරයක් සහ මෘදු අවලම්බන පද්ධතියක් සහිතව නිමැයූ මෙම වාහනයට, ගොවි පොලවල රළු බිමේ, කිලෝ පනහක පමණ ගොවි නිශ්පාදන පටවාගෙන පැකිමී 48 ක උපරිම වේගයකින් පහසුවෙන් යා හැකි වුනා. බිත්තර පටවාගෙන ඒවා නොබි‍ඳෙන සේ පෙරලූ පසක් සහිත ගොවි බිමක් හරහා යාමට හැකි ආකාරයටයි මෘදු අවලම්බන පද්ධතිය සැලසුම් කර තිබුනේ. මේ වාහනේ ත්වරනය (acceleration) පිළිබඳව නම් පුරසාරම් දොඩන්න තරම් ආටෝප වාර්තා නැති වුනත්, ( 2CV අයිතිකරුවන්ම විහිළුවට කියන කතාවක් තමයි මේක පැයට හැතැප්ම 0 ඉඳං 60 යන්න දවසක් වගේ ගන්නව කියන එක. 😀 / “from 0–60 in one day”.) මේ පැරණි වාහනයට තිබුනේ සමකාලීන වාහන වලට වඩා ඉදිරියෙන් තිබූ, රියේ පෙනුමට නොගැලපෙන විශ්මිත තාක්ෂණයක්.

මුල්ම වාහනයේ ඇතුලත ඉඩකඩ ගැන කතා කලොත් උස රියැදුරෙකු හිස්වැස්මක් පැලඳ වාහනය පදවන්නේ නම් බෙල්ල නොනවා රිය පැදවීමට කැන්වස් වහලය විවෘත කිරීමට සිදුවුනා.

දැන් නැවතත් සහරාව මැද අතරමංවී සිටින එමිල් වෙත ආවොත්, මෝටර් සයිකලයක් සාදා ගැනීමට නම්, බොඩිය ගලවා දමා වෙන් කරගන්නා Citroën 2CV චැසිය කපා කොට කර ගෙන එයට ඇක්සල් සහ රෝද දෙකක් සවිකර ගත යුතු වෙනවා. ඒ එක්කම එන්ජිම සහ ගියර් පෙට්ටිය එහි මැද කොටසට ඇමිණිය යුතු වෙනවා. එමිල් යකඩ කපන කියතෙන් චැසියේ කොටස් කපා දමා කපා කොට කිරීමට පටන් ගන්නවා.

මුලින් කීවාක් මෙන් කාන්තාරයක අතරමං වී සිටිනා අයෙකුට විදුලි විදුම් උපකරණ, වෙල්ඩිං ලාම්පු, වැනි දේ නොමැතිව මූලික ආවුද කිහිපයකින් මෝටර් සයිකලයක් නිර්මාණය කිරීම නම් ප්‍රාතිහාර්යයක්. එමිල් ලෝහ කොටස් සම්බන්ධ කරන්නේ ඇණ මුරිච්චි වලින්. ඔහු ඇණ රිංගවීමට හැකි තාක් දුරට චැසියේ විද තිබූ තිබුණු සිදුරු භාවිතා කලත් සැමවිටම එසේ කල නොහැකිව සිදුරු විදගැනීමට සිදු වෙනවා. එවිට ඔහු ගනකම් තහඩු කොටස් අංශක අනූවකින් නැවීමෙන් ලෝහය දුර්වල කොට යකඩ කපන කියතෙන් හා රවුම් පීරෙන් පීරිගා ගනකම අඩු කරගෙන ඉන්පසු පොංචියෙන් හා මිටිය ආධාරයෙන් සිදුරු සාදාගෙන තහඩුව ආපසු දිගහරිනවා.

 

Photomontage2b

Photo Daniel Denis –  2CV Magazine

 

එන්ජිමත් රෝදත් එක කෙලින් සවිකර ගැනීම සඳහා රෝද හතරම මුලුමනින් ඉවත්කර රෝද දෙකක් චැසියේ ඇතුල් පැත්තෙන් නුහුරට සවිකර ගැනීමට සිදුවෙනවා.3
එන්ජිමෙන් ලැබෙන බලය අවර කඳේ ඇති කරකැවෙන ලෝහමය බ්‍රේක් ඩ්‍රම් කොටස හරහා කෙලින්ම රෝදය මත ක්‍රියා කරන නිසා සරළම භෞතික විද්‍යා නියමයන්ට අනුව රථය ඉදිරියට ධාවනය කල හැක්කේ රිවර්ස් ගියරයේ පමණයි. ගියර් පෙට්ටිය ගලවා මෙය වෙනස් කිරීමට හැකි වුවත්, වැලි සහිත සහරාවේ එවැනි දෙයකට අතගැසීම අනවශ්‍ය කරදර ‍රැසකට අත්වැනීමක් බව වටහා ගන්නා ඔහු, එය එලෙසම තියෙන්නට හරිනවා.

Inboard brakes

ඔබ මෝටර් රථ තාක්ෂනය ගැන උනන්දු නම්, පමණක් මේ මේ සටහන ඔබටයි. ඉදිරිපස එන්ජිම (front mounted engine) සහ ඉදිරි රෝද එලවුම (front wheel drive) සහිත රියේ ඉදිරිපස තිබුනේ inboard brakes. නැතිනම් රෝදයට සවි නොකර චැසියට සවිකල තිරිංග. ඩිෆරන්ෂලයට යාබදවම තිබුනු බ්‍රේක් ඩ්‍රම් වල සිට රෝදයට බලය සැපයුනේ ඩ්‍රයිව් ෂාෆ්ට් එකක් හරහා. තවත් පැහැදිළි කරහොත් ඩිෆරෙන්ෂලයත් රෝදයත් අතරමගයි තිරිංග තිබුනේ. අපි දන්න වාහනවල වගේ රෝදෙ නෙවෙයි.

එන්ජිමේ සම්පූර්ණ බලයම ඩිෆරෙන්ෂලය හරහා වම් පස ඇක්සලයට ලබා ගැනීම සඳහා එමිල් දකුණු පස ඇක්සලය නොකැරකෙන සේ සිරකරනවා.

Photomontage2cPhoto Daniel Denis – 2CV Magazine

මෝටර් සයිකල් අසුන සාදාගන්නේ වාහනයේ පසුපස බම්පරය කපා එයට ඩෑෂ්බෝඩ් එකෙන් ගලවාගත් අපොල්ස්ට්‍රි කොටස ඔතා එය තැඹිලි පැහැ ඇලෙන ටේප් යොදා අලවා ගැනීමෙන්.

හැන්ඩලය නිමවන්නේ රථයේ ජැක් ලීවරයෙන්. මෙයට ක්ලච් ලීවරයත් වාහනය පනගැන්වෙන ස්විචයත් සවි කරනවා. මේ 2CV විශ්මිත රථයේ බහුකාර්ය නිමැවුම ගැන කදිම අදහසක් මේ ජැක් ලීවරයෙන්ම ලබාගත හැකියි. මේ ජැක් ලීවරයෙන්ම එහි නියමිත රාජකාරියට (jack lever) අමතරව, එන්ජිම ඉදිරිපසින් ඇති සිදුරින් ඇතුල්කොට බැටරිය බැස ඇති විටක එන්ජිම පණ ගැන්වීමටත් (crank handle), රෝද ගැලවීමටත් (wheel brace) හැකියි.

Photomontage2dPhoto Daniel Denis – 2CV Magazine

මෝටර් රියේ අංක තහඩුව ගලවා මෝටර් සයිකලයට සවිකර ගන්නේ නීතිමය අවශය අරමුණකින් වුනත්, එයින් අරමුණ ඉ‍ටු නොවුන බව එමිල් පසුව වටහා ගන්නවා.

මෝටර් සයිකලයේ බර නිසාම පෙට්‍රල් කටේ සිට ටැංකියට දිවෙන බටය කපා පැති ආධාරකයක් (side stand) සාදා ගැනීමට සිදුවෙනවා

අත් කොට කමිසයක් ඇඳ සිටි ඔහු සැඩ හිරු ‍රැසින් බේරීමට මේස් කුට්ටමේ අඩිය කපා දමා අත්වලට ඇඳ ගන්නවා.

Photmontagesoupe

සහරාවේ ගිණියමට වේලී කරකුට්ටම් වූ පාන් ගෙඩි අඬුවෙන් කඩාගෙන වතුර දමා කාන්තාර සුප් එකක් සාදාගත්ත දවස් තියෙනවා

මේ දැවැන්ත සාර්ථකව නිම කරගැනීමටහැකි වේදෝයි යන අවිනිශ්චිතතාව එමිල්ට වද නොදෙනවා නොවේ. කොයි මොහොතේ හෝ යමක් වැරදී ගොස් සියළු උත්සාහයන් අසාර්ථකවී, වැඩපිළිවෙල අතහැර දැමීමට සිදුවිය හැකි බව ඔහු නිතර මෙනෙහි කරනවා.

Photomontagemotocp

අවසානයේ සියලු බාධා ජයගෙන, ඔහු සිහිනය සැබෑ කරගන්නවා. මෙය ඉතාමත්ම කාලය සහ ශ්‍රමය වැය වෙන ක්‍රියාවක් නිසාම, දින කිහිපයක් තුල නිම කර ගත හැකි වේයයි එමිල් මුලින් සිතූ මේ කාර්යය සඳහා ගතවන කාලය දින දොළහක්. ඉතිරි වී තිබූ වතුර ප්‍රමාණය ලීටර බාගයයි.

අවසාන දිනය ඔහු ගත කරන්නේ වාහනය පැද පරීක්ෂා කර බැලීමටත්, කඳවුරු බැඳතිබූ ස්ථානය පිරිසිදු කිරීමටත්ය.

Photmontagesite

ඔහු තමා සතුව තිබූ කුඩා කැමරාවේ ෂටරයට දිග නූලක් සම්බන්ධ කර වරින් වර තමාගේ ඡායාරූප ගැනීමටද අමතක කරන්නේ නෑ.

ඔහු තොං එකක් ඇඳගෙන ඉන්නෙ ඇයි කියා නම් මම දන්නේ නෑ. 😀

පාවිච්චි නොකල සියලු උපකරණ සහ වාහන කොටස් මෝටර් රියෙන් ගැලවූ බොඩිය තුල තැන්පත් කරන එමිල්, පසුදා සවස් වරුවේ තමා නිම කරන ලද Desert Camel යන අනවර්තනාමය යෙදූ Citroën 2CV මෝටර් රථ/ සයිකලයේ නැගී මිනිස් වාසයක් සොයා ගමන් අරඹනවා.

ඔහු එන්ජිමත්, ඉන්ධන ටැංකියත්, බැටරියත් සියල්ලන්ටම ඉඩ සලසා, තට්‍ටුවේ ඉතිරිකරගෙන තිබූ බඩු පටවාගෙන යාහැකි කොටසේ ඉතිරිව තිබූ කෑම ස්වල්පය, වතුර ලීටර් බාගය, නිදිබෑගය, ආවුද පෙට්ටිය, සිතියම්, මාලිමාව, කුඩා රබර් මෙට්ටයක් හා තුවායක් එකට සම්බන්ධකර සාදාගෙන තිබූ කූඩාරම යන සියල්ලම පටවාගන්නවා.

article-2168061-13E6FD3B000005DC-911_634x418

මෝටර් රථයේ පසු පස බම්පරය කොට කර සාදාගත් ආසනයෙන් නිතර බිමට ඇද වැටෙමින් කල ගමන සුව පහසු එකක් නොවේ.

Road mapSource: Google Maps

මම ගූග්ල් මැප්ස් වලින් ලබාගත් චන්ද්‍රිකා සිතියමට අනුව Tan Tan සිට ගමනාන්තය වූ Zagora වලට ඇතිදුර කිලෝමීටර් 674යි. Google Navigation ගණනය කිරීමට අනුව මෝටර් රථයකින් පැය 8 වි 37කින් තරණය කල හැකි දුරක්. එනම් පැයට කිලෝමීටර අසූවක පමණ වේගයකින් එක දිගටම ගමන් කලහොත් තමයි ඒ. නමුත් මේ කාන්තාරයක් හරහා වැටී ඇති රළු මගක් වගේම, මේ 1993 වසර බවත් අප අමතක කරන්න හොඳ නෑ.

Citroën 2CV රථ වල වේගය ගැන මම කලින් සඳහන් කලානේ. එමිල් පැදවූවේ වඩා අලුත් මාදිලියක් නිසා එහි වේගය ගැන මට අවබෝධයක් නැතිවුනත්, එය කිසිසේත්ම මෙවැනි මගක පැකිමී 80ක් නම් විය නොහැකියි. ඒ හැරත්, එමිල්ට දැන් මේ මුලු දුරම තරණය කිරීමට නොතිබුනත්, මම කලින් සඳහන් කරපු ආකාරයටම එමිල්ගෙ මෝටර් සයිකලයේ නිර්මාණයට අනුව ඉදිරියට ධාවනය කල හැකි වූයේ පැකිමී 20ක උපරිම වේගයෙන් රිවර්ස් ගියරයේ පමණයි. ඔහු වාහනයේ සුළු සුළු අලුත් වැඩියාවන්ට සහ වැඩි දියුණු කිරීම් සඳහා කිහිප වතාවක් නතර වෙනවා. රෑ බෝවූ පසු ඔහු මාර්ගය පසෙක රිය නවතා නින්දට වැටෙනවා.

ගමන් විඩාවෙන් සහ දින දොළහක දුෂ්කර ක්‍රියාවෙන් හෙම්බත්වී සිටින එමිල්ට, තමන් අසල නතරකල 4X4 මුර සංචාරක රථයේ හඬ හෝ ඉන් බැස ආ සෙබලුන් තිදෙනාගේ අඩි ශබ්දය හෝ ඇසෙන්නේ නෑ. ඔහුව සොලවා අවදිකරන එක් භටයෙක් තමන්ට Tilemsem වලදී මුණ ගැසුණු හිස උදුම්මවාගත් “සංචාරක සුද්දා” හඳුනා ගන්නවා.

සෙබලුන් ආපසු හැරී යාමට කල පැහැදිළි නියෝගයද නොතකා, තමන් මුරපොලේ සිට පටවා එවීමට තැත්කල මගියාද ‍රැගෙන යාමට ප්‍රතික්ෂේප කල, ‘හිස් උදුම්මාගත් පර සුද්දා’ තමන් ‍රැවටීමට ආපසු යන බව පෙන්නා, හොර පාරකින් නැවත තහනම් අඩවියට ඇතුල්වී ඇති බව දු‍ටු භටයා කුපිත වෙනවා.

තමන් අනතුරකට මුහුණ පෑ බවත්, මෝටර් රථයේ කොටස් වලින් මේ මෝටර් සයිකලයක් සේ පෙනෙන මර උගුල සාදාගත් බවත් පිළිගැනීමට සෙබලුන් මැලි වෙනවා. මේ අමුතුම වාහනය ගැන ඇතිවූ ස්වභාවික කුතුහලය නිසාමදෝ, සෙබලුන්ට හානි වූ මෝටර් රථයේ ඉතිරි කොටස් දැක ගැනීමට අවශ්‍ය වෙනවා.

එමිල්ව 4X4 මුර සංචාරක රථයට නංවා ගන්නා සෙබලු, එමිල්ගේ මෝටර් සයිකලයේ මුරට එක සෙබලකු රඳවා, අනතුර සිදුවූ ස්ථානය වෙත යාමට පිටත් වෙනවා. පැයක් තිස්සේ සෙවුවත්, රාත්‍රියේදී එම ස්ථානය සොයා ගැනීමට ඔවුන් අසමත් වෙනවා.

ආපසු පැමිණෙන පිරිස එමිල්ට උදේ වන තෙක් මෝටර් සයිකලය අසලම නිදා ගැනීමට අවසර දෙනවා. මීටර සියයක් පමණ ඔබ්බෙන් නතර කර තිබූ 4X4 මුර සංචාරක රථයේ සිටිනා සෙබලුන් ඔහු දෙස ඇස ගසාගෙන සිටිනවා.

පසුදා වාහනය සොයා දෙවන වරටත් කරන මෙහෙයුමේදී Citroën 2CV රියේ කොටස් එමිල් හැර ගිය ආකාරයටම සොයා ගැනීමට හැකි වීම නිසා සෙබලුන් බොහෝ සතුටට පත් වන බව පැහැදිළිවම පේනවා. මේ සඳහා සෙබලුන් මේ හැටි උනන්දු වීමට හේතුව, එක් සෙබලකුගේ සොහොයුරෙකුට නොමිලේ 2CV අමතර කොටස් ලබා දීමට බව එමිල්ට පසුව දැන ගැනීමට ලැබෙනවා.

උදෑසන නැවතත් මෝටර් සයිකලයට නැගී මුර සංචාරක රථයට ඉදිරියෙන් Tan Tan බලා පිටත් වන ලෙස එමිල්ට අණ ලැබෙනවා. සෙමින් පසු පසින් ගමන් කල මුර සංචාරක රියට ටික වේලාවකින් එමිල් නොපෙනී යන නිසා ඔවුන් රේඩියෝ පණිවිඩයක් මගින් වෙනත් මුරසංචාරක රියක් අමතා අමුතුම සුකුරුත්තම් වාහනයේ නැගී එන සංචාරකයාව භාරගන්නා ලෙස පවසනවා

1993, අප්‍රේල් හයවන දින Tan Tan වලට ලඟාවන එමිල් එහිදී, කවදත් පොදු ජනතාවගේ හිත සුව පිණිස නොවන තුන්වන ලෝකයේ නිලධාරීවාදයෙන් බැට කනවා.

Photomontagephotgend

එමිල් විසින් පදවාගෙන ආ මේ අරුම පුදුම වාහනයේ අංක තහඩුව, චැසි හා එන්ජින් අංක, වාහනයේ ලියාපදිංචි කිරීමේ ලිපි ලේඛණයේ සඳහන් විස්තර හා නොගැලපෙන නිසා නීති විරෝධී වාහනයක් රටට ආනනයනය කිරීමේ චෝදනාව යටතේ වාහනය අත් අඩංගුවට ගැනෙනවා. එමෙන්ම වාහනය මහමග පැදවීමට ඉඩ දිය නොහැකි භයානක එකක් වීම නිසා එමිලුත් චෝදනාවට ලක්වෙනවා.

සෙබලුන්ගේ නිළ වාර්තාව සලකා බැලූ ආණ්ඩුකාරවරයා විසින්, නීති විරෝධී රථයක් ආනයනය කිරීම සම්බන්ධයෙන් වැඩි දුර කටයුතු රේගුවට භාරදෙනවා.

මුලින්ම හුදෙක් රාජකාරිමය ස්වභාවයේ ආකෘති පත් කීපයක් පිරවීමට ඇති බව පමණක් පැවසූ රේගු නිලධාරීන්ගේ වචනය විශ්වාස කරගෙන සිටි එමිල්ට , පසුදා උදෑසන නීතිවිරෝධී රථයක් රට තුලට ‍රැගෙන ඒම සම්බන්ධයෙන් රේගුව විසින් චෝදනා කර රඳවාගෙන ඇති රථය නිදහස් කිරීමට නම් ඩිරාම් 4500ක දඩ මුදලක් පනවනවා.

එමිල් ඒ විශාල දඩ මුදලින් වික්ෂිප්ත වුවත්, මේ දඩ මුදල අනිවාර්යයෙන් ගෙවියයුතු බව රේගුව පවසනවා
දඩ මුදල ගෙවූ පසුත්, වාහනය නිදහස් කලද, එම ‘මාර්ගයේ ධාවනය කිරීමට ආරක්ෂිත නොවන භයානක වාහනය’ පැදවීමේ තහනම ඉවත් නොවෙන නිසා එමිල් ප්‍රවාහන අර්බුදයකට මුහුණ පානවා.

pv

පසුදා රටින් පිටවීමේ ආකෘති පත්‍ර පිරවීමෙන් පසු එමිල්ට ප්‍රංශය බලා ආපසු යාමට අවසර ලැබෙනවා. මේ අපූරු මෝටර් සයිකලය ගෙනයාම සඳහා ආපසු මෙහි ඒමට අදහස් කරන එමිල්, එය ප්‍රවේශමෙන් තබා යා හැකි තැනක් සම්බන්ධයෙන් ගැටළුවකට අර්බුදයකට මුහුණ පානවා. රජයට අයත් වාහන ‍රැඳවුම්පොලේම (impound) එය තියෙන්නට හැරියොත් ඒ සඳහා අති විශාල ගාස්තුවක් ගෙවීමට සිදුවන බවත්, කොටස් අතුරුදහන් වීමේ අවදානම ඇති බවත් එමිල්ට වැටහෙනවා.

මෙහිදී සගයින්ට වඩා සංවේදී බවක් පෙන්වූ එක් රේගු නිළධාරියෙක් එමිල් නැවත් මොරොක්කෝවට පැමිණෙන තෙක් මෝටර් සයිකලය තබා ගැනීමට එකඟ වෙනවා.

මසකට පසුව අලුත් 2CV රියකින්ම ප්‍රංශයේ Rennes සිට Tan Tan දක්වා කිමී 3500 ක දුරක් පැමිණෙන එමිල් මෝටර් සයිකලය කොටස් තුනකට ගලවා පටවා ගෙන යනවා.

මේ වික්‍රමය ගැන වැඩි 1990 දශකයේදී ප්‍රංශ රූපවාහිනියේ ප්‍රචාරය වූ කෙටි සඳහනක් හැර වැඩි ප්‍රසිද්ධියක් නොලැබෙන්නේ එමිල් ඒ ගැන ප්‍රසිද්ධ කිරීමට එතරම් උනන්දු නොවීම නිසා විය හැකියි. නමුත් මෑතකදී මෝටර් රථ වෙබ් අඩවියක මේ ගැන පළවූ පසු මෙය අන්තර්ජාලයේ පැතිර ගියේ වේගයෙන්.

එමිල් ඉන් පසුවත්, නැවත නැවතත් අප්‍රිකාවේ සංචාරය කරනවා.

article-2168061-13E6FE45000005DC-438_634x417

දැනට හැටහය හැවිරිදි වියේ පසුවන එමිල් ප්‍රංශයේ ජීවත් වෙනවා. මැක්ගයිවර්, හා මෑඩ් මැක්ස්ට අමතරව ඇතැමෙකු විසින් ඔහුව Tony Stark විසින් නිරූපිත ඉංජිනේරුමය කුසලතාවයකින් හෙබි Iron Man සිනමා චරිතයටත් සමාන කරනු ලබනවා.

Man builds working motorcycle out of car parts after getting stranded in the desert in Morocco, North Africa - 18 Jun 2012

ප්‍රංශ බසින් පලවන Chameaudacier බ්ලොග් අඩවියේ Moto නමින් පළවුනු මේ කතාව ප්‍රංශ භාෂාවෙන් කැඩුනු ඉංග්‍රීසියට පරිවර්තනය කරගන්න උදව් කලේ Google Translator. පින්තූර වල තිබුන ප්‍රංශ Google Goggles Android App වලින් කැඩුනු ඉංග්‍රීසියට පරිවර්තනය කරගත්තා. ඉන් පසු ඉතා වෙහෙස වී සිංහලට පරිවර්තනය කරගත්තා.

මේ, කවදත් survival වර්ගයේ කතාවලට, විශේෂයෙන්ම කාන්තාර සම්බන්ධ එවන් කතා වලට ප්‍රිය කරන මම, මෑතකදී කියවූ රසවත්ම විස්තරයක් ඔබ හා බෙදා ගැනීමට ගත් උත්සාහයකි.

මේ නිසාම මම සැබෑ ජීවිතයේදී දැක නැති, Tin Tin කතාවල් වලින් පමණක් දැන සිටි Citroën 2CV රිය ගැනත් විශ්මිත කරුණු ‍රැසක් විකිපීඩියාවෙන් ඉගෙනගත් බව කියන්නෙ ආඩම්බරයෙන්.

Thanks due to:

http://chameaudacier.free.fr/moto9.html

http://www.dailymail.co.uk/news/article-2168061/French-electrician-stranded-Moroccan-desert-rebuilt-wrecked-car-motorbike-drove-civilisation.html

Google Translator

Google Goggles Android App

Wikipedia

Simulblogged @ මගේ ඩෙනිම for Blogger Lovers.

 

ටැග: , , , , ,

151. ෂිට් හැපන්ස්! SHIT HAPPENS! E01හි මාරක ගමන-2 වන කොටස

151. ෂිට් හැපන්ස්! SHIT HAPPENS! E01හි මාරක ගමන-2 වන කොටස

බ පසුගිය කොටස E01හි මාරක ගමන. Nightmare on E01-the Southern Expressway!  කියෙව්වේ නැති නම් කරුණාකර මෙතනින් යන්න.

මා වෙතට දිව එන අධිවේගී මාර්ගයේ ලුමිනස් රේඛා රෑ පුරා මට සිහිනෙනුත් පෙනුනා. කෙසේ හෝ උදෑසනම අවදිවී මම මුලින්ම කලේ චූන්ජිට දුරකථන ඇමතුමක් දීමයි.

“චූන්ජි, උඹේ වෑන් එකේ බැටරිය දීපංකෝ මට පැය කීපෙකට,”

“ඇවිත් ගලවගෙන පලයං, මචං.”

“අනේ මචං හොඳ එකා වගේ උඹ ගලවලා ගෙනත් දීපංකෝ.”

චූන්ජියා බැටරිය ගෙනැවිත් දෙන තෙක් මම මෝටර් විදුලි කාර්මික ශිල්පී ලක්ෂ්මන් අමතා වෙලාවක් වෙන් කර ගත්තා පැයකින් මුණගැසීමට.

මම මගේ බැටරිය ගලවා,  වාහනයේ ඇතුලෙන්ම තබා, චූන්ජියා ගෙනා බැටරිය සවි කර යතුර කරකවා බැලුවා. එන්ජිම ක්ෂණිකව පණ ගැන්වුනා.  අර මර්ෆිගෙ නීතියට අනුව (Murphy’s Law) ඒ ගමන රතු එළිය දිගටම දැල්වීමක් නෑ.. සියල්ල සාමාන්‍යයි. බාස් ඉදිරිපිටදී හුඟක් වෙලාවට ලෙඩ අතුරුදහන් වෙන එක වාහනවලට පමණක් නෙවෙයි, හුඟක් බඩු වලට පොදු දෙයක්.  ඇයි අපටත් වෛද්‍යවරයා මුණ ගැසුනු විට කැක්කුම්, වේදනා නැතුව යනවනේ!

ලක්ෂ්මන් වැඩ කලේ වෙනම ගරාජ් එකක නෙවෙයි, තමන්ගේම ගෙදර ඉඳන්. මම ලක්ෂ්මන්ගේ ගේට්‍ටුවෙන් ඇතුල්වන විටම ලක්ෂ්මන් මෝටර් සයිකලය එලියට දාන්න බලාගෙන ඉන්නවා.

“හෙන්රි අයියේ, මට පැය කාලක් දෙන්ඩ පොඩි එකාව පන්තියට දාලා එන්න. ඔයා ඔහොමම ඉන්ඩකෝ.”

ලක්ෂ්මන් ආපසු පැමිණෙන තෙක්,  මම ලක්ෂ්මන්ගෙ බිරිඳගේ මල් පඳුරු අතරේ සවිකර තිබූ අලංකාර සිමෙන්ති බංකුවේ හිඳගෙන, පාවහන් ගලවා, තවමත් පින්නෙන් වැසුණු උඳුපියලිය තණපලසේ  දෙපා ඔබාගෙන කල්පනා ලෝකේ කිමිදුනා.

ගෙදරක ඇතිකරන සුරතල් සතෙක් එක්ක, විශේෂයෙන්ම බල්ලක් වගේ සතෙක් එක්ක හාම්පුතා ඇති කරගන්න බැඳීම වගේම බැඳීමක් අජීවී වස්තුවක් වන වාහනයක් එක්කත් ඇති වෙන බව වාහන පාවිච්චි කරන අය දන්නවා ඇති. මේක මහ විකාර අදහසක් වගේ පෙනුනත්, ඒක ඇත්තක්.


අලුත් එකක් නොවුනත්, ලංකාවේ හතර දිග්බාගෙම අපිත් එක්ක කරක් ගසා ඇති මේ වාහනයට මේ තාක් ඇතිවූ ආපදාවන් සියල්ලටම වගේ හේතු වුනේ මිනිස් දෝෂයක්, නැතිනම් human error.

යාල ගිහින් අර අනතුර සිද්ද වුනේ නිසියාකාර නඩත්තු නොකල සපත්තු පාලමක දුර්වල කොන්ක්‍රීට් තට්‍ටුවක්, වාහනය ඒ මතින් ගමන් කරද්දී, කඩා වැටීමෙන්. නමුත් ඒ අනතුරට පසුවත් මේ වාහනය අපි ‍රැගෙන ගෙදරටම ලඟාවුනා.

තව දවසක්, අලුතෙන්ම සවිකල KYB ෂොකැබ්සෝබර් හතරෙන් එකක්,  නුවර යන අතර මග නිට්ටඹුව කිට්‍ටුවදී ගැලවුනේ, බාස්ගේ ගෝලයාට ඉදිරිපස දකුණු ෂොකැබ්සෝබරයේ පහල නට් එක තද කරන්න අමතක වූ නිසායි.  මේ අතපසුවීමෙන්, ඇක්සලයේ වැදුණු ෂොකැබ්සෝබරයේ හයිඩ්‍රොලික් දියරය අඩංගු සිලින්ඩරාකාර කොටස තරමක් තැලී ගොස් තිබුනා.

තවත් දිනක, වාහනය ධාවනය කරද්දි  හරියටම නුවර පාරට මීටර් සීයකට පමණ කලින් බැලුම්මහර හන්දියේදී ප්‍රොපෙලර් ෂාෆ්ට් එක ඩිෆරන්ෂලයට සවිවෙන තැනින් ගැලවී ගියේ  අර ගෝලයාටම ප්‍රොපෙලර් ෂාෆ්ට් එක, ඩිෆරන්ෂල් එකට සවිවෙන ඇණ ටික තද කරන්න  අමතක වෙලා තිබුන නිසා. කලින් ෂොකැබ්සෝබරයේ සිද්ධියට වඩා බරපතල එකක් වූ මේ සිද්ධිය නිසා ඩිෆරෙන්ෂලයෙන් හම් එකක් එන්න ගත්තා. මේ නිසා, මට ජපන් රීකන්ඩිෂන් වාහන කොටස් වෙළඳ සැලකින් සම්පූර්ණ පසුපස ඇක්සල එකලසක්ම මිළදීගන්න සිද්ධ වුනා.

තවත් වරක් රේඩියේටර් සිසිලකාරක දියරය සම්පූර්ණයෙන්ම  ඉවත් කර, අලුතින්ම පුරවා ගෙදර ගෙනත් නැවතූ වාහනයෙන්, පසුදා උදෑසන බලන විට කොළ පැහැති  සිසිලකාරකය බිම පුරා ගලාගොස් තිබුණේ සේවාමධ්‍යස්ථානයේ ගෝලයා රේඩියේටරයේ අඩියේ ඇති ඩ්‍රේන් ප්ලග් එක හරියට තද නොකර තිබූ බැවින්.

මම ඔවැනි අමිහිරි අත්දැකීම්වලින් ඉගෙන ගත්ත පාඩම නම්, බාස්ලා බුරුල් කරන නට්, බෝල්ට් නැවත තද කරනවාදැයි අපම විමසිල්ලෙන් සිටිය යුතු බවයි.

බාස්ලා පමණක් නොවේ, ඉන්ධන පිරවුම්හල්වල ඇතැම් පොම්ප ක්‍රියාකරවන්නෝද මීට දෙවෙනි නෑ..  මේ නිවාඩු කාලෙදිම, අප නිවස කිට්‍ටුව ඉන්ධන පිරවුම්  හලකින් ටැංකිය පිරෙන්නට ඩීසල් පුරවාගෙන මහනුවර බලා ගියේ මංගල උත්සවයකට සහභාගී වෙන්නයි. උත්සව ශාලාව ඇත්තේ කොහේදැයි විමසීමට මම වෑන් රිය පේරාදෙණියේ නැවතූ විටයි මා දු‍ටුවේ ඩීසල් මූඩිය හරියට තද නොකර, පියන වසා තිබූ නිසා ගම්පහ සිට නුවරටම ඩීසල් හැලෙමින් පැමිණ ඇති බව. එදායින් පසුව, ඇතැම් පොම්ප ක්‍රියාකරවන්නෝ  මගේ මේ ක්‍රියාවට පොඩ්ඩක් අමනාප වෙන බව මම දැක්කත්, ඩීසල් පුරවා පියන වැසීමට පෙර, මූඩිය තද කර ඇද්දැයි මමම පරීක්ෂා කර බලනවා.

මේ තමන්ම බුරුල් කරපු ඇණ මුරිච්චි ආපහු තිබුණු විදියට තද කරන්න අමතක වෙන එක බාස්ලගේ ජානවලම තියෙන විකෘතියක්ද කියලත් මට හිතෙනවා

ඔය කියපු හැම දේටම හේතුවෙලා තිබ්බේ අර මම කිව්ව මිනිස් දෝෂයක් (human error).

ඒ හැර වරක් මී දෝෂයක් rodent error නිසාත් එක් සිද්ධියක් වුනා. 😀

එක දවසක් මීයෙක් ඉන්ධන පොම්පයට යන විදුලි වයරය කා තිබුණ නිසා  එන්ජිම ස්ටාට් වුනේ නෑ. ඒ බව නොදැන මම ඩීසල් ‍ෆිල්ටරයත් මාරු කර බැලුවා.  ඩීසල් ‍ෆිල්ටරය මාරු කිරීමට මම මුලු ‍ෆිල්ටර් එකලසම එන්ජිමෙන් ගලවාගෙන සේවා මධ්‍යස්ථානයට අරන් ගියා. ඔවුන් ‍ෆිල්ටරය ගලවා බලා ‍ෆිල්ටරය හිරවී ඇති බව කිව්වා. ඇත්තෙන්ම ඒ ‍ෆිල්ටරයේ ජීවිත කාලයෙන්  කාලක්වත් ගෙවා නොතිබුනත් මම අලුත් ‍ෆිල්ටරයක් සවිකරගෙන ගෙදර ආවා. නමුත් වරද තිබුනේ මීයා කා දැමූ වයරයේ නිසා එන්ජිම ස්ටාට් වුනේ නෑ. පසුව මගේ කාර්මිකයා පැමිණ පරීක්ෂා කර බලා මීයා කෑ වයරය සොයාගත්තා. වයරය එක ඇමුණූ වහාම එන්ජිම පණගැන්වුනා.

පසුව සේවාස්ථානයේ හිමිකරු මට ඇඟලුම් වෙලඳ සැලකදී හමුවුනා.

“ඔයා අර ‍ෆිල්ටර් එක හිරවෙලා කියලා අලුතෙන් දාන්න කිව්වට, ඒකෙන් එන්ජිම ස්ටාට් වුනේ නෑ. ඉන්ජෙක්ටර් පම්ප් එකට යන වයර් එක මීයෙක් කාලා තිබ්බා,” මම කිව්වා.

“ඇත්තද? හැබැයි මහත්තයෝ ‍ෆිල්ටරෙත් හොඳ නෑ. ඒකෙත් බලපෑමක් තියෙන්න ඇති.”

“වෙන්න ඇති. ඌමද දන්නේ නෑනෙ ‍ෆිල්ටරෙත් කෑවේ.”

මගේ සිතුවිළි වැලට භාදා කරමින් ලක්ෂ්මන් ගේට්‍ටු පලු දෙක අතරින් මෝටර් සයිකලය පදවාගෙන වත්තට ඇතුල් වුනා. නිරුවත් දෙපාවලින් තණපළසේ සුවය විඳිමින් සිටි මම වහා නැගීසිට වාහනයට ලංවුනා.

මම ලංෂ්මන්ට රෝග ලක්ෂණ විස්තර කලා. “පොඩ්ඩක් එලවලා  බලමු,” කී ලක්ෂ්මන් රියැදුරු අසුනට නැග්ගා. එන්ජිම පණගැන්වුනු වහාම රතු බල්බය නිවීගියා. මර්ෆි හරියටම හරි!

කඳු පල්ලම් සහිත ප‍ටු පාරේ වෑන් රිය ධාවනය වුනා. පෙරදා මෙන් නොව, මගේ සිතට ඇනසුමක් ගෙන දෙමින්.  රතු බල්බය දැල්වෙන්න ගත්තා. යටි තොල හපාගත් ලක්ෂ්මන්,

“අයියේ අපිට ඕල්ටනේටර් එක ගලවන්න වෙනවා.” යි කිව්වා.

ආපසු හරවාගෙන පැමිණි ලක්ෂ්මන් ගේ මිදුලේ වාහනය නතර කලා.

එන්ජිමෙන් ඕල්ටනේටරය ගැලවීමට මේ මාදිලිවල රියැදුරු අසුන පවා ගලවා අයින් කරන්න වෙනවා.

“දැන් ඕල්ටනේටර් එක ගිහින් නම් මොකද වෙන්නේ?”

“අපි බලමු අයියේ. වයින්ඩිං එකක් ගිහින්ද , සර්විස් කරලා ගොඩ දාගන්න පුලුවන්ද කියලා.”

එන්ජිමෙන් ඕල්ටනේටරය ගලවමින් සිටි ලක්ෂ්මන් එකවරම කියූ දෙයින් මම විමතියට පත්වුනා. මම ලක්ෂ්මන්ව අගය කරන ප්‍රධාන හේතුවක් මේකයි

“අයියේ. මාර වැඩේනේ.  මේ ඕල්ටනේටරේ ඇණ දෙකක් බුරුල්නේ.”

“මොනවා බං? ඒ කොහොමද?”

ඒක නේන්නං. පොඩ්ඩක් ඉන්නකෝ.

ලක්ෂ්මන් හැම බාස් කෙනෙක් නොකරන වැඩක් කලා. ඒ කියන්නේ සෑහෙන ගානක් උපයාගන්න තිබුණු අවස්ථාව අත්හරිමින් ලක්ෂ්මන් මෙහෙම කිව්වා,

“පොඩ්ඩක් ඉන්නකෝ අයියේ. අපි ඕල්ටනේටරේ ගලවන්නේ නැතිව, මේ ඇණ දෙක තද කරලා බලමු.”

ලක්ෂ්මන් ඇණ දෙක තද කලා.  යතුර කරකවා එන්ජිම පණ ගැන්නුවා. රතු එලිය නිවී ගියා.

ඉන් පසුව අපි පැයක් පමණ ධාවනයේ යෙදී බැලුවත් රතු එලිය මතු වුනේ නෑ. ලයිට්, හෝන්, වයිපර් සියල්ල නිසි ලෙස ක්‍රියාත්මක වුනා. ලක්ෂ්මන් නිකරුනේ ඕල්ටනේටරය ගලවා බොරුවක් කර මගෙන් ගානක් අයකර ගැනීමේ අවස්ථාව මග හැරගෙන තිබුනා.

අප ඉන්පසුව බැස තිබූ මගේම බැටරිය සම්බන්ධ කර වාහනය පල්ලමට දමා පණ ගැන්වීමට උත්සාහ කලා. ලක්ෂ්මන් රියැදුරු අසුනේ සිටිද්දී මම තනිවම ගේට්‍ටුව අසල පල්ලම දෙසට වාහනය තල්ලු කලා.  මෙන්න මේ මොහොතේ දුරකථනය නාද වුනා. වෙනියා!

“හිටපං මචං මම මේ ඉලෙක්ට්‍රීෂන් ගාවා ඉන්නේ. මේ වෑන් එක තල්ලු කරන ගමන්.”

මම දුරකථනය සාක්කුවේ ඔබාගෙන වාහනය තල්ලු කලා. පල්ලමේදී වාහනය පණ ගැන්වූ නිසා දුවගොස් වාහනයට නැගගත් මම වෙනියාට වාහනයේ තත්වය ගැන, මම ඒ වනවිට වෙමින් තිබූ දේ කෙටියෙන් පැහැදිළි කලා.

වාහනය දුවද්දී රතු එලිය දිගටම නිවී පැවතුනේ මගේ සිත අමානන්දනයට පත් කරමින්.  සියල්ල යහපත්ව නිම වෙමින් තිබුනා.  ලක්ෂ්මන්ගේ මුදල ගෙවා, ඔහුට ස්තුති කර ආපසු එන ගමන්, මම බැටරිය ආරෝපණය වෙනතෙක්ම අරමුණක් නොමැතිව ධාවනය කලා.  පල්ලම් කිහිපයක නවතා එන්ජිම නැවත පණ ගැන්වෙනවාදැයි පරීක්ෂා කර බැලීමෙන් අනතුරුව, චූන්ජියාගේ බැටරියත් ආපහු දීගෙනම  මම ගෙදර ගියා.

නමුත් ඕල්ටනේටරයේ බුරුල් වූ ඇණ දෙක මගේ සිතට වද දෙන ප්‍රශ්ණයක් වුනා. බුරුල් වූ ඇණ දෙකක්ද, නැතිනම් සුපුරුදු ලෙස තද කිරීමට අමතක වූ ඇණ දෙකක්ද?

අමතර කොටස් සඳහා සාම්පල් ලබා ගැනීමට, ගලවා ඉවත් කරන සමහර කොටසුත්, අලුත් ඒවායේ දවටනත් දමා තිබෙන පෙට්ටියට එබී බැලූ මට පිළිතුර දැකගන්නට ලැබුනා. උඩින්ම තිබුනේ මිට්සුබොෂි සහ බැන්ඩෝ  වර්ගවල ෆෑන්, පවර් ස්ටියරිං සහ AC බෙල්ට් තුනක්.   මේ බෙල්ට් තුන අලුතින් දැම්මේ පසුගිය දෙසැම්බරයේදී.. ඕල්ටනේටරය බුරුල් කරන්න ඇත්තේ එදා. ඊට පස්සෙත් අපි සෑහෙන ගමන් ගියා. ඒ වගේම මේ ගමන යන්න පෙරත් අපි නුවර ගියා. කොළඹ දිනපතා වගේ ගියා. නමුත් රෝගය උත්සන්න වුනේ දැනුයි.

එහෙනම් මේ සිද්ධියත් කාර්මිකයාගේ නොසැලකිල්ල නිසා සිදුවූවක්. තව විදියකට කිව්වොත් මිනිස් දෝෂයක්. Human Error!

පසු වදන


ඇයි මේ වගේ අවදානමක් ගත්තේ කියන එක හුඟ දෙනෙක් අහලා තිබුනා.

අපේ ජීවිතයෙන් වැඩි හරිය අපි කරන්නේ ලොකු, කුඩා අවදානම් ගැනීම තමයි.  දිනපතාම පාරේ දකුණු පැත්තේ අධිවේගයෙන් ධාවනය කරන බස් රියැදුරෝ, මෝටර් සයිකල් පදවන්නෝ මොන තරම් අනවශ්‍ය අවදානමක් ගන්නවද? ඇත්තෙන්ම ඔය බස් එකක ගමන් කරන අපි ගන්නේ අවදානමක්.

අපිත් වැඩිපුර ගමන් යන්නේ මහ රෑ. වාහන අඩු නිසා පහසුවක් තිබුනත්, නින්ද යාමේ අවදානම නෑ කියන්න බෑ.  මමත් මහ රෑ රිය පදවද්දී නිදිමත සමඟ සටන් කරනවා. වතාවක් දෙකක් නින්ද ගිහිනුත් තියෙනවා.

මම අවදියෙන් ගියත්, ඉදිරියට එන වාහනයේ රියැදුරාට නින්ද ගිහින් වෙන්න පුලුවන්. එහෙම නින්ද ගිහින් මගේ මුහුණට ආ රියැදුරන් මම මගේ නලාව නාද කර ඇහැරවා තියෙන්නේ එක් වතාවක් නෙවෙයි. ඇත්තෙන්ම රාත්‍රී ගුවන් ගමනක යෙදෙන මඟියෙක් ගන්නේ අවදාමක්. හුඟක් ගුවන් කියමුවෝ ප්‍රමාණවත් නින්දක් නොලබන බව ප්‍රසිද්ධ කාරණාවක්.


බද්දේගම අපි නොදන්න පළාතක්.  මළ ගෙදරක් වෙලා තියෙද්දි රෑ මැදියම විදුලි කාර්මිකයෙක් හොයන්න ඇල්කෙමියට කියන්න මට හිතුනේ නෑ. අනික එහෙම කෙනෙක් හොයාගත්තත් බාස්ලගේ හැටි අපිට කියන්න බෑ. හැම එකාම ඔය ලක්ෂ්මන්ගේ ජාතියේ නෙවෙයි. මේක ආදායම් මාර්ගයක් කරගෙන ඕල්ටනේටරේ විනාස කරන්නත් ඉඩ තිබුනා වෙනත් කෙනෙකුට. අනික ප්‍රශ්ණේ කොතනින් කෙළවර වෙයිද කියලා කියන්න බෑ.  නමුත් දමිත් ගුණවර්ධන සොයුරා එදා රෑ මළ ගෙදර ඇවිත් හිටියානම් කතාව මීට වඩා වෙනස් වෙන්න ඉඩ තිබුනා.

අනික ප්‍රශ්ණේ මේකයි කියලා මම ඒ වෙලාවේ දැනගෙන හිටියේ නෑ. පරීක්ෂා නොකර කියන්නත් බෑ. ඇත්තෙන්ම මම හිතුවේ මේක රෙක්ටිෆයර් එකේ ප්‍රශ්ණයක් කියලා.  අනික වෑන් එකක ඕල්ටනේටරය තියෙන තැන අනුව, කාර් එකක වගේ ලේසියෙන් ලඟාවෙලා බලන්නත් අමාරුයි. ඒ හැරත්, ඕල්ටනේටරයේ ඇණ බුරුල් වී තිබීම සාමාන්‍යයෙන් වෙන දෙයක් නොවන නිසා එහෙම කරන්න අවශ්‍යතාවයකුත් නෑ.

අනික වාහනේ ගිය අනිත් උන්ට දොස් කියන්න බෑ, මොකද මම මේ ගැන උන්ව දැනුවත් කරලා බය කලේ නැති නිසා.  මම සාමාන්‍යයෙන් මගේ ප්‍රශ්න අනිත් අයත් එක්ක බෙදාගන්නවා අඩුයි. තනියෙම නිහඬව ප්‍රශ්ණ විසඳාගැනීම මගේ එක ලක්ෂණයක්. මහ රෑ වාහනේක නින්ද යන එක සාමාන්‍ය දෙයක්.  ඒකේ වරදක් මම දකින්නේ නෑ. මේ වෙලාව මැදියම් රෑ. මට නම් දවල්ටත් හොඳටම නින්ද යන්නේ අනුන් පදවන වාහනවල.

මේ ඔක්කොටම වඩා අධිවේගී මාර්ගයේ ලයිට් නැති බව මම දැනගත්තේ ඒකේ ඇවිල්ලමයි. ඇත්තෙන්ම ගමන යනකොට වාහනේ ලයිට් තිබුන නිසා පාරේ ලයිට් නැති බව දැනුනේවත් නෑ.

අවසාන වශයෙන් පරමාදර්ශී චරිතයක් නොව, සාමාන්‍ය පුද්ගලයෙක් වන මගේ මේ කතාව හපන්කමක්, මෝඩකමක් හෝ පුරසාරමක් යන කැමති ප්‍රවර්ගයකට දාගන්න ඔබට නිදහස තියෙනවා. මට නම් මේ හුදෙක් තවත් අමතක නොවන අත්දැකීමක් එය සිදුවූ ආකාරයටම අකුරු කිරීමට කල දුබල උත්සාහයක් පමණයි. මෙවන් අවස්ථාවක් යෙදුනොත් මා කල දෙය කරන්න කියන එක නොවෙයි මෙයින් ගත යුත්තේ. වාහනයක මෙවන් රෝග ලක්ෂණ පහල වුවහොත්, එන්ජිමේ කොතනද පරීක්ෂා යුත්තේ කියන එකයි. මෙවැනි බ්ලොග් ලිපියක් මටත් ඉතාම ප්‍රයෝජනවත් වෙන්න තිබුනා එදා රාත්‍රියේ.

Simulblogged @ මගේ ඩෙනිම for Blogger Lovers. 

 Originally published @ HeyDude in English Language.

 

ටැග: , , , , ,

150. E01හි මාරක ගමන. Nightmare on E01-the Southern Expressway!

150. E01හි මාරක ගමන.  Nightmare on E01-the Southern Expressway!

ඇලුමිනියම් ගරාජ් දොරෙන් පරාවර්තනය වන  කහ පැහැති දුබල කණමැදිරි එලි යුගල දෙස මම බලාගෙන උන්නේ  විශ්මයෙන්. වහාම දොර ඇරගෙන එළියට බැසගත් මම වාහනය ඉදිරියට ගිහින්  බැලුවේ පළවෙනි වතාවට. මේක නම් අදහන්න බැරි දෙයක්.  හෙඩ් ලයිට් දෙක කළාමැදිරි දෙන්නෙක්ගේ එලිය වගේ තමයි!  එවිටම ගරාජයේ එලියේ විදුලි බුබුල දැල්වුනා. ආපහු ගිහින් රියැදුරු අසුනේ ඉඳගත් මම ගරාජ් දොර ලැසි ඉහලට එතෙන තෙක්  ඉවසීමෙන් බලා හිටියා.  ගරාජය තුලට වෑන් රථය පැදවූ මා යතුර කරකවා එන්ජිම නවත්වන්නට පෙර හොඳින් හිතා බැලුවා.

 

 “ඔන්න එහෙනම් එන්ජින් එක නවත්තනවා.” මම හඬ නගා නිවේදනය කලා.

 

“ඔව්, දෙයියනේ කියලා අපිව ගෙදෙට්ට ගෙනාවනේ පරිස්සමෙන්,” කී දීපා සැනසුම් සුසුමක් හෙලුවා.

“අද නම් මාරකයක් පැන්නා,” මට කියවුනේ ඉබේටම.

 

අපි තුන් දෙනා ඇල්කෙමියාගේ මවගේ අවමඟුලට යන්න අපි හිතාගෙන හිටියේ උදේම. නමුත් වෙනීත් අපි එක්ක යන්න කැමති වුනාම ඒ සැලසුම වෙනස් වුනා. අවුරුද්දේ අන්තිම නිසා නිවාඩු අවසන් කරගෙන සිටි වෙනීට වැඩ ඇරිලා එන්න ලැබෙන්නෙ රෑ බෝ වුනාම. ඒ අතරේ වෙනී විසින්ම බ්ලොග් ලියන රණාත්, ඕනයා සහ පවුලත් ගමනට එක් කරගැනීමට සැලසුම් සකස් කර තිබ්බ නිසා හංවැල්ල, පහත්ගම හරහා හයිලෙවල් පාර දිගේ කොට්ටාවට යාමට අදහස් කරගෙන සිටි මාර්ග සැලැස්මත් වෙනස් කරන්න සිද්ද වුනා.

 

මුලින්ම ඕනයා  සහ  පවුල පටවා ගැනීමට කඩුවෙල හරහා මුල්ලේරියාව පැත්තට ගිය අපි ඉන් පසුව පැළවත්ත හරහා ගමන් කර හයිලෙවල් පාරට ඇතුල් වීමට පෙරම වැස්ස පටන් අරන් තිබුනා. වෙනීත්, රණාට කොට්ටාවෙන් වෑන් එකට නැග්ගේ මහා වැස්සේ.

 

කොට්ටාවෙන් E01 දක්ෂිණ අධිවේගී මාර්ග පිවිසුමේ ටෝල් බූත් එකට වාර්තාකරන විට වෙලාව හවස 7.49 යි. ඇද හැලෙන මහ වර්ෂාව නිසාත්, රාත්‍රිය නිසාත්, වාහනයේ අමුත්තන් සිටි නිසා වූ අමතර වගකීම නිසාත් මා රියැ පැදවූවේ වේග සීමාවට අඩුවෙන්. වැස්සත්, රාත්‍රියත්, වේගවත් රියධාවනයත් නරක සංයෝගයක්. ඒ වගේම අපි කෙතරම් ප්‍රවේශම් වුනත් අනිත් රියැදුරන්ගේ නොසැලකිලිමත් භාවය ගැන කලහැකි දෙයක් නැති තරම්.

  ?????????? 

 දීපාත් මමත් ඉදිරියේත්, පුතා සහ අනිකුත් අය වාහනයේ පසුපසත් අසුන් ගෙන සිටියා. මාර්ගයට සම්පූර්ණ අවධානය යොමාගෙන හිටි මම පසුපසින් නොනවත්වා ඇසුන ,  උස් හඬින් කෙරුණු උසුළු විසුළුවලට අවධානය යොමු කලේ අතරින් පතර. මුළු ගමනේම සියළුම විහිළු තහළුවල ගොදුර නොහොත් බයිට් එක වුනේ අසරණ වෙනියා බව මට පුතාත් පසුව කීවා.

 

අප කුරුඳුගහහැතැප්ම පිටවුමෙන් අධිවේගී මාර්ගයෙන් පිටවනවිට කි. මී. 67.6 පසු කිරීමට හරියටම විනාඩි පනස් හතක් ගතවී තිබුනා.

 

ඇල්කෙමියාගේ බ්ලොග් අඩවියෙන් බලාගෙන කඩිමුඩියේම කොල කෑල්ලක ලියාගත්  ඇල්කෙමියාගේ ගෙදරට යන මාර්ග විස්තරය රියැදුරු අසුන අසල කොන්සෝලයේ රඳවා තිබුනත්, වෙනියාත් එම අඩවියෙන්ම බලාගෙන A4 කොලයක සටහන් කරගෙන සිටි විස්තරයට එය සැසඳුන නිසා අපි ඒ කෙරෙහිත්, වෙනියාගේ දුරකථනයේ තිබූ SatNav වැඩසටහනත් පමණක් පාවිච්චි කලා.

E01 මාර්ගයෙන් පිටවූ වහාම, වමට තිබූ විශාල මාර්ගය නිවැරදි එක වුවත්, එහි විශාලත්වය නිසා එය නැවත අධිවේගී මාර්ගයටම යන පිවිසුමක් විය හැකියයි වරදවා තේරුම් ගත් අපි, මුල්ම වරද කරගෙන තිබුනා. කෙසේ හෝ නොනවත්වා වෙනියාටත් navigation වැඩ සටහනටත්,  පසුව  වෙනියාගේ A4 Navigation නමින්  Facebook හරහා චණ්ඩ මාරුතයක් සේ හමා ගිය වැඩසටහනටත් කෙරුනු විහිළු-තහලු, අපහාස මැද්දෙන් අපි විකල්ප මාවතක් ඔස්සේ ගමනාන්තය කරා ලඟාවෙමින් තිබුනා.

 

මුත්‍රාශ හිස් කරගෙන යාමට සුදුසු තැනක් සොයමින් සිටි අපට පසු කරමින් අඳුරු රබර් වත්ත කෙම් බිමක් වුනා. මාර්ගය අයිනේ පේලියට සිටගෙන කාර්යය නිමාකල අප ආපසු වාහනයට නැඟුනා.

 

එන්ජිම පණගැන්වීමට යතුර කරකැව්වත්, ස්ටාටර් මෝටරය කෙඳිරිළි හඬක් නගමින් නිහඬවුනේ මා පුදුමයට පත් කරමින්. අලුත්ම එකක්වූ මේ බැටරිය, අධිවේගී මාර්ගයේ කල ධාවනය නිසා හොඳින්ම ආරෝපණය වී තිබිය යුතුයි.  මේ වාහනය කිසිම දිනෙක, (මීයෙක් ඩීසල් පොම්පයට යන වයරය කා දමා තිබූ දිනයේ ඇර) එන්ජිම පණ නොගැන්වී සිටීමේ රෝගයයට ගොදුරු වී නැහැ.  මම හෙඩ් ලයිට් දල්වා බැලුවා. දුබල ආලෝකයක් නිකුත් කල ඒවා සැනෙකින් අඳුරු වී ගියා.

 

වාහනය තල්ලු කර පණගන්වා ගැනීම සභා සම්මත වීමත් සමගම, පිරිමි වාහනයෙන් බැස තල්ලු කරන්න පටන් ගත්තා. නමුත් එයත් හිතූ තරම් පහසු නොවුනේ තල්ලු කිරීමට සිදුව තිබුනේ මඳ බෑවුමක ඉහලට නිසයි. ඒ වගේම පාර පෙනෙන්නට තිබුණෙත් තරු එලිය පමණයි. දෙවන හෝ තුන්වන උත්සාහයේදී අවශ්‍ය වේගය ලැබූ එන්ජිම පණ ගැන්වුනා. වහාම වාහනයට නැග ගත් අප ගමන පිටත් වුනා. මා සන්ත්‍රාසයට පත් කරමින් වාහනය ධාවනය කරද්දීත් සාමාන්‍යයෙන් එන්ජිම පණගැන්වුනු වහාම නිවී යායුතු රතු බැටරි ලාංඡනය දැල්වී තිබුනා. ඒ කියන්නේ බැටරිය ආරෝපණය වෙන්නේ නෑ.

 

“මේ වාහනය මාස දහයහමාරක් නිකම්ම තිබිලත්, බැටරිය හයි කරලා යතුර කරකවපු ගමන්ම ස්ටාට් වෙන වාහනේ, මේක වෙන්න පුලුවන් දෙයක් නෙවෙයි.” මම කිව්වේ හිතේ අමාරුවෙන්.

 

ඇත්තෙන්ම ටික වෙලාවකින් ඩෑෂ්බෝඩ් චාජිං ලෑම්ප් එක නිවී ගියත් ය වරින් වර ධාවනය කරද්දී දැල්වෙන බව දු‍ටු මගේ හිත තවත් බර වුනා. එක්වතාවක් පාර නැවත වැරදී එක් අයෙක් පාර අසාගෙන ඒමට ගිය අතරේ මම එන්ජිම නැවැත්වුනේ පුරුද්දට. අධික බෑවුමක නවතා තිබූ වාහනය,  එවර මට පණගන්වන්නට සිදුවුනේ පසුපසට නිදහසේ යන්නට ඉඩහැර  රිවර්ස් ගියරය යෙදීමෙන්. මේ නම්, අඳුරු ‍රැයක,  නොදන්නා පාරක,  රිය පිරෙන්නට මඟීන් පටවාගෙන ඇති විටෙක, අධික බෑවුමක කිසිසේත් නොකලයුතු දෙයක් වුවත් මට වෙනත් විකල්පයක් තිබුනේ නෑ.

 

මළ ගෙදරට ලඟාවුන පසු තල්ලු කරන්නට ඉඩකඩ ඇති තැනක වාහනය නැවැත්වූ මම, අනික් අය වාහනයෙන් බහින අතරේ, බැටරි කවරය ඇ,ර පසුපස සබ්වූෆරයට බැටරියෙන් දී තිබූ සම්බන්ධය විසන්ධි කලේ, බැටරියට ඇති බර අඩු කරන්නට හිතාගෙන.

 

මුල් වතාවට ඇල් මුණ ගැසී කතාබහ කලත්, කට්ටියම වටවී අල්ලාප සල්ලාපයේ යෙදී සිටියත් මගේ හිතේ  තිබුනේ වාහනයේ රෝගය ගැනයි. දවල් කාලයකදී නම් එතරම්ම ගැටළුවක් නොවුනත් මේ වාහනයෙන් එකක් පිරිස පටවාගෙන ආපසු කිලෝමීටර් සියයක්ට වැඩිය මහ ‍රැයක වැස්සේ  බැටරිය බසිමින් පවතින වාහනයක් ධාවනය කරන අවදානම මගේ හිත බර කලා. අනිත් වුන් කියන දේට මම නිසි පිළිතුරු දුන්නත්, මම අහන් හිටියේ ඇත්තෙන්ම බාගෙට.

 

“අපි මොකද කරන්නේ දැන්?”

 

“මාත් මේ කල්පනා කරන්නේ  ඒකම තමයි.අපි එක්ස්ප්‍රස්වේ එකේ යන එක අවදානම්. මොකද මගදි නවත්තන්න බෑ. අනික නැවැත්තුවත්  වැස්සෙ කළුවරේ අනිත් ඩ්‍රයිවර්ස්ලට අපිව නොපෙනෙන්නෙ ඉඩ තියෙනවා හැපෙනකල්ම. හැසඩ් ලයිට්, සිග්නල් මොකුත් නෑ බැටරිය චාජ් නොවෙන කේස් එක නිසා”

 

“ඔයා හොඳ දෙයක් කරන්න.”

 

“ඒ එක්කම, ගාලු පාරේ ගියොත් සෑහෙන වෙලාවක් යනවා ගෙදර යන්න. අනික මේ කට්ටිය ගෙනිහින් දාන්න තවත් ඈත යන්න වෙනවා. වෙලාව ගතවෙන්න වෙන්න, වැඩේ තවත් උග්‍ර වෙනවා.”

 

“ඒකට මොකද කරන්නේ?”

 

“කරන්න ඕනේ හරිම දේ නම් එලිවෙනකල් ඉඳලා උදේම යන එක. නමුත් ඒක අපිට කරන්න බැරි වෙනීට වැඩට යන්න තියෙන නිසා. අනික අර ඕනයගේ පොඩි එකී. ඒ වැඩේ කරන්න බෑ. හරි නෑනේ.”

 

“ඉතින්?”

 

“ඉතින් කරන්න ඉතුරු වෙලා තියෙන්නේ ප්ලෑන් බී තමයි.  කරන්න ඕනේ නම් හැකි ඉක්මනින් ගෙදරට යන එක. ඒ කියන්නේ මොකුත් කරදරයක් නොවේවා කියලා ප්‍රාර්තනා කරලා එක්ස්ප්‍රස්වේ එකේ යන එක. එක පොයින්ට් එකක් එනවා ලයිට් නැතුවම යන්න පුලුවන්. ඒ නිසා හොඳම ඔප්ෂන් එක ඕක තමයි.  මොකද ගතවෙන කාලය අඩු නිසා.”

 

“රිස්ක් එක අඩු දෙයක් කරන්න.”

 

රෑ කෑමත් කාලා, ඇල්කෙමියාගේ ගහෙන් ඒප්‍රිකොට් ගෙඩිත් කඩාගෙන අපි එළියට බැස්සා. මම හිතුවා වගේම බින්දුවටම බැස තිබූ බැටරියේ ස්ටාර්ටර් මෝටරය කරකවන්නට ජවයක් ඉතිරිවී තිබුණේ නෑ. තල්ලුකර එන්ජිම පණගන්වාගෙන, කට්ටිය පටවාගත් වහාම අපි පිටත් වුනා, මෙවර නියමිත මාර්ගයේ. 

 

අධිවේගී මාර්ගයේම ආපසු යාමට හිත හදාගෙන සිටි නිසා මම කුරුඳුගහහැතැප්ම පිවිසුම දෙසට රිය ධාවනය කලා. නමුත් මම ගත් තීරණය හරිදැයි සිතේ දෙගිඩියාවක් මතුකරමින් මෙවර බැටරිය බහින බව හඟවන රතු එළිය දිගටම දැල්වී තිබුනා.

 

කුරුඳුගහහැතැප්ම පිවිසුමෙන් ටිකට් පත ලබාගන්නා විට වේලාව හරියටම රාත්‍රී 12.07යි. ‘මේකෙ නම් ලයිට් නැතුව හරි  යන්න පුලුවන්,’ විදුලි පහන් එලියෙන් ඒකාලෝක වූ අධිවේගී මාර්ගය දැක මම මටම කියාගත්තා . නමුත් ඒ සතුට තිබුනේ විනාඩි කීපයයි. අධිවේගී මාර්ගය ආලෝකවත් කර තියෙන්නේ පිවිසුම්, පිටවීම්, සේවා ප්‍රදේශ සහ පාලම් උඩ විතරක් බව තේරුම් ගන්න මට ගියේ ටික වෙලාවයි. 

 20140314012107

දැන් මොකද කරන්නේ. හරියටම එකපාරටම බිම්ගේකට ඇතුල් වුනා වගේ  හැමදේම කලුවර වෙනවත් එක්කම මම ඇක්සලරේටරයෙක් කකුල ගත්තෙ නිකම්ම.

 

ටිකකින් ඇස් අඳුරට හුරුවෙද්දී අපේ දියාරු, කණාමැදිරි එළිය ද්විත්වමාර්ගය බෙදන යකඩ වැටේත්, මංතීරු දෙක බෙදන කඩ ඉරෙත්, පාරේ සීමාව පෙන්නන ෆොග්ලයින් නම් රේඛාවේත් ලුමිනස් තීන්ත වලින් ඉතාම දුර්වලව පරාවර්තනය වෙන හැටි දැක ගන්න හැකිවුනා. අනිත් හැම දෙයක්ම ඝනඳුරේ ගිලී තිබුනා.

 

පාර මැද්දේ අලියෙක් හිටියත් හැපෙනකල් නොපෙනෙන බව අපි දෙන්නම දැනගත්තා. ඒ වගේම අපි වගේම ලයිට් නැති කවුරුහරි පාර මැද්දේ නැවතිලා හිටියොත්, නැතිනම් හෙමින් ගමක් කරමින් හිටියොත් හැපෙනකල්ම නොපෙනෙන බවත් සිහිවෙද්දි මගේ ඇඟ හිටිවැටිලා ගියා. 

 

මට කල හැකි එකම දෙය වුනේ, වාහනය මලානිකව යන්තමින් පෙනෙන ලුමිනස් “ෆොග්ලයින්” රේඛාවත්, ද්විත්ව මාර්ගය දෙකට බෙදන යකඩ වැටේ ලුමිනස් පරාවර්තක පෙලත් අතරින් රඳවාගෙන ධාවනය කිරීම පමණයි. ඇත්තෙන්ම එක මහා මාර්ගයක මෝටර් රථයක් ධාවනය කරනවාට වඩා, අහසේ පියාසර කිරීමක් ලෙසයි දැනුනේ. හරියටම කිව්වොත්, ඉතා අයහපත් කාළගුණ තත්වයක් යටතේ, කැලෑබද පෙදෙසක කුඩා ගුවන්තො‍ටුපොලක නිසිලෙස ආලෝකමත් නොකල  ධාවන තීරුවක්  එල්ලකරගෙන ගුවන්යානයක් ගොඩබෑමට තැත් කරන්නාක් වැනි අත්දැකීමක්.

 

අනතුර අවබෝධකරගත්ත දීපා ආසන පටිය ගලවා වීදුරුවට මුහුණ ඔබාගෙන යාන්තමින් පෙනෙන සුදු ඉරි දෙක අතරේ වාහනය රඳවාගන්න උදව් කලා.

 

“පොඩ්ඩක් වමට වැඩි වගේ. වැට පැත්තට වැඩි නැද්ද?”

 

අතරින් පතර අලුත් වන වර්ෂාව වින්ඩ්ස්ක්‍රීනය මත ඇදහැලෙද්දී වයිපරය ක්‍රියාත්මක කලත් එකම එක වතාවක් වීදුරුව හරහා අමාරුවෙන් ඇදීගිහින් නතර වුනා. වීදුරුව පැහැදිලි වූඋ වහාම මම වයිපර් ස්විචය ක්‍රියා විරහිත කලේ ලයිට් එලියත්, ඒ සමගම ඝනදුර අතරින් මග පෙන්වූ ලුමිනස් පරාවර්තනයත් නැත්තටම නැතිව යනබව දු‍ටු විටයි.  බොහෝ විට මම වයිපර වරක් ක්‍රියා කිරීමේදී වේගය තවත් අඩු කිරීමට වග බලාගත්තා.

 

සාමාන්‍යයෙන් එන්ජිම වේගයෙන් දුවද්දී දුර්වල බැටරියක වුවත් එළිය මඳක් වැඩිවියයුතු වුවත් දැන් සිදුවෙන්නේ එහි අනිත් පැත්ත බව  මට වැටහුනා. ඉදිරියෙන්  වැටේ අනිත් පැත්තෙන් පැමිණින වාහනවල එළිය නිසා යන්තමින් පෙනෙන ලුමිනස් ඉරි අතර ධාවනය කිරීමට හුරුවී සිටි ඇස් වල පෙනීමට භාදා වුනා. උදව්වකට වඩා භාදාවක් වූ, ඉඳහිට අප පි‍ටුපසින් පැමිණ අප පසුකර දිවයන වාහන පසුපස එම වේගයෙන් හඹා යාමට ඇතිවූ පෙළඹවීම මම අමාරුවෙන් යටපත් කරගත්තේ එහි භයානක කම නිසා.

 

පාලමක් මතදී, පිවිසුම් සහ සේවා ප්‍රදේශවල  ඒකාලෝකවී තිබුණු මාර්ග කොටස්වලට ලඟාවෙද්දී වේගය වැඩි කිරීමටත්, අවසන් පහන් කණු කීපයට පෙර වේගය අඩු කිරීමට මම මඳ වෙලාවකින් හුරුවුනා. නැතිනම් එක්වරම අඳුරු ප්‍රදේශයට ඇස හුරුවන්නට යන කාලය තුලදී වාහනය වැටේ හැපීමට  පුළුවන්. 

 

හෙඩ්ලයිට් , ටේල් ලයිට්, බ්‍රේක් ලයිට්, වයිපර් , සිග්නල් නැතිව  අධිවේගී මාර්ගයක වැස්සේ, රාත්‍රියේ යන මේ ගමන කෙතරම් මාරාන්තිකද යන බව පසුපස සිටි මඟීන්ට අවබෝධයක් තිබුණු බවක් පෙනෙන්නට තිබුනේ නෑ.  ඕනයාත් පවුලත් පසුපසම ආසනවල හොඳටම නිදාගෙන සිටි අතර, වෙනියාත් අපේ පුතාත් ස්මාට්ෆෝන් සසඳමින් ලොකු කතාවක යෙදී සිටියා. අඩ නින්දේ සිටි රනා ඉඳ හිට ස්මාට්ෆෝන් කතාවට සහභාගී වෙනවා ඇහුණා. දීපා ඉදිරියට එබී වාහනය සුදු ඉරි දෙක අතර රඳවාගෙන ධාවනය කෙරෙනවාදැයි බලමින් විටින් විට මට අනතුරු හඟවමින් ගියා. මම උකුසු ඇස් දල්වාගෙන යන්තමින් අඳුර අතරින් පෙනෙන ලුමිනස් රේඛා අතර රිය ධාවනය කිරීමේ අරගලයේ යෙදුනා

 20140314012416

පසුවෙන හැම කිලෝමීටරයක්ම වෙන වෙනම ලැබූ සුවිශේෂී  ජයග්‍රහණයක් ලෙස මට දැණුනා. තව කිලෝමීටර් පනහයි…    තිහයි…    විස්සයි…

 

අන්තිමේදී කොට්ටාව ට තව කිලෝමීටර් එකක් බව දකිද්දී  මට දැණුනේ දිණුම් කණුව පසුකරන්න යන ඔලිම්පික් ධාවකයෙකුට දැනෙන සතුටට වඩා වැඩි සතුටක්.  කොට්ටාවේදී ටිකට්පත දී රුපියල් තුන්සීය ගෙවද්දී මේ කිලෝමීටර් 67.6 පසුකිරීමට පැයකුත් විනාඩි 13 ගතවී ඇතිබව ටිකට් පතෙන් මා දු‍ටුවා. අනතුරක් නොවී ඒකෙන් එලියට ආපු එක ඇති නේ දීපා කිව්වා. වෙලාව පාන්දර 01.20 නිසාදෝ එහි සිටි කිසිවෙක් කණාමැදිරි ලයිට් එළියගැන කිසිවක් කීවේ නෑ.

 

කෙසේ හෝ, බියකරු සිහිනයේ නරකම කොටස අප පසුකොට අවසන් කර තිබුනා.

 

දැක් කලයුතු හොඳම දේ කෙටිම මාර්ගයවන හයිලෙවල් පාරේ දකුණට හරවා හංවැල්ල පැත්තට ධාවනය කර ගෙදර යාම වුනත්, මේ කට්ටිය මගින් බස්සා ත්‍රීවීල් වල යන්නට කියන්න හිතහදාගන්න බැරිවුන නිසා මම නැවතත්  කොළඹ පැත්තට හැරෙව්වා.

 

මුලින්ම බැස ගියේ වෙනී.

 

උඹලෑ පාරේ ලයිට් තියෙනවද ඕනේ? මම ඇහුවා. ඔව් ඔව් ඕනයා කිව්වා. ඕනයාගේ ගෙදරට හැරෙන පාර පෙන්නන්න ඕනයා මොහොතක් පමාවූ නිසා හන්දිය පසු වුනා. ආපසු හැරවීමට හෝ පසුපසට ධාවනය කිරීමටනොහැකිවුනේ ඒ මොහොතේ පාරේ ගමන් කරමින් සිටි පොලිස් නිළධාරීන් දෙදෙනා නිසා. ඔවුන් ලයිට් ගැන විමසුවොත්, ඒ වගේම සිග්නල් පාවිච්ච්චි නොකලේ මන්දැයි ප්‍රශ්ණ කලහොත්, දීමට පිළිතුරක් නැති නිසා, මම ඉදිරියටම ධාවනය කර ඕනයාම පෙන්නූ වෙනත් මාර්ගයකින් හැරුනා. පසුව ඕනයා සමගම රණාත් වාහනෙන් බැස්සා.  දැන් වාහනයේ එන්ජිම මොනම හේතුවකටවත් නතරවෙන්න නොදී ගෙදරටම යන්න වෙනවා. ඇයි තල්ලු කරන්නත් කෙනෙක් නෑනේ.

 

හරි. ඒ වගකීම ඉවරනේ දැන් අපි දෙයියනේ කියලා ගෙදරට යාගන්න බලමු.

 

අඳුරු තැන්වල ඉතා සෙමින් ධාවනය කරමින් අපි කඩුවෙල හරහා ගෙදරට ලඟා වුනා. ඒ වනවිට වැස්ස නැවතී තිබීමත් ලොකු පහසුවක් වුනා. පොලිසිය ඉදිරිපිටත් කිසිව්ක් නොහිටි බව දු‍ටු මට අවසන් කඩුල්ලත් පැන්න බව දැනුනා.

 

වාහනය පාරෙන් ගෙදරට හරවනකොටම මට මතක් වුනේ පාරේ වාහන නතර කරන අසල්වැසියෝ.

 

“අදනම් මුන් පාරේ පාක් කරලා තිබ්බොත් හැපෙනකල් පේන්නේ නෑ” මම කිව්වා.

 

හොඳ වෙලාවට පාර නිදහස්ව තිබුනා.

 

වාහනයේ එන්ජිම නවතා පු‍ටුවක් මතට ඇද වැ‍ටුණු මම පුදුමාකාර සැහැල්ලුවක් අත් වින්දා.

 

“කෝ දීපා මුන් එකෙක්වත් නිකමටවත් කතාකරලා ඇහුවේවත් නෑනේ උඹලා කරදරයක් නැතුව ගෙදර ගියාද කියලා.”

 

“ඇත්තෙන්ම ඒ කාටවත් මේ  වැඩේ බරපතලකම තේරුනේ නෑ මම හිතන්නේ. ඇත්තෙන්ම මාරාන්තික ගමනක්නේ ආවේ.”

 

“ඔව්, මම ඒකට ප්‍රොපගැන්ඩා එකක් දුන්නෙත් නැත්තේ උන් කළබල කරන්නේ මොකටද කියලා.”

 

 

මතු සම්බන්ධයි.

 

මීලඟ කොටසින්: මෙහෙම වුනේ ඇයි?

 Simulblogged @ මගේ ඩෙනිම for Blogger Lovers. 

 Originally published @ HeyDude in English Language.

 

ටැග: , , , , ,

122. අපායේ ගතකල හොඳම විනාඩි විස්ස!

122. අපායේ ගතකල හොඳම විනාඩි විස්ස!

මේ දැන් මාරම වැඩක් වුනානෙ බංස්ලා. මම දැන් පැයකට කලින් ගියා අපායට. අපාය කියන්නෙ මම උගන්නන එක පන්තියක්. දැන් උඹලා කියන්න එපා එහෙම කියන එක අසාධාරණයි කියලා. සීමිත විෂය මාලාවක් උගන්නන පන්ති (Limited curriculum classes) හදලා තියෙන්නෙ ඉස්කෝලෙ ඉන්න එපාම කරපු යමපල්ලො ටික දාලා. මේවායේ ඉන්නෙ ඇත්තටම ඉස්කෝලෙක තියාගන්න බැරි, නමුත් ළමා අයිතිවාසිකම් කේස් එක නිසා එලියට වීසි කරන්නත් බැරි ජීවී විශේෂයක්. මේ පන්තිවල උගන්නන්නෙ ආගම, මව් භාෂාව , ඉංග්‍රීසි, විත්‍ර සහ ගණිතය විතරයි. උදේ ඉඳලා පීරියඩ් හතරයි වැඩ. ඉන්ටවල් එකට ගෙදර ගියාම ආයෙ එන්න ඕනෙ නෑ අනිත් සාමාන්‍ය ළමයි වගේ. ලිමිටඩ් කරිකියුලම් කියන ඒකට යන, ගිය ආත්මේ ගෙවාගන්න බැරි පාප කර්ම කරලා තියෙන අවාසනාවන්ත ගුරුවරු කවුරුත් ඒකට කියන්න අපාය තමයි. අපායට යන්න කලින් මම රවියගේ වාංපතුල් ගැනත් ජනුවගේ තාත්තගේ කිරි බෝතලේ ගැනත් කියවලා මූඩ් එක හදාගෙන ගියේ.

මම කලිනුත් කියලා තියෙනවා වගේ, අර යාඥාවක් එහෙම කරලානේ ඔය පන්තියට යන්නේ. මේකට ඇතුල් වෙන්නෙත් ඔය සාමාන්‍ය පන්තියකට ඇතුල් වෙන විදියට නෙවෙයි මම නම්. දොර ලඟට ගිහින් ඉස්සෙල්ලම දොරබෝලෙ කරකවලා බලනවා. ලොක් කරලා නම් එහෙමම ඉන්නවා කවුරුහරි ලොක් එක අරිනකල්. නැති නම් බෝලෙ කරකවලා, අඟලක් දොර අතින් තල්ලු කරලා අත ගන්නවා. ඒ එක්කම අඩියක් පස්සට අරගෙන, සපත්තුවේ ටෝ එකෙන් දොර තල්ලු කරලා තව අඩියක් පස්සට අරන්, බලා ඉන්නවා දොර මුල්ලක් ඉතිරි නොවී දොර සම්පූර්ණයෙන් බිත්තියට ගිහින් හේත්තු වෙනකල්. මේ ඔක්කොම කරන්නෙ දොර බූබිට්‍රැප් කරලා තියෙන්න පුලුවන් නිසා. ඊට පස්සෙ උඩ සහ වම හොඳට බලලා සැක හැරගෙන තමයි පන්තියට ඇතුල් වෙන්නෙ.

ඉතින් වෙනද වගේම මම හිල් කලේට වතුර අදිමින් විනාඩි විස්සකට වඩා වැය කලා. මතක තියාගනිල්ලා. මේ පන්තියෙ විනාඩියකට තප්පර හයසීයක් තියෙනවා. වෙන පන්තිවලට ගුරුවරු ගියාම ළමයි නිතර ඔරලෝසුව දිහා බලනවා ඒක නැවතිලාද කියලා දැනගන්න. අපායට ගියාම, නිතර ඔරලෝසුව දිහා බලන්නෙ ගුරුවරු, ඒක නැවතිලාද කියලා දැනගන්න.

මාත් ගිහින් තනියෙම පාඩමක් කරනවා. මම හිතන්නෙ මේ අපාය කියන පන්තිවල වැඩ කෙරෙන හැටි පොඩ්ඩක් විස්තර කලොත් හොඳයි, කොයි ගුරුවරයා ගියත්, හොඳ හෝ නරක.

ගුරුවරයට කුණුහරපෙන් බනිනවා මව් භාෂාවෙන්. තව එකෙක් කඩදාසි බෝල විසිකරනවා. එක කඩදාසි බෝලයක් ගුරුවරයගේ කණ ගාවත් වදිනවා. භැමෝම හිනා වෙනවා. ගුරුවරයා මොකුත් නොවුන ගානට ඉන්නවා. නැගීගෙන එන, පහළ අපායේ පන්තියෙන් එලියට දාලා ඉන්නවුන් මේ පන්තියෙ උන්ට, ජනේලෙන් කෑ ගහනවා. මේ පන්තියෙ උන් පැනලා ජනේලෙන් අත දාලා අරුන්ගෙන් එකෙක්ව අල්ලාගෙන ජනේලෙන් ඇතුලට අදින්න හදනවා, කෙල්ලො, කොල්ලන්ව වට කරගෙන අතේ පච්ච කොටවා ගන්නවා. තව එකෙක් චිත්‍ර අඳිනවා. තව එකෙක් ඔහේ බලාගෙන ඉන්නවා. එකෙක් පාර පැත්තෙ ජනේලෙ ගාවට දුවලා පාරෙ යන ගෑණියෙක්ගෙ පස්ස වැනෙන හැටි දැකලා කෑගහලා, අනිත් උන්ටත් කියනවා. කට්ටියම ජනේලෙ ගාවා. ගුරුවරයා එතනට ගිහින් අරුන්ට කෑගහනවා, ‘ගිහිල්ල ඉඳගනිල්ලා’ කියලා. අරුන් ගුරුවරයට අර ‘පස්ස’ පෙන්නලා කියනවා, ‘පට්ට කෑල්ලක් යනවා සර්, අර බලන්ඩකො, මට ම්ම්ම්ම් හිතෙනවා…’, කියලා. ගුරුවරයා ආයෙම බලනවා ඔරලෝසුව නැවතිලාද කියලා.

ඔන්න ඔයාකාරයි.

දැන් ඔන්න නිතරම සින්දු කියන බෙර ගහන එකෙක් ටොයිලට් එකට ගියා. ටිකකින්, පන්තියෙ අද ඇවිල්ලා ඉන්න උන්ගෙන් ජරාම එකා වගේම, පන්තියෙ ජරාම උන්ගෙන් එකෙකු වන සිරිමත් මගේ සකි, යහපත් ළමයෙකි තව එකෙකුත් එක්ක ජනේලෙ ගාවට දුවනවා. මේ හදලා මාස දෙකක්වත් නැති අලුත්ම බිල්ඩිමේ පන්ති කාමරයේ එක පැත්තක එලියට ඇරෙන ඇලුමිනියම් ජනේලත්, කොරිඩෝව පැත්තට පීල්ල දිගේ ලිස්සන ඇලුමිනියම් ජනේලත් දාලායි, හදලා තියෙන්නෙ.

ජනේලෙ ගාවට ගිය මේ දෙන්නා, මුලින්ම මොකක් හරි වාදයක් ගියා මව් භාෂාවෙන්. ඊට ටිකකට පස්සෙ පස්සෙ දෙන්නම ජනේලෙ වීදුරු දෙකකට අත් තියලා තල්ලු කරනවා මම බලාගෙන. ‘මේ ඕක නවත්තනවා!’ කියලා කෑ ගහල කට ගන්න හම්බවුනේ නෑ, වීදුරු ජනෙල් පියන් දෙක දඩාස් ගාලා පීල්ලෙන් පැනලා කොරිඩෝව පැත්තට පෙරලුනා. මුන් දෙන්න දඩිබිඩි ගාලා ජනෙල් පියන් දෙක යන්තම් අල්ලා ගත්තා. දැන් දෙන්න එක්ක මේක ආපහු දාන්න හදනවා, හරියන්නෙ නෑ. මොකද ඒක කරන්න පුලුවන් වැඩක් නෙවෙයි , පියන දෙන්නෙක්වත් දෙපැත්තෙන් අල්ලන්නෙ නැතුව.

IMG_20130404_093814

දැන් දෙන්නගෙම මූණු අර ගලේ පහරපු බළල්ලු වගේ. අතෑරලා දුවන්නත් බෑ, ජනේලෙ පෙරලෙනවා, අල්ලගෙන ඉන්නත් බෑ මාට්‍ටු වෙනවා. අපරාදෙ කියන්න බෑ වෙන එකෙක්වත් මුන්ට උදව්වක් කරන්න ආවේ නෑ. ‘හක හක’ ගගා බඩවල් අල්ලගෙන හිනා වෙනවා. මම කෙලින්ම පන්තිය දාලා ගියා සුපවයිසර්ට කියන්න. සුපර්වයිසර්ට කලින් මෙන්න ප්‍රින්සිපල් එනවා කොරිඩෝව දිගේ. මම ප්‍රින්සිපල්ව දැනුවත් කරලා ආවා.

මෙහෙම නීතියක් තියෙනවා. දැන් කවුරුහරි ඩෙස්ක් එකක් පොඩි කලොත්, කුණුහරපයක් ලිව්වොත්, අතේ පච්චයක් කොටා ගත්තොත්, පරිපාලනය ඉස්සෙල්ලම ඇඟිල්ල දික් කරන්නෙ හිටපු ගුරුවරයාටයි. වැ‍රැද්ද කරපු එකාට දඬුවම් දෙන එකට වඩා ප්‍රමුඛතවයක් දෙන්නෙ ගුරුවරයට ලෙඩේ අදින්නයි. ඒක නිසා මට අනිවාරයයෙන්ම ඒක කරන්න වෙනවා.

ප්‍රින්සිපල් එනකොටත්, පොරවල් ජනෙල් වල එල්ලිලා අල්ලගෙන ඉන්නවා. පන්තිය ඇතුලේ උන් මහා හයියෙන් හිනාවෙනවා. මටත් හිත ඇතුලෙන් මැරෙන්ඩ හිනා වුනත්, මමත් සීරියස් මූණක් හදාගෙන ඉන්නවා.

ප්‍රින්සිපල්ට මුන් දෙන්නත් එක්ක මල පැනලා මදිවට, පන්තියෙ ඉන්න උන් එකිනෙකාට ගහ ගහා, බිම පෙරලි පෙරලි, හිනාවෙන එකට කරන්න දෙයක් නෑ.

ටිකකින් ආවා අර ටොයිලට් ගිහින් හිටපු එකා. මූ ප්‍රින්සිපල් ලඟ නැවතිලා කටවල් ඇරලා ඇස් රවුම් කරලා බැලුවා සීන් එක. බලලා එතනම ඉඳන් ඇතුලෙ උන්ගෙන අහනවා මොකද යකෝ වුනේ කියලා. මුන් කියනවා විස්තරේ, අතිනුත් දාලා මහා හයියෙන්. ඒක අහපු බුවා, ප්‍රින්සිපල් ගාවම බිත්තියට මිට මොලවලා ගහ ගහ, උඩ පැන පැන, හිනාවෙනවා.

ප්‍රින්සිපල් කෙනෙකුටත් පුදුමාකාර ඉවසීමක් තියෙන්න ඕනෙ.

ටිකකින්, ප්‍රින්සිපල් කිව්වා ඔය ජනෙල් දෙක හෙමීහිට උස්සලා අහකට අරගෙන බිත්තියට හේත්තු කරන්නය කියලා, එකෙක් නම් එහෙම කලත්, අර සිරිමත් ඒක එහෙම්මම හිර කරලා, තර්ක කරනවා ප්‍රින්සිපල් එක්ක. ටිකකින් බුවාත් ජනෙල් පියන බිම තියලා ප්‍රින්සිපල් එක්ක එකට එක කියාගන්න පටන් ගන්න කොටම බෙල් එක ගැහුවා. ඔව්! සීමිත විෂයමාලා පන්තිවලට යන ගුරුවරු කවුරුත් අර ආසාවෙන් බලා ඉන්න සද්දෙ. මම මාකර් දෙකත් සාක්කුවේ දාගෙන එලියට එනකොට එක කොල්ලෙක් දුවගෙන ආවා මාත් එක්කම.

“සර් මාත් එනවා.”

“කොහෙද යන්නෙ?”

“මම යනවා ටොයිලට් එකට.”

“දැන් එක පාරක් ගියානේද?”

“දැන් යන්නෙ හොඳට හිනාවෙන්ඩ.”

“හම් යං. මාත් මේ ස්ටාෆ් රූම් එකට යනකල් ඉන්න බැරුව ඕයි ඉන්නෙ මේක කාට හරි කියලා හිනාවෙන්න.”

ඒක අහලා, ඒකා කොරිඩෝවෙ ඉඳගෙනම හිනාවෙන්න පටන් ගත්තා.

Simulblogged @ මගේ ඩෙනිම for Blogspot Lovers.

 

ටැග: , ,

112.සැරද ගුරුතුමණි: බණ ටෝකිං.

112.සැරද ගුරුතුමණි: බණ ටෝකිං.

පහුගිය ලිපියේ ඔබේ ප්‍රතිචාර වලට මම කිසිවක් කියන්න නොගියේ ඉන් සමහරකට පිළිතුරු දෙන්න ගියොත් ඔබ දැන් කියවන්න යන මෙම දෙවෙනි කොටසට ඉන් බලපෑමක් ඇතිවිය හැකි නිසායි. නමුත් ඉන් මතුවූ සමහර කරුණු මේ කොටසට ඇතුලත් කරන්න මම හිතුවා.

බ්ලොගර් පිටපත සඳහා මගේ ඩෙනිමට මෙතනින්.

faq4

ප්‍ර: තත්වය ඔබ සතු බළතල වලින් ඔබට පාලනය කල නොහැකි විට ශිෂ්‍යයා සුපවයිසර් ගාවට යැවීම තමයි කරන්නෙ එහෙම නේද? මේක හැම විටම කරන්න පුලුවන්ද?

උ: සීමාවක් තියෙනවා. ඔබ නිතර ශිෂ්‍යයන් සුපවයිසර්වරයා ලඟට යවනවා නම් විදුහලේ පරිපාලනය ඔබේ පන්ති පාලන හැකියාව ගැන අසතුටට පත් වෙනවා. මෙය කෙලින්ම ඔබේ ‍රැකියාවට බලපානවා.

ප්‍ර: දැන් ඔය කියන විදියට පන්ති පාලනයක් කියලා එකක් තියෙනවද?

උ: හපොයි ඔව්. මේක ගුරුවරයාගේ පළපුරුද්ද, දක්ෂතාවය, උපායශීලීභාවය මත තමයි ‍රැඳී පවතින්නෙ.

ප්‍ර: ළමයි කීකරුද?

උ: විවිධාකාරයි. මෙහි තියෙන අංක එකේ ප්‍රශ්නය විනය ප්‍රශ්නයයි. ළමයි කීකරු කර ගැනීම, ඒ කියන්නෙ ගහන්නෙ, බනින්නෙ, තර්ජනය කරන්නෙ නැතිව තමාගේ අණට අවනත කරගැනීම ගුරුවරයාගේ වගකීම. ඒකත් ගුරුවරයාගේ පළපුරුද්ද, දක්ෂතාවය, උපායශීලීභාවය මත තමයි ‍රැඳී පවතින්නෙ. ළමයින්ගෙ නොමනා හැසිරීම ගුරුවරයාගේ වරද ලෙස තමයි පරිපාලනය දකින්නෙ.

ප්‍ර:ළමයි ගුරුවරයට ගරුත්වයක් දක්වනවද?

උ: ගරුත්වයක් යනුවෙන් ඔබ අදහස් කරන්නෙ මොකක්ද?

ප්‍ර: දැන් ලංකාවෙ නම් ගුරුවරයාට නිතැතින්ම ගෞරවය හිමියිනෙ. එයට සාපේක්ෂව?

උ: ගරුත්වය රටින් රටට වෙනස්. ගුරුවරුන්ට දෙමාපියන්ට බුලත් හුරුළු දී වඳින්නෙ ලංකාවෙනෙ. ඔබට ඕස්ට්‍රේලියාවේ කැනඩාවෙ හෝ එක්සත් ජනපදයේ පාසැලකින් මේ දේ බලාපොරොත්තු වන්න බෑ. ඔබට ගෙදරදි ලැබෙන ගෞරවය විදෙස් රටකදීත් බලාපොරොත්තු වුනොත් ඒක විශාල ඉච්ඡා භංගත්වයක් වෙයි.

ප්‍ර: මෙහෙම අහමු. ඔබ විදෙස් රටක ගුරුවරයෙක් වෙන්න යනවා නම් ඔබ ළමයින්ගෙන් බලාපොරොත්තු නොවිය යුත්තේ කුමක්ද?

උ: ඔවුන් සමහර දෙනෙක් ඔබට ‘සර්’ හෝ ‘මැඩම්’ යනුවෙන් අමතාවි. සමහරු නිකම්ම නම කියාවි. ඔබ එක පන්තියකට උගන්නන නිසා ඔබ උගන්නන්නේ නැති පාසැලේ වෙනස් පන්තියක සිසුන් ඔබට ‘සර්’ කියා අමතාවි කියා බලාපොරොත්තු වෙන්න බෑ හැමවිටම.

ඔබ පන්තියට යන විට ඔවුන්නැගිට ආචාර කරාවි ඔබ ඔවුන්ව එහෙම පුරුදු කලොත් පමනක්. ඔවුන් ගුරු පු‍ටුවේ වාඩිවී හෝ ගුරු මේසය මත වාඩිවී සිටියොත් පුදුම වෙන්න වත් සිහි මුර්ච්ඡා වෙන්නවත් එපා. ගුරු මේසය ඔවුන්ට පූජනීය දෙයක් නෙවෙයි. ලංකාවේ පාසැලක ගුරුමේසයට ඇති තැන මෙහි දකින්න බෑ. එය තවත් ගෘහභාණ්ඩයක් පමණයි. නමුත් ඔබට කියන්න පුලුවන් එසේ නොකරන ලෙස.

ඔබ ඔවුන් ලඟට යන විට ඔවුන් නැගී සිටීයයි බලාපොරොත්තු වෙන්න එපා.
ඔවුන් ඔබ කියන දේට එකට එක කියනවා යයි ඔබට හැ‍ඟෙයි. නමුත් ඒ ඔවුන් කතාකරන හැටි

ප්‍ර: උදාහරණයක් හැටියට.

උ: ඔබ පන්තියට යන්න විනාඩියක් ප්‍රමාද වුනොත්.
“Sir, you are late,” ඔවුන් කියාවි.

ඇයි පොත ගෙනාවේ නැත්තේ යයි ඔබ ඇසුවොත්, කිසි චකිතයක් නැතිව. මට අමතක වුනා.

ඔබ ඔවුන්ට කිව්වොත් මම ඔබ ගැන සුපවයිසර් වරයාට දැනුම් දෙනවා කියා “I don’t care!” යයි ඔවුන් කියන්නත් පුලුවන්.

ඒ වගේම ඔබ ඔවුන්ට “Don’t be stupid” කිව්වොත් “You called me stupid, you insulted me” යයි මොරදෙන එම සිසුවාම “You are stupid. You don’t know anything” යයි ඔබට කියන්නට කිසිසේත්ම පසුබට නොවෙන්න පුලුවන්.

ඔබ ලංකාව ඉන්දියාව වැනි රටක උගන්වා පලපුරුදු ගුරුවරයෙක් නම් මේ හැසිරීම ඔබට දරාගන්න බැරි තරම් පීඩනයක් ඇති කරාවි

අවවාද කිරීමෙන් මේ තත්ව පාලනය කරගන්නත් ඔබට පුලුවන්.

ප්‍ර:සංස්කෘතික වෙනස්කම් ගුරු ගෝල සම්බන්ධයට බලපාන්නෙ කොහොමද?

උ: අපේ රටේ නම් පාසැල් පෙම් සබඳතා පවත්වාගෙන යන්නෙ ගුරුවරුන්ට රහසින්නෙ. නමුත් මෙහිදී සිසු සිසුවියන් ඔබට ඔවුන්ගේ ගර්ල් ෆ්‍රෙන්ඩ් හෝ බෝයි ෆ්‍රෙන්ඩ් හඳුන්වා දේවි පාරේදි පවා. ඊට අමතරව අද ගර්ල් ෆ්‍රෙන්ඩ් සමග ඇතිවූ අමනාප කමක් නිසා තමන් ඉගෙන ගන්න මූඩ් එකේ නොමැති බව ඔබට කෙලින්ම පවසාවි.
තවත් වෙනස් කම් බොහෝමයි.ඔබ ඔවුන්ගේ සිත් දිනාගත් ගුරුවරයෙක් වූ විට ඔවුන් ඔවුන්ගේ පෞද්ගලික ප්‍රශ්න, ගෙවල්වල ප්‍රශ්ණ පෙම් හබ වැනිදෑ පවා ඔබ සමග සාකච්ඡා කරන්න අවසර ඉල්ලනවා. සමහර විට ඔබට මහා හිරිහැරයක් වන තරමට.

ප්‍ර: ළමයි නරක වචන පාවිච්චි කරනවද?

උ: ඒක ළමයා එන පරිසරය අනුවයි. මෙහෙමයි. මෙහි සේවය කල ලන්ඩනයේ එක් ප්‍රදේශයක පාසැලක උගන්වමින්සිට මෙහි පැමිණි ස්වේච්ඡා ගුරුවරියක් අපට කීවේ ඇය ලන්ඩනයෙන් මෙහි ඒමට හේතුව ඇය සේවය කල පාසැලේ ළමයින් හැම වාක්‍යයකටම fucking යන වචනය කිහිප වරක් පාවිච්චි කරන නිසා බව කීවා. ඇය මෙහි පැමිණ මාස කීපයකින් ආපසු ගියා.

බොහෝ විට වෙන්නෙ දුර්වලම, විනයක් නොමැති නොහික්මුණු ළමයින් සමහර විට වෙනත් අයගෙන් වෙන් කර වෙනම පන්තියකට දමන වෙලාවල් තියෙනවා. එවැනි පන්තියකට යන ගුරුවරයා ඉතාම අප්‍රසන්න අත් දැකීම් විඳිනවා.

ප්‍ර: ඔබ එවැන්නෙක්ද?

උ: මමත් එවැනි එක පන්තියක් කරනවා.

ප්‍ර: කොහොමද එහි වැඩ කටයුතු.

උ:මම ඒ තරම් ආගමික නැඹුරුවක් ඇති පුද්ගලයෙක් නොවුනත් එ පන්තියට යාමට පෙර මම මෙහෙම පොඩි යාඥාවක් කරනවා හිතෙන්. දෙවියනේ මම මහ දෙයක් ඉල්ලන්නෙ නෑ. මට මේ පීරියඩ් එක විශේෂ සිදුවීමකින් තොරව නිම කරන්න පිහිට වෙන්න. බැලුවාම ඒ පන්තියට යන අනිත් ගුරුවරුත් එහෙම කරනවලු.

prayer

ප්‍ර: ඔවුන්ට කිසිම දඬුවමක් ලැබෙන්නෙ නැතිද?

උ: දැන් මම ඔවුන්ටත් ඔවුන් මටත් හුරුවීම නිසා වැඩේ හොඳින් යනවා. නමුත් මෙය කොයි වෙලේ පුලුරා යාවිද කිව නොහැකි ගිණිකන්දක් මත ඉන්නවා වගේ තමයි. මුලදී එක ළමයෙක් මට fucking asshole යයි කීම නිසා මම පැමිණිළි කල විට ඔහුව සති දෙකක් පන්ති තහනම් කලා.

ප්‍ර: එපමණයි?

උ: ඔහු මගෙන් සමාව ගත්තා. තව දෙයක් මොන තරම් වැ‍රැද්දක් කලත් ශිෂ්‍යයාව සුව පහසුවට පු‍ටුවක හිඳුවා තියලා තමයි ප්‍රශ්න කරන්නේ.

ප්‍ර: පන්ති තහනම් කිරීමෙන් ඔවුන් පාඩමක් ඉගෙනගන්නවද?

උ: සමහරවිට. සමහරුන් නම් එයින් වීරත්වයට පත් වෙනවා. සමහරු වැඩි කාලයක් පන්ති තහනම් කල ගමන් තමයි.

ප්‍ර: දෙමව්පියගේ බලපෑම කොහොමද?

උ: දෙමාපියෝ ඉතාම බලවත්. ඔවුන්ගේ ඉල්ලීම් බොහෝවිට ඉ‍ටුවෙනවා. ලංකාවේ මෙන් දෙමාපියන් ලවා පාසැලේ ඩෙස්ක් බංකු තීන්ත ගෑම වගේ ශ්‍රමදාන දකින්නට නෑ, පාසැලේ සියලුම කටයුතු වලට සේවකයන් සිටිනවා.

ප්‍ර: ළමයින් දෙමාපියන්ට කීකරුද?

උ: වැඩි හරියක් ඔව්. නමුත් ගුරු දෙගුරු සිසු හමුවලදී අර මා කිවූ පන්ති වල දෙමාපියන් කියන්නේ ළමුන් ඔවුන්ට පාලනය කල නොහැකි බවයි. දෙමාපියන්ටත් ගුරුවරුන්ට වගේම ළමයින්ට ශාරීරික දඬුවම් දීම, තහනම්.

ප්‍ර: ඉතින් මේ ආකාරයට ගියාම ගුරු වෘතිය ‍රැකියාවක් පමණක් වෙලා නේද?

උ: හපොයි ඔව්. ඔවුන් ගුරුවරයාට සලකන්නෙත් තවත් ‍රැකියාවක් කරන පුද්ගලයෙක් හැටියට තමයි. මම නම් කරන්නේ ‍රැකියාවක්. ඒ වුනත් මම සාරධර්මත් හැකි පමණ කියා දෙනවා.

ප්‍ර: ප්‍රතිඵල තියෙනවද?

උ: හපොයි ඔව්. නැතිනම් මේ ‍රැකියාව දිගටම කරගෙන යන්න බැහැ. මේ ලඟදී අපි කලින් සේවය කල පාසැලේ ළමයි කීප දෙනෙක් දුවගෙන ඇවිත් කිව්වා ඔවුන් රෝහලට ආවලු. අපි අද මාකට්‍ටුවටෙ ඒවි කියලා හිතලා මග ‍රැක ගෙන හිටියලු අපිට හලෝ කියන්න. ඒ දෙමාපියන් තවම කියනවා ළමයි අපිව නිතර මතක් කරන බව.

ප්‍ර: දැන් මේ ආකාරයට මේ රස්සාව කාන්තාවන්ට ගැලපෙන්නෙ නෑ කියලයි මට පේන්නෙ.

උ: ඔබ වැරදියි. මගේ බිරිඳ අර මැර පන්ති ඉතාම හොඳින් පාලනය කලා. ඇය කටින් හා බැල්මෙන් පමණක් පාලනය ගෙනයන හැටි මටත් පුදුමයි. කලින් පාසැලේ සමහර මැර යයි සම්මත ළමයින් ඇයට නිතර දුරකථන ඇමතුම් දී පාඩම් වල අමාරු දේ අහගන්නවා, එක් එක උත්සව වලට සුභ පතනවා. සමහරු ‍රැකියාවල් කරනවා. ඒත් නිතර ඇගේ සුවදුක් විමසනවා. වෙලාවකට මටත් අදහාගන්න බෑ.

ඉතින් ලිපිය අහවර කරන්න කලින් තිබස් ප්‍රසන්න කියූ මේ ප්‍රකාශය ඔබේ අවධානයට යොමු කරනවා

Praසන්ன January 23, 2013 at 3:23 PM

>>ඉස්සෙල්‍ල ඔය රටේ ගුරුවරු සහ ළමුන් අතර ඇතිවෙන්න ඇති ප්‍රශ්න ගැන සලකල බලල වෙන්න ඇති සමහරවිට ඔය නීති දාන්න ඇත්තෙ.
මොකද මෑතක ඉඳං ලංකාවෙ ගුරුවරු අතිං ළමයින්ට ලිංගික අතවර වෙන ප්‍රවණතාව වැඩිවෙලා තියෙනව.

නමුත් ලංකාවෙ ඔය නීති තිබුණත් ඔච්චර තදිං ක්‍රියාත්මක වෙයි කියල හිතන්න අමාරුයි.<<

ප්‍රසන්න හරියට හරි කියලා මටත් හිතෙනවා. සමහර මිනිස්සු සීමාවල් නොදන්න නිසා වෙච්ච දෙයක් වෙන්න පුලුවන් මේක.

එතකොට මේ දිනවල දීර්ඝ නින්දකින් අවදිවී සිටින මියුරු කිව්වා මෙහෙම.

Miyuru January 24, 2013 at 5:49 AM

>>කියන්න අමතක උනු තවත් දෙයක් තියෙනවා… එක සැරයක් මෙහේ බටහිර ඕස්ට්‍රේලියාවෙ විවිධ රස්සාවල් ගැන කරපු රිසර්ච් එකකදි වැඩිම ආතතියක් ඇති රස්සාවල් අතුරින් අංක එකට තේරිලා තිබ්බෙ ගුරුකම….<<

මගේ පුතා නිතර කියන කෑල්ලක් තමයි “හා, එහෙම තමයි හිතන්න ආසා… ඒ වුනාට” කියන කෑල්ල. මමත් එහෙම තමයි හිතන්න ආසා. නමුත් මියුරු මම අවංකවම හිතනවා හීත්‍රෝ වගේ ගුවන් තො‍ටුපලක ATC රස්සාව (Air Traffic Controller) මීට වඩා ආතතිය පොඩ්ඩක් වැඩියි කියලා. 😀

Aaaaghhh!

ඇත්තම කිව්වොත් ස්ට්‍රෙස් එක අඩු කරගන්න තමයි මේ බ්ලොග් කෙරුවාවත් කරන්නෙ. 🙂

 

ටැග: , , ,

111.සැරද ගුරුතුමනි.

111.සැරද ගුරුතුමනි.

මතකනෙ මම අන්තිමට ලියපු පෝස්ට් එක? බැලුවෙ නැතිනම් මෙතනින් යන්න.
බ්ලොගර් පිටපත සඳහා මගේ ඩෙනිමට මෙතනින්.


මම මෙහෙම ප්‍රකාශයක් කලානෙ.

‘…අහම්බෙන් ගුරුවරයෙක් වුන මට, මේ රස්සාවට යම් කිසි ආසාවක් තිබුනා නම්, ඒකත් නැති වෙලා ගියේ, මේ රස්සාවට ආවේනික, කිසි කෙනෙක්ගෙන් හොඳක් අහන්න නැති, ආතතිය  උපරිම, නමුත් නිදහස නැති ගති ස්වභාවය නිසා. ඒ මදිවට සමාජය ගුරුවරයගෙන් පමණට වඩා දේ බල පොරොත්තු වෙන නිසා, සමාජය සතු‍ටු කරන එක ඔක්කොටම එහා. ‍රැකියා තෘප්තිය කියන දේ මිත්‍යාවක් විතරයි. සේවය ඇගයීමට වඩා ලැබෙන්නෙ, ගැරහුම්, අවමාන, විවේචන…’

මේකට මගෙ සහෘදයො එක එක අදහස් ඉදිරිපත් කලා…මම මෙතනදි දාලා තියෙන්නෙ මම ඊලඟට කියන්න යන දේට කෙලින්ම දාල කමෙන්ට් කොටස් විතරයි.

මිනිසා කියන සතා කවදාවත් සෑහීමට පත් වෙන්නේ නෑ කියන්නේ ඕක තමා…. අපිට නැති දේවල් ගැනම තමා හිතන්නේ. තියෙන දෙයින් සතුටු වෙන්නේ නෑ…. අනිත් කෙනා ෆුල් ජොලියේ ඉන්නේ. මට තමා සැනසීමක් නැත්තේ කියලයි හිතන්නේ. හැබැයි බලන් ගියාම හැමෝම දුකින්…..(සමනළී)



දැන් මට වෙලාවකට හිතෙනවා මුදල් අය නොකර ඉංග්‍රීසි පන්තියක් දාන්න. (විචාරක)



ඕක කාටත් පොදුයි. (තොටියා)



ඔය කොයිකත් මතුපිටට සුන්දරයි. (AKM)



අපිට මොනදේ තිබ්බත් අපි සෑහීමකට පත්වෙන්නේනෑ… මිනිස් හිතේ හැටි තමා කියල ඉන්නවා (මී ගොඩයා)



මම මේ ලිපිය කියවනකම්ම හිතන් හිටියෙ ගුරු වෘත්තිය හරි ආතල් ජොබ් එකක් කියලා.. උදේ ගියා, ළමයි එක්ක ආතල් එකේ හිටියා, එකහාමාරට ගෙදර ආවා, සෙනසුරාදා ඉරිදා නිවාඩු, ආයෙ මාස තුනකට පස්සෙ නිවාඩු.. මොන ආතල් එකක්ද… ඒත් දැන් තමයි තේරෙන්නෙ එකෙත් ආවේනික ප්‍රශ්න තියනවා කියලා..(සෙන්නා)



ඒත් ඩුඩ් කොච්චර අකමැති උනත් ඔයා උපරිමෙන්ම තමන්ගෙ වගකීම කරනවනේ…. ඒක අපි හොදටම දන්න දෙයක්….ඒක තමා වටින්නේ…(Hiruz theories)



ඊලඟට කැමති උගන්වන්න… ඉස්කෝලෙ ළමයන්ට නෙවෙයි… රසායන විද්‍යාව උගන්වන්න… ඒකත් ළඟදිම සඵල වෙන්නයි යන්නෙ… (Alchemist)



දැන් ට්‍රේනිං සෙන්ටර් එකේ ඉන්න නිසා වනජීවී ගුරෙකුත් වෙලා. රට පුරාම ඉන්න වනජීවී කොල්ලො ට්‍රේනිංවලදි මුණ ගැහිලා අත්දැකීම් හුවමාරු කරගන්න නිසා මම උන්ට උගන්නනවට වඩා උන්ගෙන් ඉගෙන ගන්නවා. (ගාමිණී සමරකෝන්)



ලංකාවෙනං බොහෝ ගුරුවරු ඉස්කෝලවල උගන්නනවට වඩා කරන්නෙ ටියුෂන් ක්ලාස් වලිං හොඳට හම්බකරන එක. (Praසන්ன)



අපි හැමෝම හිතන්නෙ අනික් පැත්ත කොළ පාටයි කියල. ඒ පැත්තෙ කෙනෙක් හම්බුනාම තමයි තේරෙන්නෙ ඒ පැත්තත් මේ වගේ කියල. (මුහුදු කොල්ලකාරයා)



හැම එකාම කැමති නෑ තමුන්ගෙ රස්සාවට…(රාජ්)



මේ ගැන හොදට හිතුවොත් මන් හිතන්නේ ගාර්මෙන්ට්

ළමයි ගැන කල්පනා කරොත් අපේ හිත් වල බර දාල

පිච්චිලා යාවි..(silentsahan)



රැකියාව එකිනෙකාට සාපේක්ෂයි නේද හෙන්රි අයියා…මම හිතන විදියට තමන්ගෙ රැකියාව ගැන සම්පූර්ණයෙන්ම තෘප්තිමත් පිරිස සෑහෙන අඩුයි… (සිරා)



දැන්නම් මේ ජොබ් එක මට අල්ලලා යනවා ලොකු ආතතියක් එහෙම දැනෙන්නේ නැහැ. (අසරණයා)



අපි හැමෝටම කැමති ජොබ් සිහින තිබ්බත් ඉෂ්ඨ කරගන්න ලැබෙන්නෙ කී දෙනාටද ඩූඩ්? සමහර වෙලාවට අපි කැමතිම දේ කලත් තවත් කැමති දේවල් ලිස්ට් එකේ තියනවා…(රූ)



අපි ආසම දේ කරන්න සෙට් උනාම හිතට මාර සනීපයි සන්තෝසයි (මඩයා)



ඇත්තටම අපි කරන දේ ඇරෙන්න අනිත් ඕන දේකට තමා ආස වෙන්නේ…(දේශකයා)



ගුරු වෘත්තියේ ආසම නැති කොටස තමයි දවල් ගිනි කුටකේ ගෙදර එන එක . (Bindi)



“දෙහි ලෙල්ලක් හපන එකා දැක්කම අනික් උන්ගේ කටට කෙළ එනවා, කන එකා තමයි දන්නේ එකේ රහ” (Ayilas A)



මම හිතුවෙ ගුරුවරයෙක් කියන්නෙ හරිම නිදහස් රස්සාවක් කියල. (කම්මල)



මම අදටත් රස්සාව කරගෙන යන්නේ ගුරුවරියක් වුන නිසා එහෙම නැතිනම් මම රස්සාවට ආයුබෝවන් කියලා පොඩ්ඩෝ පොඩි කාලෙම .(DeeJay)



අයියන්ඩිගේ අදහස වගේම කොමෙන්ට් දාපු අයගේ අදහසුත් ඇයි එහෙම වෙලා තියෙන්නේ කියලා නම් මට තේරුම් ගන්න බෑ. (Sarath Chandrasiri)



හැමෝම ආස තමන්ට නැති දේවල් වලට තමා 🙂 (මඩිස්සලේ නිශාන්)



මම නම් ආසාවෙන් හිටිය ගුරුවරයෙක් වෙන්න, ගණිතය උගන්නන්න. ඒත් ඒකට අවස්ථාවක් ලැබුනෙත් නෑ, මම උත්සාහ කළෙත් නෑ….ඒ වුනාට කාටවත් ආදර්ශයක් වෙන්න ජීවත් වෙන්න නම් මට ඕන නෑ. (DDT)



ඕක අපි හැමෝගෙම කතාව.. (මාරයා හැර නේ?)  (රාමා)



උගන්නන්ඩ නං මට බෑ මයි කියල හිතුණ කැම්පස් එකේ වැඩ කරපු ටික කාලෙට (hansakinkini)



මම නම් ආසම් ගුරුවෘත්තියට..ඒක නිසා ඉස්කෝලෙ යනකාලෙ සෑහෙන්න කාලයක් දහම් පාසලේ ඉගැන්නුවා..හරිම තෘප්තිමත් ‍රැකියාවක්..හිතරිදෙන අවස්තා නැතිවාත් නෙවේ. කොයි ‍රැකියාවටත් ඒක පොදුයි (වීපොකුරෙ වීයා)



ගුරුවෘත්තියට ඩූඩ් ඔච්චර අකමැති ඇයි දැයි මම දන්නේ නෑ… මමත් වෘත්තියෙන් ගුරුවරයෙක් නොවුනත් අවස්තා කීපයකදිම ලොකු පොඩි සැලකියයුතු පිරිසකට උගන්නලා තියෙනවා… පංති වල ඒ එක එක්කෙනා එක්ක ඉන්ටරැක්ට් වෙද්දි ලැබුණු එකිනෙකට වෙනස් අත්දැකීම් වලට මමනම් අදටත් මාරම ආසයි… ඩූඩ් උගන්නන හැම ළමයගෙම ජීවිතේ පුංචි හරි වෙනසක් කරන්න ඩූඩ් දායක වෙලා ඇති… ඒක සල්ලිවලට ගන්න බැරි තෘප්තියක් නෙමේද..? 🙂 (Beetle)



ඒත් මම නම් කැමැති ගුරුවරයෙක් විදියට රැකියාව කරන්න තිබුනානම් .. ඒ අතින් බලනකොට ඩුඩ් වාසනාවන්තයි කියලයි මට හිතෙන්නේ ..(චමී4යූ~chami4u)
මට තේරුන දෙයක් තමයි මගෙ සහෘදයො හුඟ දෙනෙක්ට අද විශේෂයෙන්ම ලංකාවෙන් පිට උගන්නන ගුරුවරයෙක් විඳින ගැහැට ගැන යථා අවබෝධයක් නැති බව. මම මේ FAQ එක (Frequently Asked Questions) නැතිනම් නිතර ඇසෙන ප්‍රශ්න මාලාව සම්පාදනය කලේ ඒ නිසාමයි. මේක ලංකාවෙන් පිටත හුඟාක් තැන්වලට ඉතා හොඳින් ගැලපෙන නිසා ප්‍රවේසමෙන් පරිහරනය කරන්න. මම ඔබේ සමහර ප්‍රශ්න වලට No Comment යනුවෙන් උත්තර දෙන්නත් ඉඩ තියෙනවා.

ප්‍ර:  මොකක්ද ළමයා පිළිබඳ සාමාන්‍ය නීතිය?

උ: ළමයා පළමුව.

ප්‍ර: ළමයින්ට දඬුවම් කරන්න බෑ කියන්නෙ ඇත්තද?

උ: ළමයින්ට ශාරීරික දඬුවම් කරන්න බෑ.

ප්‍ර: ශාරීරික දඬුවම් කියන්නෙ මොනවද?

උ: ළමයට අත තියන්නෙ බෑ. මේකෙන් අදහස් වෙන්නෙ ගහන්න බෑ කියන එක විතරක් නෙවෙයි. ගහන්න තියා කනෙං අල්ලන්න, කොනිත්තන්න, නිය පිටින් පහර දෙන්න බෑ විතරක් නෙවෙයි, ඇඟිල්ලක්වත් ළමයට ස්පර්ශ වෙන්න බෑ.

ප්‍ර: ස්පර්ශ කරන්න බෑ කියන එකෙන් අදහස් කරන්නෙ මොකක්ද? දඬුවමක් හැටියට නොවෙයි. ප්‍රසංශාවක් හැටියටවත් හිස අත ගාන්න බැරිද?

උ:හොඳ ළමයා කියලා ඔලුව අතගාන්න, පිටට තට්‍ටු කරන්නවත් අවසර නෑ. ඔබ එහෙම කලාම ළමයා පැමිණිළි කලොත් ඔබ ඔහුගෙ හෝ ඇයගෙ ඇඟට අත තිබ්බා කියලා ඔබ අමාරුවේ වැටෙනවා. ඔබට විරුද්ධව විනයානුකූල පියවර ගන්නට පෙර පාසැල් පරිපාලනය ඔබට අවවාද කරාවි මුලින්ම. ඔවුන් සාක්ෂි කැඳවාවි සිද්දිය දු‍ටු අනිත් ලමයින්ගෙන්. ඔවුන් යාලුවාගේ පැත්ත ගත්තොත් ඔබ අමාරුවේ. එහෙම වෙන්න තියෙන ඉඩකඩ වැඩියි. ඔබට පක්ෂව සාක්ෂි  කියන්න කිසි කෙනෙක් ඉදිරිපත් නොවෙන්න පුලුවන්.

ප්‍ර: ළමයි ඒ විදියට පැමිණිළි කරනවද ඔබ ප්‍රසංසාවක් හැටියට පිටට තට්‍ටු කලත්?

උ: ඔබ ළමයෙකුට දඬුවමක් හැටියට අත තිබ්බොත් එහෙම වෙන්න තියෙන ඉඩකඩ බොහෝමයි (99.99%) . ප්‍රසංශාවක් හැටියට අත තිබ්බත් එහෙම නොවේයයි සහතික වෙන්න බෑ. කොහොමත්. ළමයි මුලින්ම ඔබට මතක් කරනවා Don’t touch me. කියලා.

ප්‍ර: ළමයෙක් ස්පර්ශ කරන්නම වෙන අවස්ථා නැත්ද?

උ: ළමයා අතට අත දුන්නොත් අතට අත දෙන්න පුලුවන් ආචාර කිරීමේදී. දැන් ළමයෙක් කලන්තෙ දාලා වැ‍ටුනත් මම අල්ලන්නෙ නම් නෑ.

ප්‍ර: ළමයා ගුරුවරයව ඇල්ලුවොත්.

උ: මම නම් කියනවා මාව අල්ලන්න එපා කියලා.

ප්‍ර: ළමයෙක් තව ළමයෙක්ව ගුරුවරයගෙ ඇඟට තල්ලු කලොත්?

උ: ඒත් ඔබට ඔබේ ඇ‍ඟේ හැප්පුන ලමයව අල්ලන්නෙ එයින් අවසර ලැබෙන්නෙ නෑ. ඔබට පුලුවන්  තල්ලු කරපු ළමයට අවවාද කරන්න.

ප්‍ර: එයින් ප්‍රයෝජනයක් නොලැබුනොත්?

උ: ඔබට පුලුවන් සුපවයිසර් වරයාව පැමිණිළි කරන්න.

ප්‍ර: ළමයින්ට බනින්න පුලුවන්ද?

උ: අපහාසාත්මක වචන පාවිච්චි කරන්න අවසර නෑ. උදාහරණ හැටියට idiot, fool, moron, stupid වගේ. සතුන්ගෙ නම් පාවිච්චි කරන්න බෑ උදාහරණ හැටියට. donkey, monkey, dog, etc.

ප්‍ර:අවවාදයක් දෙන්නවත් බැරිද?

උ:අවවාද කරන්න පුලුවන් අර ඉහත කී වචන පාවිච්චි නොකර.

ප්‍ර:ශාරීරික දඬුවම්ම නොවන, හිටවා තැබීම වගේ දඬුවම් දෙන්න පුලුවන්ද?

උ:පුලුවන්. ඒ ඒ පාසැලේ පරිපාලනය අනුමත කරන විදියට. සමහර විට  ඔවුන්ව හිටවා තියන්න පුලුවන්, පන්තියෙන් එලියට යවන්න පුලුවන්. නමුත් බොහෝ පාසැල්වල එය එච්චර අනුමත කරන්නෙ නෑ. ඔබ යම් විදියකින් ළමයෙක් එලියට දැම්මොත්, ඔහු එළියේ සිටගෙන කරන ක්‍රියාවල වගකීමත් ගුරුවරයාගෙමයි. ඔහු එහෙමම ගෙදර ගියොත් ඒකත් ප්‍රශ්ණයක් වෙන්න පුලුවන් ඔබට.

ප්‍ර: ඔබ ළමයෙකුට පන්තියෙන් එළියට යන්න කියලා කිව්වාම ඔය ළමයි කීකරු වෙනවද?

උ: ඒක රඳා පවතින්නෙ ළමයාගෙ , පන්තියේ, පාසැලේ, ගති ස්වභාවය මත. මම උගන්නන පන්ති තුනෙන් දෙකක් අණට කීකරු වෙයි කියලා ස්ථිරයි.

ප්‍ර: අකීකරු වුනොත් මොකද ඔබ කරන්නෙ?

උ: වහාම දුරකථනය ගෙන සුපවයිසර් වරයා ඇමතීම තමයි. පන්තියට යනවිට අපි අනිවාරයයෙන් ජංගම දුරකථනය ගෙන යනවා

ප්‍ර: එතකොට මොකද වෙන්නෙ:

උ: එවිට සුපර්වයිසර්වරයා කියනවා ඔහුව සුපවයිසර් කාර්යාලයට එවන්න කියා. මම ළමයාට කියනවා සුපවයිසර්වරයාගෙ පණිවිඩය.

ප්‍ර; එතකොට ඔහු සුපවයිසර් වරයා ලඟට යනවද?

උ: යන්නත් පුලුවන් නොයන්නත් පුලුවන්. ඒක රඳා පවතින්නෙ මම කලින් කිව්වා වගේ ළමයාගෙ , පන්තියේ, පාසැලේ, ගති ස්වභාවය මත. නොගියොත් මම නැවත සුපර්වයිසර් වරයාට දැනුම් දෙනවා. එවිට ඔහු පෞද්ගලිකව පැමිණ ළමයා අරන් යනවා.

ප්‍ර: ළමයෙක් ඔබට පහර දුන්නොත්?

උ: ඒත් ඔහුට පෙරලා පහර දෙන්න අයිතියක් නෑ. ඔහු/ඇය ළමා අයිතිවාසිකම් ඇති ළමයෙක්. ඔබ වැඩිහිටියෙක්. බුද්ධිමත් යැයි අපේක්ෂිත ගුරුවරයෙක්.


දැන් ඔබට කියන්න ඇතිදේ අහලා ඉතුරු ටිකට යන්න අදහස් කලා. හදිසි තීරණ වලට එලඹෙන්න එපා. හා හා පාට කන්නාඩි දාන්නත් එපා. සාහසික වෙන්න එපා. අන්තවාදී වෙන්න එපා. නමුත් මම මුලින්ම කිව්ව මේ ටික මම නැවතත් ඔබේ අවධානයට යොමු කරනවා.

‘…අහම්බෙන් ගුරුවරයෙක් වුන මට, මේ
රස්සාවට යම් කිසි ආසාවක් තිබුනා නම්, ඒකත් නැති වෙලා ගියේ, මේ රස්සාවට
ආවේනික, කිසි කෙනෙක්ගෙන් හොඳක් අහන්න නැති, ආතතිය  උපරිම, නමුත් නිදහස නැති
ගති ස්වභාවය නිසා. ඒ මදිවට සමාජය ගුරුවරයගෙන් පමණට වඩා දේ බල පොරොත්තු වෙන
නිසා, සමාජය සතු‍ටු කරන එක ඔක්කොටම එහා. ‍රැකියා තෘප්තිය කියන දේ
මිත්‍යාවක් විතරයි. සේවය ඇගයීමට වඩා ලැබෙන්නෙ, ගැරහුම්, අවමාන, විවේචන…’



මතු සම්බන්ධයි.

 

ටැග: , , ,

95. අලි මංකඩක අතරමංව! / Yala Adventure.

95. අලි මංකඩක අතරමංව! / Yala Adventure.

සපත්තු පාලම මැදදි මම සුක්කානම වමට කැපුවෙ, පාලම මැද්දෙ කොන්ක්‍රීට් එක පාත් වෙලා වතුර පිරිලා තිබ්බ නිසා වම් පැත්තට බරව යන්න . එක පාරටම මහා හඬක් නඟමින් වෑන් එක වමට ඇල වුනා . වෑන් එක ඇතුලෙ ඉන්න සමහරු කෑගැහුවා යටි ගිරියෙන්. මම දොර ඇරගෙන බහින කොටම මට තේරුනා, මම ඉන්න පැත්ත අනිත් පැත්තට වඩා සෑහෙන්න උස බව. ඉස්සරහ දකුණු පස රෝදෙත් අසාමාන්‍ය විදියට පිටතට නෙරලා තිබ්බ බව මම දැක්කා.

මම වාහනේ ඉස්සරහින් ගිහින් බැලුවා වෙලා තියෙන හානිය. බම්පර් එකේ වම් පැත්ත කොන්ක්‍රීට් එකට හේත්තු වෙලා. වම් පැත්තෙ ඉස්සරහා රෝද කොන්ක්‍රීට් එකෙන් කුට්ටියක් කඩාගෙන පහලට වැටිලා. ලෝවර් සස්පෙන්ෂන් ආර්ම් එක උඩ තමයි වාහනේ සමබරව තියෙන්නෙ. කඩාගෙන වැටෙනකොට අර මම ඉස්සරහට දාලා තිබුන, අමාරුවෙන් ලබා ගත්ත අලුත් බ්‍රිජ්ස්ටන් ටයර් එක පුපුරලා. ටයර් එකේ හැදිලා තියෙන හිල ඇතුලට මගෙ අත රිංගවන්න පුලුවන්. ටයර් එක පුපුරන සද්දෙයි, කොන්ක්‍රීට් එක කඩාගෙන ගිහින් වෑන් එකේ සස්පෙන්ෂන් ආර්ම් එක කොන්ක්‍රීට් එකේ වදින සද්දෙයි එකතුවෙලා තමයි, අර බෝම්බයක් ගහනවා වගේ සද්දෙ ඇවිත් තියෙන්නෙ.

වාහනේ ගානට කොන්ක්‍රීට් එකේ හිරවෙලා. ඊ ලඟට දැක්ක දෙයින් මගෙ කටේ කෙළ හිඳුනා. මම හිටගෙන හිටියෙ දුම් දාන අලි බෙට්ටක් උඩ. අපි මේ හිරවෙලා ඉන්නෙ යාල කැලේ අලි පාර හරහා යන අලි මංකඩක මැද්දෙ. මේ වන අලි සහ වල් අලි පාර පනින වෙලාව.

තව දුරටත් කියවන්න >>>

 
 

ටැග: , , , , , , , , ,